THE EFFECT OF SUPPORTIVE-EDUCATIVE GROUP INTERVENTION ON CAREGIVERS’ CAPABILITIES IN CARING FOR SCHIZOPHRENIC PATIENTS
Article Sidebar
Published:
Apr 30, 2018
Keywords:
Traditional medicine Northeastern Thailand revising
Main Article Content
Abstract
Abstract
Objectives: Quasi-experimental research was used to compare: caregivers’ capabilities in caring for schizophrenic patients before and after participating in supportive educative group intervention and caregivers’ capabilities in caring for schizophrenic patients who received supportive educative group intervention and those who received regular nursing care.
Methods: The sample consisted of 40 primary caregivers of schizophrenic patients, who met the inclusion criteria. They were matched pairs by age and length of caregiving experience and then randomly assigned into either experimental or control groups of 20 subjects each. The experimental group received supportive educative group intervention and the control group received regular nursing care. Research instruments consisted of supportive educative group intervention; socio-demographics; caregiver capabilities with schizophrenic patients; knowledge in caring; and caregiver and schizophrenic patient relationships. Reliability of the last three instruments were reported by Cronbach’s alpha of 0.88, 0.85 and 0.89, respectively. Data was analyzed by t-test.
Results: Mean score of caregivers’capabilities in caring for schizophrenic patients after receiving supportive educative group intervention was significantly higher than that before, at a p .05 level and significantly higher than those who received regular nursing care, at a p .05 level.
Article Details
Section
Research Articles
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
แก้วตา มีศรี. (2554). ปัจจัยคัดสรรที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการดูแลบุคคลที่ต้องพึ่งพาของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
คมสัน แก้วระยะ. (2542). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความสามารถในการดำเนินชีวิตประจำวันของผู้สูงอายุสัมพันธภาพระหว่างผู้ดูแลกับผู้สูงอายุและความเครียดในภาระของผู้ดูแลผู้สูงอายุเขตเทศบาลเมือง จังหวัดเพชรบุรี. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เตือนใจ ภักดีพรหม. (2548). ปัจจัยคัดสรรที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตสาขาวิชาสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ ลีลานันทกิจ. (2552). การรักษาทางจิตสังคม. ใน พิเชฐ อุดมรัตน์ และสรยุทธ วาสิกนานนท์, ตำราโรคจิตเภท. สงขลา: ชานเมืองการพิมพ์.
นพรัตน์ ไชยชำนิ. (2544). ผลของการใช้โปรแกรมการดูแลผู้ดูแลแบบองค์รวมต่อภาระและความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นวนันท์ ปิยะวัฒน์กูล และคณะ. (2552). ประสิทธิภาพของการทำครอบครัวบำบัดแนวทฤษฎี Satir สำหรับผู้ป่วยโรคจิตเภท. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการสนับสนุนทุนวิจัย คณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นิภาภัทร ภัทรพงศ์บัณฑิต. (2548). ผลการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ต่อความสามารถในการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่, คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พิเชฐ อุดมรัตน์ และสรยุทธ วาสิกนานนท์. (2552). ตำราโรคจิตเภท. พิมพ์ครั้งที่ 1. สงขลา: ชานเมืองการพิมพ์.
วาสนา ปานดอก. (2545). กิจกรรมการดูแลผู้ป่วยจิตเภทที่บ้านของผู้ดูแล. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วิสาข์ วัชระศิริบรรลือ และศุภร วงศ์วทัญญู. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลการรับประทานยาของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. ในการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติครั้งที่ 23, หน้า 449-456. ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี
ราชมงคลอีสาน.
ศิริกาญจนา เอกสิริไตรรัตน์. (2543). ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะส่วนบุคคล ความรู้เรื่องโรคหอบหืด ความเชื่อมั่นในความสามารถของตน การสนับสนุนทางสังคมกับความสามารถของมารดาในการดูแลบุตรโรคหอบหืด. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิตสาธารณสุขศาสตร์ สาขาการพยาบาลสาธารณสุข,
คณะสาธารณสุขศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหิดล.
สมจิต หนุเจริญกุล. (2536). การดูแลตนเอง:ศาสตร์และศิลปะทางการพยาบาล. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด วี เจพริ้นติ้ง.
สายฝน เอกวรางกูร. (2558). การพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิตศาสตร์และศิลป์สู่การปฏิบัติ 2. มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ : โรงพิมพ์ไทม์พริ้นติ้ง.
สุนันทา นวลเจริญ. (2553). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อความสามารถในการดูแลบุคคลที่พึ่งพาของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท.วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
รัตน์ศิริ ทาโต. (2551). การวิจัยทางพยาบาลศาสตร์:แนวคิดสู่การประยุกต์ใช้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bae, S. M., Lee, S. H., Park, Y. M., Hyun, M. H., & Yoon, H. (2010). Predictive factors of social functioning in patients with schizophrenia: Exploration for the best combination of variables using data mining. Psychiatry Investigation. 7, 93-101.
Burns, N. & Grove, S. K. (2005). The practice of nursing research: conduct, critique, and utilization. 5th Ed. Philadelphia: Elsevier Saunders.
Canive, J. M., Sanz-Fuentenebro, J., Vazquez, C., Qualls, C., Fuentenebro, F., Pérez, I. G., et al. (1996). Family psychoeducational support groups in Spain: Parents’ distress and burden at nine-month follow-up. Annals of Clinical Psychiatry, 8(2), 71–79.
Chan, S. & Yu, I. W. (2004). Quality of life of clients with schizophrenia. Journal of Advanced Nursing, 45(1), 72-83.
De Melo, F. (2001). Support group for PLWHA in India. The Fifth International Conference on Home and Community Care for Persons Living with HIV/AIDS, 2001, Chiang Mai, Ministry of Public Health ; Ministry of Interior.
Evers GCM, et al. (1986). The appraisal of self-care agency’s ASA-Scale: research program to test reliability and validity. In: Proceedings of the International Nursing Research Conference “New Frontiers in Nursing Research”. Edmond, 1986. Canada: University of
Alberta.
Kane, J. M., & Marder, S. R. (1993). Psychopharmacologic treatment of schizophrenia. Schizophrenia Bulletin, 19, 287-302.
Kaur, S., Behera, D., Gupta, D., & Verma, S. K.(2009). Evaluation of a supportive educative intervention on Self-Care in patients with bronchial asthma. Nursing and Midwifery Research Journal, 5(2), 124-132.
Lefley, H. P. (1987). Aging parent as caregivers of mentally ill adult children: An emerging social problem. Hospital & Community Psychiatry, 38(10), 1063-1070.
Magliano, L., Fiorillo, A., De Rosa, C., Maj, M., & the National Mental Health Project Working, G. (2006). Family burden and social network in schizophrenia vs. physical diseases: preliminary results from an Italian national study. Acta Psychiatrica Scandinavica,
113, 60-63.
Magliano, L., Fiorillo, A., De Rosa, C., Maj, M., & Malangone, C. (2005). Family burden in long-term diseases: a comparative study in schizophrenia vs. physical disorders. Social Science and Medicine, 61(2), 313-322.
Manidipa, G. (2001). Self-Support group for the HIV individuals. The Fifth International Conference on Home and Community Care for Persons Living with HIV/AIDS, 2001, Chiang Mai, Ministry of Public Health ; Ministry of Interior.
Orem, D. E. (1985). Nursing concepts of practice. 3thed. New York: McGraw Hill Book.
Orem, D. E. (1995). Nursing concepts of practice. 5thed. St. Louis: Mosby Year Book.
Orem, D. E. (2001). Nursing concepts of practice. 6thed. St. Louis: Mosby Year Book.
Redman, B. K. (1993). The process of patient teaching in nursing. 4th Ed. St. Louis: Mosby Company.
Sawatzky, J. E., & Fowler-Kerry. (2003). Impact of caregiving: listening to the voice of informal caregivers. Journal of Psychiatric and Mental health Nursing, 10, 277–286.
Stewart, B. J., & Archbold, P. G. (1996). Family caregiver inventory: The caregiver’s view. Portland: Oregon Health Sciences University, School of Nursing.
World Health Organization. (2017). Schizophrenia [Online]. Retrieved 8, December, 2017 fromhttp://www.who.int/ mentalhealth/management/schizophrenia/en
คมสัน แก้วระยะ. (2542). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความสามารถในการดำเนินชีวิตประจำวันของผู้สูงอายุสัมพันธภาพระหว่างผู้ดูแลกับผู้สูงอายุและความเครียดในภาระของผู้ดูแลผู้สูงอายุเขตเทศบาลเมือง จังหวัดเพชรบุรี. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต
สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เตือนใจ ภักดีพรหม. (2548). ปัจจัยคัดสรรที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิตสาขาวิชาสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ ลีลานันทกิจ. (2552). การรักษาทางจิตสังคม. ใน พิเชฐ อุดมรัตน์ และสรยุทธ วาสิกนานนท์, ตำราโรคจิตเภท. สงขลา: ชานเมืองการพิมพ์.
นพรัตน์ ไชยชำนิ. (2544). ผลของการใช้โปรแกรมการดูแลผู้ดูแลแบบองค์รวมต่อภาระและความสามารถในการดูแลผู้ป่วยจิตเภท. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นวนันท์ ปิยะวัฒน์กูล และคณะ. (2552). ประสิทธิภาพของการทำครอบครัวบำบัดแนวทฤษฎี Satir สำหรับผู้ป่วยโรคจิตเภท. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการสนับสนุนทุนวิจัย คณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นิภาภัทร ภัทรพงศ์บัณฑิต. (2548). ผลการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ต่อความสามารถในการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่, คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พิเชฐ อุดมรัตน์ และสรยุทธ วาสิกนานนท์. (2552). ตำราโรคจิตเภท. พิมพ์ครั้งที่ 1. สงขลา: ชานเมืองการพิมพ์.
วาสนา ปานดอก. (2545). กิจกรรมการดูแลผู้ป่วยจิตเภทที่บ้านของผู้ดูแล. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วิสาข์ วัชระศิริบรรลือ และศุภร วงศ์วทัญญู. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถของผู้ดูแลในการดูแลการรับประทานยาของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. ในการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติครั้งที่ 23, หน้า 449-456. ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี
ราชมงคลอีสาน.
ศิริกาญจนา เอกสิริไตรรัตน์. (2543). ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะส่วนบุคคล ความรู้เรื่องโรคหอบหืด ความเชื่อมั่นในความสามารถของตน การสนับสนุนทางสังคมกับความสามารถของมารดาในการดูแลบุตรโรคหอบหืด. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิตสาธารณสุขศาสตร์ สาขาการพยาบาลสาธารณสุข,
คณะสาธารณสุขศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหิดล.
สมจิต หนุเจริญกุล. (2536). การดูแลตนเอง:ศาสตร์และศิลปะทางการพยาบาล. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด วี เจพริ้นติ้ง.
สายฝน เอกวรางกูร. (2558). การพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิตศาสตร์และศิลป์สู่การปฏิบัติ 2. มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ : โรงพิมพ์ไทม์พริ้นติ้ง.
สุนันทา นวลเจริญ. (2553). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนต่อความสามารถในการดูแลบุคคลที่พึ่งพาของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภท.วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
รัตน์ศิริ ทาโต. (2551). การวิจัยทางพยาบาลศาสตร์:แนวคิดสู่การประยุกต์ใช้. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bae, S. M., Lee, S. H., Park, Y. M., Hyun, M. H., & Yoon, H. (2010). Predictive factors of social functioning in patients with schizophrenia: Exploration for the best combination of variables using data mining. Psychiatry Investigation. 7, 93-101.
Burns, N. & Grove, S. K. (2005). The practice of nursing research: conduct, critique, and utilization. 5th Ed. Philadelphia: Elsevier Saunders.
Canive, J. M., Sanz-Fuentenebro, J., Vazquez, C., Qualls, C., Fuentenebro, F., Pérez, I. G., et al. (1996). Family psychoeducational support groups in Spain: Parents’ distress and burden at nine-month follow-up. Annals of Clinical Psychiatry, 8(2), 71–79.
Chan, S. & Yu, I. W. (2004). Quality of life of clients with schizophrenia. Journal of Advanced Nursing, 45(1), 72-83.
De Melo, F. (2001). Support group for PLWHA in India. The Fifth International Conference on Home and Community Care for Persons Living with HIV/AIDS, 2001, Chiang Mai, Ministry of Public Health ; Ministry of Interior.
Evers GCM, et al. (1986). The appraisal of self-care agency’s ASA-Scale: research program to test reliability and validity. In: Proceedings of the International Nursing Research Conference “New Frontiers in Nursing Research”. Edmond, 1986. Canada: University of
Alberta.
Kane, J. M., & Marder, S. R. (1993). Psychopharmacologic treatment of schizophrenia. Schizophrenia Bulletin, 19, 287-302.
Kaur, S., Behera, D., Gupta, D., & Verma, S. K.(2009). Evaluation of a supportive educative intervention on Self-Care in patients with bronchial asthma. Nursing and Midwifery Research Journal, 5(2), 124-132.
Lefley, H. P. (1987). Aging parent as caregivers of mentally ill adult children: An emerging social problem. Hospital & Community Psychiatry, 38(10), 1063-1070.
Magliano, L., Fiorillo, A., De Rosa, C., Maj, M., & the National Mental Health Project Working, G. (2006). Family burden and social network in schizophrenia vs. physical diseases: preliminary results from an Italian national study. Acta Psychiatrica Scandinavica,
113, 60-63.
Magliano, L., Fiorillo, A., De Rosa, C., Maj, M., & Malangone, C. (2005). Family burden in long-term diseases: a comparative study in schizophrenia vs. physical disorders. Social Science and Medicine, 61(2), 313-322.
Manidipa, G. (2001). Self-Support group for the HIV individuals. The Fifth International Conference on Home and Community Care for Persons Living with HIV/AIDS, 2001, Chiang Mai, Ministry of Public Health ; Ministry of Interior.
Orem, D. E. (1985). Nursing concepts of practice. 3thed. New York: McGraw Hill Book.
Orem, D. E. (1995). Nursing concepts of practice. 5thed. St. Louis: Mosby Year Book.
Orem, D. E. (2001). Nursing concepts of practice. 6thed. St. Louis: Mosby Year Book.
Redman, B. K. (1993). The process of patient teaching in nursing. 4th Ed. St. Louis: Mosby Company.
Sawatzky, J. E., & Fowler-Kerry. (2003). Impact of caregiving: listening to the voice of informal caregivers. Journal of Psychiatric and Mental health Nursing, 10, 277–286.
Stewart, B. J., & Archbold, P. G. (1996). Family caregiver inventory: The caregiver’s view. Portland: Oregon Health Sciences University, School of Nursing.
World Health Organization. (2017). Schizophrenia [Online]. Retrieved 8, December, 2017 fromhttp://www.who.int/ mentalhealth/management/schizophrenia/en
