การเป็นองค์การสมรรถนะสูงที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการให้บริการของสำนักงานจัดหางานจังหวัดสมุทรสาคร

ชารินทร์ เกษร; คชตรัย เจริญสุข

ผู้แต่ง

ชารินทร์ เกษร คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
คชตรัย เจริญสุข คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

คำสำคัญ:

ผู้รับบริการ, แรงงานข้ามชาติ, องค์การสมรรถนะสูง, ประสิทธิภาพการให้บริการ

บทคัดย่อ

การพัฒนาองค์การให้มีสมรรถนะสูงเป็นกลไกสำคัญในการเสริมสร้างประสิทธิภาพและความเท่าเทียมในการเข้าถึงบริการ โดยเฉพาะในบริบทของสำนักงานจัดหางาน ซึ่งมีบทบาทในการให้บริการด้านแรงงานทั้งแก่แรงงานไทยและแรงงานข้ามชาติ บทความวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษา 1) ระดับการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสำนักงานจัดหางานจังหวัดสมุทรสาคร และ 2) วิเคราะห์ปัจจัยการเป็นองค์การสมรรถนะสูงที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการให้บริการ โดยใช้ระเบียบวิธีเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการ ผู้ใช้บริการชาวไทย และแรงงานข้ามชาติรวม 483 ตัวอย่าง ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ (Convenience Sampling) ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูล ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา (IOC = 0.69-0.97) ตัวแปรต้น (Independent Variable) มีค่าความเชื่อมั่นสูง (Cronbach’s Alpha) อยู่ที่ 0.91 และตัวแปรตาม (Dependent Variable) มีค่าความเชื่อมั่นสูง (Cronbach’s Alpha) อยู่ที่ 0.87 ผ่านการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสำนักงานจัดหางานจังหวัดสมุทรสาครโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( $svg.image?\bar{X}$ = 3.84, S.D = .320) สำหรับประสิทธิภาพการให้บริการก็อยู่ในระดับมากเช่นกัน ( $svg.image?\bar{X}$ = 3.79, S.D = .460) โดยกลุ่มแรงงานข้ามชาติมีระดับความคิดเห็นต่ำที่สุด สะท้อนถึงอุปสรรคด้านการเข้าถึงบริการ และ 2) ปัจจัยองค์การสมรรถนะสูง ได้แก่ รูปแบบการให้บริการที่มีคุณภาพ การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ การใช้เทคโนโลยี และการกำหนดเป้าหมายส่งผลต่อประสิทธิภาพการให้บริการ (β = .333, .298, .179, และ .178 ตามลำดับ R² = .837) อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ด้วยเหตุนี้ ควรพัฒนาระบบบริการแบบบูรณาการที่สอดคล้องกับความหลากหลายของผู้รับบริการ รวมถึงส่งเสริมการสร้างองค์การสมรรถนะสูงของหน่วยงานรัฐในระดับจังหวัด เพื่อยกระดับคุณภาพบริการและลดความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงบริการภาครัฐ

เอกสารอ้างอิง

กรมการจัดหางาน. (2567). รายงานประจำปี 2567 กรมการจัดหางาน. กรมการจัดหางาน.

ชลิดา กันหาลิลา, วิไลลักษณ์ เชาว์พลกรัง และจักรีวัชระ กันบุรมย์. (2567). การบริหารองค์การสู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูงของสำนักงานจัดหางานจังหวัดนครราชสีมา. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2), 43-56.

ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2557). ทฤษฎีองค์การสมัยใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 14). แซทโฟร์ พริ้นติ้ง.

ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2561). ทฤษฎีองค์การ มุมมองต่างกระบวนทัศน์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). ดี.เค.ปริ้นติ้งเวิลด์.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2567). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 20). เอส. อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.

นิสดารก์ เวชยานนท์. (2554). มิติใหม่ในการบริหารทรัพยากรมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). เดอะ กราฟิโก ซิสเต็มส์.

นิสดารก์ เวชยานนท์. (2559). การบริหารทุนมนุษย์เชิงกลยุทธ์เพื่อเพิ่มมูลค่า (พิมพ์ครั้งที่ 2). เดอะ กราฟิโก ซิสเต็มส์.

นุชนาฏ จิตต์สะอาด, ปิยะนุช เงินคล้าย และสมาน งามสนิท. (2566). การพัฒนาองค์การไปสู่องค์การสมรรถนะสูง. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 13(3), 728-739.

พลอย สืบวิเศษ. (2562). การวิเคราะห์องค์การและการจัดการวิถีสู่การปฏิบัติสำหรับผู้บริหารทั้งในภาครัฐและภาคเอกชนในศตวรรษที่ 21. รัตนไตร.

ไพโรจน์ ภัทรนรากุล. (2564). ทฤษฎีรัฐประศาสนศาสตร์ร่วมสมัย (พิมพ์ครั้งที่ 2). รัตนไตร.

มยุรี คำภิรมย์ และฉัตรรัชดา วิโรจน์รัตน์. (2566). ผลกระทบขององค์กรสมรรถนะสูงที่มีต่อความสำเร็จในการดำเนินงานของสำนักงานอัยการสูงสุด. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 16(2), 1-14.

วรรณี แกมเกตุ. (2555). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วินุลาศ เจริญชัย, นพคุณ คุณาชีวะ, บุศรา นิยมเวช และสัญญา เคณาภูมิ. (2565). การสังเคราะห์องค์ประกอบองค์การสมรรถนะสูง. Journal of Modern Learning Development, 7(2), 438-454.

ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี. (2561). ผู้นำนักบริหารกับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2565). คู่มือการประเมินสถานะของหน่วยงานภาครัฐ 4.0. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.

สำนักงานจัดหางานจังหวัดสมุทรสาคร. (2567). รายงานประจำปี 2567 สำนักงานจัดหางานจังหวัดสมุทรสาคร. สำนักงานจัดหางานจังหวัดสมุทรสาคร.

สุพรรษา เศษแสงศรี. (2559). การพัฒนาองค์การสู่การเป็นองค์การที่มีขีดสมรรถนะสูงของสำนักงานจัดหางานจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(61), 197–208.

อัมพร ธำรงลักษณ์. (2556). องค์การ: ทฤษฎี โครงสร้าง และการออกแบบ (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อัศมาอีล เบ็ญวาเด็ง. (2562). การเป็นองค์การสมรรถนะสูงของกรมทางหลวง [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

Arshad, M. A., Khan, Q., & Khan, S. (2019). Empirical analysis of HPO framework in public sector organizations of Pakistan. International Journal of Public Leadership, 15(2), 78-93.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of Psychological Testing (5th ed.). Harper Collins.

De Waal, A. A. (2005). The foundations of Nirvana, the characteristics of a High Performance Organization. Hyperion.

De Waal, A. A. (2007). The Characteristics of a High Performance Organization. Business Strategy Series, 8(3), 1-10.

De Waal, A. A. (2010a). Achieving high performance in the public sector. Public Performance & Management Review, 34(1), 83-106.

De Waal, A. A. (2010b). Achieving high performance in the public sector: A study of the applicability of the high-performance organization framework. Public Management Review, 12(4), 581–599.

De Waal, A. A. (2018). High performance managers: Creating and leading high-performance organizations. Praeger.

Denhardt, J. V., & Denhardt, R. B. (2015). The new public service: Serving, not steering (4th ed.). Routledge.

Elalaoui, A., & Machrouhi, M. (2024). Literature review: Public governance in service of sustainable development in the era of new public management. International Journal of Accounting, Finance, Auditing, Management and Economics, 5(9), 589–603.

Fioretto, S., Masciari, E., & Napolitano, E. V. (2024). A Brief Discussion on KPI Development in Public Administration. A Print-December, 13, 1-8.

International Labour Organization. (2022). ILO Declaration on Fundamental Principles and Rights at Work and its Follow-up. International Labour Organization.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Milakovich, M. E. (2006). Improving service quality in the global economy: Achieving high performance in public and private sectors. Routledge.

Osborne, S. P. (2006). The new public governance? Public Management Review, 8(3), 377–387.

Peterson, E., & Plowman, G. E. (1953). Business Organization and Management (3rd ed.). Irwin.

Pham, L., Limbu, Y. B., Le, M. T. T., & Nguyen, N. L. (2023). E-government service quality, perceived value, satisfaction, and loyalty: Evidence from a newly emerging country. Journal of Public Policy, 43(4), 812–833.

Saputra, N., Putera, R. E., Zetra, A., Azwar, Valentina, T. R., & Mulia, R. A. (2024). Capacity building for organizational performance: a systematic review, conceptual framework, and future research directions. Cogent Business & Management, 11(1), 1-39.

Virtanen, P., & Jalonen, H. (2023). Public value creation mechanisms in the context of public service logic: an integrated conceptual framework. Public Management Review, 26(8), 2331–2354.