THE EFFECTIVENESS OF A MODIFIED POSITIVE PSYCHOLOGY-BASED PROGRAM ON HAPPINESS AND NEGATIVE EMOTION IN PARENTS OF CHILDREN WITH AUTISM
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objective: The purpose of this experimental research was to investigate the effectiveness of the modified positive psychology-based program on happiness and negative emotion in Thai parents of children with autism spectrum disorder (ASD). The program was developed by researcher based on positive psychology of Seligman (2002).
Methods: Subjects were sixty-four parents of children with ASD from the Child Psychiatric Hospital. They were randomly assigned into experimental and control group. The experimental group participated in the modified positive psychology-based program with treatment as usual (PP + TAU) while the control group participated in the routine intervention or treatment as usual (TAU) of the hospital. Each group was composed of 32 parents. The modified program comprises of eight sessions conducted once a week, 1½ -2 hours per session. The multivariate 2 X 2 mixed-repeated measures were used in data analysis.
Results: Major findings were as follows: 1. After participating in the program, the happiness mean score of the experimental group was significantly higher than that of the control group (p < .001). 2. After participating in the program, the depression mean score of the experimental group was significantly lower than that of the control group (p < .01).
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
ชะไมพร พงษ์พานิช, สมดี อนันต์ปฏิเวธ, ประภาพันธ์ ร่วมกระโทก, และสมหมาย เศรษฐวิชาภรณ์. (2555). ผลของโปรแกรมการฝึกทักษะครอบครัวสำหรับผู้ปกครองและผู้ป่วยกลุ่มอาการออทิสติก ตามแนวคิดจิตวิทยาเชิงบวก. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข,
22(1), 11-25.
สมดี อนันต์ปฏิเวธ. (2557). ประสบการณ์ของผู้ปกครองผู้ป่วยกลุ่มอาการออทิสติกในการพัฒนาความสุขภายใต้แนวคิดจิตวิทยาเชิงบวก. เอกสารการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 2/2557 มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
สมดี อนันต์ปฏิเวธ. (2559). การพัฒนาและทดสอบแบบประเมินความสุขของผู้ปกครองผู้ป่วยกลุ่มอาการออทิสติก. การนำเสนอผลงานวิชาการ Oral Presentation ในการประชุมวิชาการสุขภาพจิตนานาชาติ ครั้งที่ 15 และการประชุมวิชาการสุขภาพจิตและจิตเวชเด็ก ครั้งที่ 13 ประจำปี 2559 กรมสุขภาพจิต.
Altiere, M. J., &Von Kluge, S. (2009). Searching for acceptance: challenges encountered while raising a child with autism. Journal of Intellectual & Developmental Disability, 34(2), 142-152.
Bitsika, V., Sharpley, C. F., & Bell, R. (2013). The buffering effect of resilience upon stress, anxiety, and depression in parents of a child with an autism spectrum disorder. Journal of Developmental and Physical Disability, 25(5), 533-543.
Centers for Disease Control and Prevention [CDC]. (2016). Community report from the Autism and developmental disabilities monitoring (ADDM) network. Retrieved June 1, 2017, from https://www.cdc.gov/ncbddd/autism/addm.html
Faso, D. J., Neal-Beevers, A. R., & Carlson, C. L. (2013). Vicarious futurity, hope, and wellbeing in parents of children with autism spectrum disorder. Research in Autism Spectrum Disorders, 7(2), 288–297.
Pozo, P., Sarriá, E., & Brioso, A. (2011). Psychological adaptation in parents of children with autism spectrum disorders. Universidad Nacional de Educación a Distancia, UNED Spain.
Sanders, J. L., & Morgan, S. B. (1997). Family stress and adjustment as perceived by parents of children with autism or Down syndrome: Implications for intervention. Child and Family Behavior Therapy, 19(4),15-32.
Seligman, M. E. P. (2002). Authentic happiness: Using the new positive psychology to realize your potential for lasting fulfillment. New York: Simon & Schuster, Inc.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish. New York: Free Press.
Woodgate, R. L., Ateah, C., & Secco, L. (2008). Living in a world of our own: The experience of parents who have a child with autism. Qualitative Health Research, 18(8), 1075-1083.
Yalom, I. R., & Leszcz, M. (2005). The theory and practice of group psychotherapy (5th ed.). New York: Basic Books.
