THE EFFECT OF A SELF-REGULATION PROGRAM ON ATTITUDE TOWARD VIOLENCE AND SELF-BEHAVIORS OF ADOLESCENT STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objective: This quasi-experimental research was aimed at examining the effect of a self -regulation program on attitude toward violence and self-control behaviors of adolescent students.
Methods: The sample was students studying in one government school in the deep south area, southern Thailand, and selected using purposive sampling. Thirty students were randomly assigned into the experimental group, who received the self-regulation program, and the other thirty students were assigned into the control group. Research instruments included questionnaires for personal information, Attitude Toward Violence Scale (ATVS), self-control questionnaire, and self-regulation program. The intervention was conducted six times, twice a week and each time lasting 45-60 minutes. All research instruments were content validated by three experts. The reliability of the ATVS and self-control yielded value as .80 and .95, respectively. Data were analyzed using descriptive statistics including frequency, percentage, mean, and standard deviation, and inferential statistics including chi-square test, paired t-test and, independent t-test.
Results: The results revealed that a mean score of attitude toward violence of the experimental group after the program was significantly lower than that before at p < .001 and a mean score of self - control of the experimental group after the program was significantly higher than that
before at p < .001. Also, after the experiment, a mean score of attitude toward violence of the experimental group was significantly lower than that of the control group at p < .001 and a mean score of self-control of the experimental group was significantly higher than that of the control group at p < .001.
Conclusion: The self-regulation program helps adolescent students to adjust negative attitudes toward violence, to increase self-control behaviors, and to solve violence problem appropriately.
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
จิดาภา อุดมเมฆ, และรุจิรา ดวงสงค์. (2555). ผลของโปรแกรมอดบุหรี่ในผู้ป่วยที่มารับ บริการคลินิกทันตกรรม โรงพยาบาล ทันตกรรม คณะทันตแพทยศาสตร์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.
จริยา ทรงพระ, นฤมล ศราธพันธุ์, และอังคณา ขันตรีจิตรานนท์. (2558). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายใน กรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์ ปริทัศน์, 30(3), 96-109.
ชนิธตา เกตุอำไพ. (2549). การศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างปัจจัยบางประการกับการกำกับ ตนเองในการปรับพฤติกรรมก้าวร้าว ของ นักเรียนช่วงชั้นปีที่ 3 ในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขา วิชาการวิจัยและสถิติทางการศึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพมหานคร.
ชนาธิป สุนทรภักดิ์. (2559). ผลของการปรึกษากลุ่ม โดยใช้ดนตรีบำบัดต่อเจตคติและพฤติกรรม ก้าวร้าวของนักเรียน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการ ปรึกษา, มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
ชมพูนุท นนทะคำจันทร์. (2557). การปรับลด พฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนโรงเรียน บ้านไร่นาดี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต สาขา วิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัย ราชภัฏสกลนคร, สกลนคร.
ณัฎฐาภรณ์ โสกัณฑัต. (2557). พฤติกรรมการใช้ ความรุนแรงกรณีทะเลาะวิวาทของนักเรียน อาชีวศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสาร กระบวนการยุติธรรม, 7(3), 99-109.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2550). การวิจัยและวิเคราะห์ ข้อมูลทางสถิติ. กรุงเทพมหานคร: วีอินเตอร์ พริ้น.
นิภาพร บุญทวี. (2556). สาเหตุและแนวทางแก้ไข ปัญหาพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียน: กรณีศึกษานักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ของโรงเรียนแห่งหนึ่ง ในจังหวัดระยอง. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขา วิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัย บูรพา, ชลบุรี.
รักขณาวรรณ เสาทอง. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อ พฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ 6 สังกัดเขตพื้นที่การประถมศึกษา ราชบุรีเขต 2 อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขา วิชาจิตวิทยาชุมชน, มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพมหานคร.
รัตนา ดงบัง. (2550). ผลของโปรแกรมการกำกับ ตนเองต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการ ควบคุมพฤติกรรมก้าวร้าวของเด็กวัยรุ่น. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวช, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
วินีกาญจน์ คงสุวรรณ, วีณา คันฉ้อง, วันดี สุทธรังษี, และถนอมศรี อินทนนท์. (2557). ผลของ โปรแกรมพัฒนาทักษะการจัดการความ รุนแรง ต่อการป้องกันพฤติกรรมก้าวร้าว ของแกนนำเยาวชนระดับมัธยมศึกษา. วารสารสงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์, 20(4), 73-105.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 15. (2559). รายงานจำนวนนักเรียนแยกเพศและ ห้องเรียน. ค้นจาก https://www.sec15.ksom. net/bdata/school.html
สุพิชชา วงศ์จันทร์. (2557). อิทธิพลทางจิตสังคม และการกำกับตนเองที่มีต่อพฤติกรรม สุขภาพของผู้รับบริการที่มีภาวะอ้วนใน เขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัย พฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์, มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพมหานคร.
สาลินี จงใจสุรธรรม, นำชัย ศุภฤกษ์ชัยสกุล, และ วินัย ดำสุวรรณ. (2558). กลวิธีการกำกับ ตนเองในการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสาร พฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 7(1), 16-26.
ฮาหมาด รบบากา. (2556). พฤติกรรมก้าวร้าวของ นักเรียนในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนา อิสลามจังหวัดสตูล. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและ การจัดการการศึกษาอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา.
Bandura, A. (1986). Social foundation of thought and action: A social of cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hale.
Brillhart, B. A., Jay, H., & Wyers, M. E. (1990). Attitudes toward people with disabilities. Rehabilitation Nursing, 15, 80-82.
Dvorak, D. R., & Day, M. A. (2014). Marijuana and self-regulation: Examining likelihood and intensity of use and problems. The Journal of the America Medical Association, 39(3), 709–712. doi:10.1016/j.addbeh. 2013.11.001
Griffin, W. K., Sara, R. L., & Acevedo, P. B. (2015). Affective self-regulation trajectories during secondary school predict substance use among urban minority young adults. Journal of Child Adolescent Substance Abuse, 24(4), 228-234. doi:10.1080/1067828
Polit, D. F. & Beck, C. T. (2004). Nursing research: Principles and methods (3rd ed). Philadelphia, PA: Lippincott.
Kongsuwan, V., Suttharangsee, W., Isalamalai, S., & Weiss, S. J. (2012). The development and effectiveness of a violenc prevention program for Thai high school adolescents. Pacific Rim International Journal of Nursing Research, 16(3), 236-249.
