THE DEVELOPMENT OF POSITIVE PSYCHOLOGICAL CAPITAL OF TEACHER STUDENTS THROUGH GROUP COUNSELING
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
Objectives : 1) To study the positive psychological capital of teacher students, 2) To develop the group counseling program for the positive psychological capital development in teacher students, and 3) To evaluate the effectiveness of group counseling program for the positive psychological capital development in teacher students.
Methods: There were 2 groups of subjects in this study. The first group consisted of 332 subjects from Rajabhat University in Bangkok, was selected by multistage sampling method, and was used to study the positive psychological capital of teacher students. The second group consisted of 16 subjects from Bansomdejchaopraya Rajabhat University. The purposive sampling was used to select the students whose positive psychological capital were lower than the 25th percentile rank for the second group. They were randomly assigned into experimental and control group. The experiment group received the group counseling and the control group received regular care. Research instruments consisted of: 1) the positive psychological capital questionnaire. The reliability of this instrument was reported by Cronbach’s Alpha as of 0.92 and the construct validity was confirmed through factor analysis, and 2) the group counseling program. Its IOC ranged from 0.66-1.00. The descriptive, repeated measurement analysis of variance (Repeated ANOVA) were used for data analysis.
Results: The results of study were: 1) The total mean score and each dimension of the positive psychological capital were high. 2) The group counseling program was developed based on the concepts and techniques of cognitive behavior therapy and solution-focused counseling. 3) The mean scores of the positive psychological capital of the experimental group after participating in group counseling and after the follow-up were significantly higher than those before articipating in group counseling at .001 level. 4) The mean scores of the positive psychological capital of the experimental group after participating in group counseling and after the follow-up were significantly higher than those of the control group at .001 level.
Conclusion: Group counseling can be used to develop positive psychological capital of teacher students.
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
จริยา อัศวเพชรกูล. (2558). การเสริมสร้างพลังทางบวกของนักเรียนวัยรุ่นโดยการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ. วารสารพยาบาลทหารบก, 16(3), 79-86.
ดิเรก พรสีมา. (2554). แนวทางการพัฒนาวิชาชีพครู. (เอกสารอัดสำเนา).
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุบลราชธานี : สถาบันราชภัฎอุบลราชธานี.
วรากรณ์ สามโกเศศ. (2553). ข้อเสนอระบบการศึกษาทางเลือกที่เหมาะสมกับสุขภาวะคนไทย. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
สายสมร เฉลยกิตติ. (2554). การพัฒนาทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของพยาบาลวิชาชีพโดยการให้คำปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการ. ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการให้คำปรึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
อุรปรีย์ เกิดในมงคล. (2557). การศึกษาและพัฒนารูปแบบการให้คำปรึกษากลุ่มเพื่อเสริมสร้างความหวังทางการศึกษาของนักเรียนวัยรุ่น. ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาการให้คำปรึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
Abbas, M., & Raja, U. (2011). Impact of psychological capital on innovative performance and job stress, Canadian Journal of Administrative Sciences, 32(2), 73-140. DOI: 10.1002/cjas.1314.
Corey, G. (1995). Theory & practice of group counseling. (4thed). California: Brooks/Cole.
Corey, G. (2000). Theory & practice of group counseling. (5thed). Thomson Brooks/Cole.
Corey, G. (2004). Theory and practice of group counseling. (6thed). Thomson Brooks/Cole.
Corey, G. (2006). Theory and practice of counseling and psychotherapy (7thed). Thomson Brooks/Cole.
Dinkmeyer, C. (1968). Reading in group counseling. Pennsylvania: International Textbook Company.
Forsyth, D. R. (2006). Group dynamic. CA: Thomson Higher Education.
Jacobs, E., Masson, L., & Harvill, L. (2002). Group counseling: strategies and skills. (3rd). CA: Brooks/Cole.
Jafri, H. (2013). A Study of the relationship of psychological capital and students’ performance Business Perspective and Research, 1(2), 9-16.
Joreskog, K. G., & Sorbom, D. (1999). Lisrel 18: New statistical features. Chicago: Scientific Software International.
Larson, M. (2004). Positive psychological capital: A comparison with human and social capital and an analysis of a training intervention. A dissertation of the graduate college, University of Nebraska.
Luthans, C. B., Luthans, W. K., & Jensen, M. S. (2012). The impact of business school student’s psychological capital on academic performance. Journal of Education for Business, 187, 253-259.
McKinsey. (2007). McKinsey report on education. Retrieved June 15, 2017, from http//www.mckinsey.com.
Ohlsen, M. M. (1970). Group counseling. New York: Rinehart and Winston, Inc.
Singh, S., & Mansi, G. J. (2009). Psychological capital as predictor of psychological well-being. Journal of the Indian Academy of Applied Psychology, 35(2), 233-238.
Vinogradov, S., & Yalom , I. D. (1989). Concise guide to group psychotherapy. Washington, DC: America Psychiatric Press Inc.
Wilson, H. S., & Kneisl, C. R. (1996). Psychiatric nursing. (5thed). California: Addison-Wesley Nursing.
