THE EFFECT OF MULTIDIMENSIONAL FAMILY THERAPY PROGRAM ON AMPHETAMINE CONSUMPTION IN ADOLESCENT WITH AMPHETAMINE DEPENDENCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objectives: The objectives were to compare amphetamine consumption in adolescent with amphetamine dependence before and after receiving multidimensional family therapy program (MDFT) and between the group who received MDFT and the group who received regular care.
Methods: This study was a quasi-experimental two groups repeated measures design. The sample consisted of 40 adolescents with amphetamine dependence who met inclusion criteria and received services at drug dependence treatment clinic in Community hospitals. They were matched pair with scores on severity of dependence scale (SDS) and marital status of their parents, and then randomly assigned into the experimental and control groups, 20 subjects in each group. Research instruments comprised of: 1) MDFT, 2) Time Line Follows Back Assessment (TLFB) and 3) Family relationship assessment. All inst ruments were verified for content validity by 5 professional experts. The test-retest reliability of the 2nd instrument was reported by Pearson Correlation as of .89. Data were analyzed by repeated measures analysis of variance (Repeated Measures ANOVA).
Results: Major findings were as follows:
- At immediately after program completion, amphetamine consumption of the adolescent with amphetamine dependence who received the MDFT was significantly lower than that before at p. 05, and at two weeks after the experiment, amphetamine consumption of the adolescent with amphetamine dependence who received the MDFT was significantly lower than that of immediately after the experiment.
- At immediately after program completion, amphetamine consumption of the adolescent with amphetamine dependence who received MDFT was significantly lower than that of the group who received the regular care at p .05. At two weeks after the experiment, amphetamine consumption of the adolescent with amphetamine dependence who received MDFT was significantly lower than that of the group who received the regular care at p .05.
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
นิภา ณียสกุล. (2544). ครอบครัวกับการป้องกันและบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด: ตำราบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด. กรุงเทพมหานคร: วัชระ อินเตอร์ ปริ้นติ้ง.
ปิยวรรณ ทัศนาญชลี. (2554). กระบวนการไม่เสพยาบ้าซ้ำ: กรณีศึกษาผู้ผ่านการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดในระบบบังคับบำบัด. สหศาสตร์ศรีปทุมชลบุรี, 1(3): 36-47.
ปราชญ์ บุณยวงศ์วิโรจน์. (2544). ทางเลือกเชิงยุทธศาสตร์ในการรักษาและฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาบ้า. สังคมจิตวิทยา. วิทยาลัยป้องกันอาณาจักร.
มนัส สุนทรโชติ. (2554). ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับพลังต้านการเสพยาบ้าของวัยรุ่นที่เข้ารับการบำบัดแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลในเขตภาคตะวันออก. วิทยานิพนธ์ปริญญา มหาบัณฑิตสาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ลลิตา เดชาวุธ. (2547). ปัจจัยครอบครัวที่มีอิทธิพลต่อการเสพยาบ้าของวัยรุ่นในเขตภาคตะวันออก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลศาสตร์, คณะพยาบาล ศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิภา ด่านธำรงกูล, อุษณีย์ พึ่งปาน และ ศศิธร แจ่มถาวร. (2539). ความรู้และทัศนคติต่อการติดสารเสพติดและพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องของเด็กและเยาวชนที่ต้องโทษ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิโรจน์ วีระชัยและคณะ. (2548). ตำราเวชศาสตร์การเสพติด. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: องค์การทหารผ่านศึก.
สุจิตตา ฤทธิ์มนตรี. (2554). พฤติกรรมความรุนแรงต่อครอบครัวของผู้ใช้ยาบ้า. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 34(3), 48-56.
สุชาติ เลาบริพัตร. (2544). แนวทางการพัฒนาระบบบำบัดรักษาผู้ป่วยติดยาเสพติดใน ประเทศไทย. ใน วิโรจน์ วีระชัย (บ.ก.), ตำราการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด (หน้า 56-69). ปทุมธานี: วัชระอินเตอร์ ปริ้นติ้ง.
สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนีกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (2555). รายงานประจำปี 2555. สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี. กรมการแพทย์: กระทรวงสาธารณสุข.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปราม ยาเสพติด. (2553). สถานการณ์ยาเสพติดประกอบการจัดทำแผนปี 2553. กรุงเทพมหานคร.
อรรณพ วิสุทธิมรรค. (2541). พฤติกรรมการบริโภคสารเสพติดทบทวนองค์ความรู้สถานการณ์ และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาวิชาการแพทย์.
อุไรรัตน์ แก้วไกรสร. (2553). ปัจจัยด้านครอบครัวที่ส่งผลต่อสัมพันธภาพในครอบครัวและ ความรู้ ความเข้าใจเรื่องยาเสพติดของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียน
สังกัดกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์ จิตวิทยาพัฒนาการ, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Carr, A. (2000). Drug abuse in adolescence. In M. Birchwood, D. Fowler & C. Jackson (Eds.), Family Therapy. Chichester: John Wiley and Sons.
Liddle, H. A. (2002). Multidimensional family therapy for adolescent cannabis users, Cannabis Youth Treatment (CYT) series, volume 5. Rockville, MD: Center for Substance Abuse Treatment, Substance Abuse arid Mental Health Services Administration.
Liddle, H. A., Dakof, G. A., Turner, R. M., Henderson, C. E., & Greenbaum, P. E. (2008). Treating adolescent drug abuse: A randomized trial comparing multi-dimensional family therapy and cognitive behavior therapy. Addictive, 103, 1660– 1670.
Liddle, H. A. (2010). Treating adolescent substance abuse using multidimensional family therapy. In J. Weisz & A. Kazdin (Eds.), Evidence-based psychotherapies for children and adolescent (pp. 416-432) (2nd ed.). New York: Guilford.
Shives, L. R. (1994). Basic concept of psychiatric mental health nursing. (3rd ed.). Philadelphia: J.B. Lippincott.
UNODC. (2010). World Drug Report 2010. United Nation.
