ผลของโปรแกรมการกำกับอารมณ์ต่ออาการซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้า THE EFFECT OF THE EMOTION REGULATION PROGRAM ON DEPRESSIVE SYMPTOMS AMONG PATIENTS WITH MAJOR DEPRESSIVE DISORDER

ผู้แต่ง

  • ณัฏฐลิณ คุ้มรอด คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • รังสิมันต์ สุนทรไชยา คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

Emotion regulation program, Depressive symptoms, Major depressive disorder, โปรแกรมการกำกับอารมณ์, อาการ ซึมเศร้า, ผู้ป่วยโรคซึมเศร้า

บทคัดย่อ

Abstract


Objectives: To compare depressive symptoms of patient with major depressive disorder before and after receiving the Emotion Regulation Program, and to compare depressive symptoms of patients with major depressive disorder between patients who received the program and those who received regular nursing
care.
Methods: This study was an experimental research design. The samples were 42 patients with major depressive disorder receiving services at the outpatient department of the general hospital. Samples were matched pair by gender and score of depressive symptoms, and were randomly assigned into the experimental and the control group. The emotion regulation program was developed from emotion regulation strategies (Gross, 2007). The content consisted of making relationship skills, situation selection and modification, attentional deployment, cognitive change, and responsible modulation. The research instruments included: 1) Personal Questionnaire, 2) Beck Depression Inventory scale (BDI-1A), and 3) The Emotion Regulation Questionnaire (ERQ). Instruments were verified for Content Validity Index (CVI) by five experts. The content validity index (CVI) of ERQ was .80 and the reliability of BDI and ERQ was .86 and .82. Data were analyzed using descriptive statistics and t-test.
Results:
1. Mean score of depressive symptoms of the experimental group after receiving the Emotion Regulation Program was statistically significantly less than that before (t= -11.82, p < .05)
2. Mean score of depressive symptoms of the experimental group after receiving the Emotion Regulation Program was statistically significantly less than control group (t = 8.48, p < .05)

บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบอาการซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการกำกับอารมณ์และเปรียบเทียบอาการซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการกำกับอารมณ์กับกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ
วิธีการศึกษา: เป็นงานวิจัยเชิงทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคซึมเศร้าที่มารับบริการ ณ แผนกผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาลทั่วไป จำนวน 42 คน กลุ่มตัวอย่างได้รับการจับคู่ตามลักษณะ เพศ และคะแนนอาการซึมเศร้าและจับฉลากเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 4 ส่วนได้แก่  1) โปรแกรมการกำกับอารมณ์ซึ่งผู้วิจัยพัฒนามาจากกลยุทธ์การกำกับอารมณ์ จากแนวคิดของ Gross (2007) ร่วมกับแนวคิดกระบวนการกลุ่มของMarram (1978) ประกอบด้วย 5 กิจกรรม 4 ครั้งๆ ละ 45-90 นาที ระยะเวลาทั้งสิ้น 4 สัปดาห์ 2) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 3) แบบประเมินอาการซึมเศร้า และ 4) แบบประเมินการกำกับอารมณ์เครื่องมือได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน โดยแบบประเมินอาการซึมเศร้าและแบบประเมินการกำกับอารมณ์มีค่าดัชนีความตรงเท่ากับ .80 แบบประเมินอาการซึมเศร้าและแบบประเมินการกำกับอารมณ์หาความเที่ยงโดยหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบราคได้ เท่ากับ .86 และ .82 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติทดสอบที (t-test)
ผลการศึกษา:
1) คะแนนเฉลี่ยอาการซึมเศร้าของกลุ่มทดลอง ภายหลังการทดลองตำ่กว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -11.82, p < .05) 2) คะแนนเฉลี่ยอาการซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าหลังการทดลองในกลุ่มทดลองต่ำกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 8.48, p < .05)

Downloads

Download data is not yet available.

References

กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2556). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2556. นนทบุรี: สำนักงานกิจการโรง
พิมพ์.

พูนศรี รังสีขจีและคณะ. (2549). ความชุกของโรคซึมเศร้าในคู่สมรสของผู้ป่วยโรคติดสุราที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์. วารสารสมาคม
จิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 51(3), 14-24.

มุกดา ศรียงค์. (2522). แบบประเมินภาวะซึมเศร้าของเบ็ค (Beck Depression Inventory IA[BDI-IA]). คณะศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

โรงพยาบาลพระจอมเกล้าเพชรบุรี. (2556). สถิติผู้ป่วยประจำปี 2556 เพชรบุรี: กลุ่มงานสุขภาพจิตและจิตเวช.

สมภพ เรืองตระกูล. (2548). ตำราจิตเวชศาสตร์. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เรือนแก้ว.

สุวดี จันดีกระยอม. (2546). การหายและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการหายจากภาวะซึมเศร้าตามการรับรู้ของผู้ป่วยที่มารับการบริการที่
โรงพยาบาลศรีนครินทร์. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช,
มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

อรพรรณ ลือบุญธวัชชัย และพีรพนธ์ ลือบุญธวัชชัย. (2553). การบำบัดรักษาทางจิตสังคมสำหรับโรคซึมเศร้า. กรุงเทพมหานคร:
บริษัท ธนาเพรส จำกัด.

โอฬาร ยิ่งเสรี และศศิธร ยิ่งเสรี. (2553). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการฆ่าตัวตายสำเร็จด้วยการสืบค้นหลังเสียชีวิตในอำเภอห้างฉัตร
ปี 2551 และการประยุกต์ไปสู่การป้องกันในชุมชน. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 55( 4), 297-304.

Aldao, A., & Nolen-Hoeksema, S. (2010). Specificity of cognitive emotion regulation strategies: a ransdiagnostic
examination. Behaviour Research and Therapy, 48 (10), 974–983.

Azizi, A., Borjali, A., & Golzari, M. (2010). The Effectiveness of Emotion Regulation Training and Cognitive Therapy on
the Emotional and Additional Problems of Substance Abusers. Iranian Journal Psychiatry, 2, 60-65.

Beck, A. T. (1967). Depression: Clinical, experimental, and theoretical aspects. New York: Hoeber Medical Division.

Ehring, T., Fischer, S., Schnuelle, J., Boesterling A., & Tuschen-Caffier, B. (2008). Characteristics of emotion regulation
in recovered depressed versus never depressed individuals. Personality and Individual Differences, 44(7), 1574-
1584. doi:10.1016/ j.paid.2008.01.013.

Fairholme, C. P., Boisseau, C. L., Ellard, K. K., Ehrenreich, J. T., & Barlow, D. H. (2010). Emotions, emotion regulation,
and psychological treatment: A unified perspective. In A. M. Kring, & D. M. Sloan (Eds.), Emotion regulation and
psychopathology: A transdiagnostic approach to etiology and treatment (pp. 283–309). New York, NYUS: Guilford
Press.

Fehlinger, T., Stumpenhorst, M., Stenzel, N., Beisel, S., & Rief, W. (2013). Emotion regulation is the essential skill for
improving depressive symptoms. Journal of Affective Disorders, 144, 116–122.

Galaif, E. R., Sussman, S., Chou, C. P., & Wills, T. A. (2003). Longitudinal relations among depression, stress, and
coping in high risk youth. Journal of Youth and Adolescence, 32, 243-258.

Gross, J. J. (1998). The emerging field of emotion regulation: An integrative review. Review of General Psychology,
2(3), 271–299.

Gross, J. J. (2002). Emotion regulation: Affective, cognitive, and social consequences. Psychophysiology, 39.

Gross, J. J., & John, O. P. (2003). Individual differences in two emotion regulation processes: Implications for affect,
relationships, and well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 85(2), 348–362.

Gross, J. J. (2007). Handbook of Emotion. London: Guildford Press.

Gross, J. J., & Thompson, R. A. (2007). Emotion regulation: Conceptual foundations. In J.J.

Gross (Ed.), Handbook of emotion regulation (pp. 3–24). New York: Guilford Press.

Hammen, C., & Brennan, P. A. (2003). Severity, chronicity, and timing of maternal depression and risk for adolescent
offspring diagnoses in a community sample. Archives General Psychiatry, 60(3):253-8.

Joormann, J., & D’Avanzato, C., (2010). Emotion regulation in depression: examining the role of cognitive processes.
Cognition and Emotion, 24(6), 913–939

Kovacs, M., Joormann, J., & Gotlib, I. H. (2008). Emotion (dys)regulation and links to depressive disorders. Child
Development Perspectives, 2, 149–155.

Kring, A. M., & Werner, K. H. (2004). Emotion regulation and psychopathology. In P. Philippot & R. S. Feldman (Eds.),
The regulation of emotion (pp. 359-385). Hove, UK: Psychology Press.

Lam, D., Schuck, N., Smith, N., Farmer, A., & Checkley, S. (2003). Response style, interpersonal difficulties and social
functioning in major depressive disorder. Journal of Affective Disorders, 75(3), 279–283.

Marram, G.D. (1978). The group approach in nursing practice (2nd ed.). Saint Louis: Mosby.

Martin, R. C., & Dahlen, E. R. (2005). Cognitive emotion regulation in the prediction of depression, anxiety, stress, and
anger. Personality and Individual Differences, 39, 1249–1260. doi: 10.1016/j.paid.2005. 06.004.

Murray, C. J. L., Vos, T., Lozano, R. et al. (2012). Disability-adjusted life years (DALYs) for 291 diseases and in¬juries
in 21 regions, 1990–2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010. Lancet, 380, 2197–
2223.

Plieger, T., Melchers, M., Montag, C., Meermann, R., & Reuter, M. (2015). Life stress as potential risk factor for
depression and burnout. Burnout Research, 2(1), 19-24. doi: https://doi.org/10.1016/j.burn. 2015.03.001

Polit, D. F., & Beck, C.T. (2014). Essentials of Nursing Research: Appraising Evidence for Nursing Practice. (8th Ed).
Philadelphia: Lippincott Williams, & Wilkins.

Porter, R. J., Gallagher, P., Thompson, J. M., & Young, A. H.(2003). Neurocognitive impairment in drug-free patients
with major depressive disorder. British Journal of Psychiatry, 182, 214-220.

Richards, D. (2011). Prevalence and clinical course of depression: A review. Clinical Psychology Review, 31(7), 1117–
1125. doi: 10.1016/j.cpr.2011.07.004.

Rude, S. S., & McCarthy, C. T. (2003). Emotional functioning in depressed and depressionvulnerable college students.
Cognition and Emotion, 17(5), 799-806. DOI: 10.1080/ 02699930302283

Sadock, B. J., & Sadock, V. A. (2010). Mood disorders. Kaplan & Sadock’s Pocket handbook of Clinical psychiatry. (5th
ed.). New York : Williams & Wilkins.

Shives, L. R. (2012). Basic Concepts of Psychiatric-Mental Health Nursing. 8th Philadelphia : Lippincott William &
Wilkins.

Thompson, R. J., Berenbaum, H., & Bredemeier, K. (2011). Cross-sectional and longitudinal relations between
instability and depression. Journal of Affective Disorders, 130(1–2), 53–59.

Thompson, R. A. (1990). Emotion and selfregulation. In R.A. Thompson (Ed.), Socioemotional development. Nebraska
Symposium on Motivation, 36, 367–467.

Turk, C. L., Heimberg, R. G., Luterek, J. A., Mennin, D. S., & Fresco, D. M. (2005). Emotion dysregulation in
generalized anxiety disorder. Cognitive Therapy and Research, 29(1), 89–106.

Videbeck, S. D. (2004). Psychiatric mental health nursing (2nd ed.). Philadelphia, PA: Lippincott Williams & Wilkins.

Vos, T., Flaxman, A. D, Naghavi, M. et al. (2013). Years lived with disability (YLDs) for 1160 squeal of 289 diseases
and injuries 1990–2010: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2010. Lancet, 380, 2163–
2196

World Health Organization [WHO]. (2001). Depression. Retrieved September 9, 2012, from http://www.who.com

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2017-08-31