THE EFFECT OF SYMPTOM MANAGEMENT PROGRAMS WITH FAMILY INVOLVEMENT ON POSITIVE SYMPTOMS OF PEOPLE WITH SCHIZOPHRENIA IN THE COMMUNITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objectives: The objectives of this quasi-experimental research with pretest-posttest control group design were to 1) compare positive symptoms of persons with schizophrenia in the community (PWSIC) before and after participating in symptom management program (SMPs) with family involvement, and 2) compare positive symptoms of PWSIC who participate in SMPs with family involvement with those who receive the conventional nursing care.
Method: Forty persons with schizophrenia and their family caregivers receiving services in the outpatient department of Samchuk Hospital, Suphan Buri, and meeting inclusion criteria, were matched pairs by positive symptom scores and gender and randomly assigned into experimental and control groups with 20 families for each group. The experimental group received an SMP with family involvement for four weeks. The control group received the conventional nursing care. Research instruments included 1) SMP with family involvement program; 2) positive symptoms scale, and 3) the ability to manage positive symptoms scale. All instruments were content validated by 5 experts and the 3rd instrument had reliability with Cronbach alpha coefficient equal to .81. Descriptive statistics and t-test were used for data analysis.
Results: 1) Mean score of positive symptoms of PWSIC after participating in SMPs with family involvement was significantly lower experiment, mean score of positive symptoms of PWSIC who joined the SMP with family involvement was significantly lower than that of whom received usual care, at the .05 level.
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
กัญญาวรรณ ระเบียบ. (2555). ผลของโปรแกรมการการผ่อนคลายกล้ามเนื้อร่วมกับการควบคุมโกรธต่อพฤติกรรมก้าวร้าวในผู้ป่วยจิตเภท. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กาญจนา นันทไพบูลย์. (2553). การศึกษาการใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาครอบครัวต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยจิตเวชในชุมชน. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 24(2), 26-38.
จิราพร รักการ. (2549). ผลของโปรแกรมสุขภาพจิตศึกษาต่อภาระในการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหา บัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนา นิลชัยโกวิทย์, นิพัทธิ์ กาญจนธนาเลิศ, มานิตย์ ศรีสุรภานนท์, สเปญ อุ่นอนงค์, และพิเชฐ อุดมรัตน์. (2550). Positive and Negative Syndrome Scale ฉบับภาษาไทย (PANSS-T). กรุงเทพฯ: แจนเซ่น-ซีแลก.
ธิดารัตน์ คณึงเพียร. (2548). โปรแกรมการจัดการอาการต่อลักษณะและความรุนแรงของ อาการหูแว่วในผู้ป่วยจิตเภท. วิทยานิพนธ์ ปริญญาพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหิดล.
นภาภรณ์ พึ่งเกศสุนทร. (2553). ผลของโปรแกรมการบำบัดครอบครัวต่อภาระการดูแลของผู้ดูแลในครอบครัวผู้ป่วยจิตเภทในชุมชน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิเชษฐ์ อุดมรัตน์ และสรยุทธ วาสิกนานนท์. (2552). ตำราโรคจิตเภท. กรุงเทพมหานคร: สมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย.
มาโนช หล่อตระกูล และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2555). จิตเวชศาสตร์รามาธิบดี (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: บียอนด์ เอ็นเทอร์ไพรซ์.
วัชราภรณ์ ลือไธสงค์. (2541). ลักษณะความสัมพันธ์ในครอบครัวที่มีผลต่อการกลับมารักษาซ้ำของผู้ป่วยจิตเภท: กรณีศึกษา. กลุ่มงานสังคมศาสตร์ โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์ กรมสุขภาพจิต.
วิมลพร เกียรติวุฒินนท์, รื่นฤดี ลิ้มฉาย, ชูศรี เกิดพงษ์บุญโชติ, และวัลลภา กิตติมาสกุล. (2551). ประสิทธิผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการหูแว่วต่อลักษณะและความรุนแรงของอาการทางจิตในผู้ป่วยจิตเภท. สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา.
สมพร รุ่งเรืองกลกิจ. (2546). พยาบาลกับการดูแลบุคคลที่เป็นโรคจิตเภท (พิมพ์ครั้งที่ 2). ขอนแก่น: โรงพิมพ์คลังนานา.
สมภพ เรืองตระกูล. (2542). ตำราจิตเวชศาสตร์พื้นฐานและโรคทางจิตเวช (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: เรือนแก้วการพิมพ์.
อรรณพ ทองคำ. (2546). การทำหน้าที่ของครอบครัวตามการรับรู้ของผู้ที่เป็นโรคจิตเภทที่กลับเป็นซ้ำ. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Addington, J., McCleery, & Addington, D. (2005). Three-year outcome of family work in early psychosis program. Schizophrenia Research, 79(1), 107-116.
Bae, S. M., Lee, S. H., Park, Y. M., Hyun, M. H., & Yoon, H. (2010). Predictive factors of social functioning in patients with schizophrenia: Exploration for the best combination of variables using data mining. Psychiatry Investigation, 7(2), 93-101.
Barkhof, C. J., Meijer, L. M. J., de Sonneville, D. H., Linszen, L., & de Haan., L. (2012). Intervention to improve adherence to antipsychotic medication in patient with schizophrenia-review of the past decade. European Psychiatry, 27, 9-18.
Dodd, M., Janson, S., Facione, N., Faucett, J., Froelicher, E. S., Humphreys, J., et al. (2001). Advancing the science of symptom management. Journal of Advanced Nursing, 33(5), 668-676.
Falloon, I. R. H. (1985). Family management of schizophrenia: A study of clinical, social, family and economic benefits. Baltimore: John Hopkins University Press.
Friedman, M. M., Bowden, V. R., & Jones, E. G. (2003). Family Nursing Research, Theory & Practice (5th ed.). United Stated of American: Pearson Education, Inc.
Gray, R., Wykes, T., & Gournay, K. (2002). From compliance to concordance: A review of the literature on interventions to enhance compliance with antipsychotic medication. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing, 9(3), 277-284.
Hooley, J. M. (2007). Expressed emotion and relapse of psychopathology. Annual Review of Clinical Psychology, 3, 329-352.
Kaplan, H. I., & Sadock, B. J. (2000). Kaplan & Sadock’ s synopsis of psychiatry (9th ed.). Baltimore: Williams & Wilkins.
Kay, S. R., Fiszbein, A & Opler, L. A. (1987). The Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS) For Schizophrenia. Schizophrenia Bulletin, 13, 261-276.
Leelahanaj T. (2009). Text book schizophrenia Songkhla. Songkhla: Chanmuang printing.
Lim, Y. M. & Ahn, Y. H. (2003). Burden of family caregivers with schizophrenic patients in Korea. Applied Nursing Research, 16(2), 110-117.
Lindenmayer, J. P., & Khan A. (2006). Psycho¬pathology. In Lieberrman, J. A. Stroup, T. S. Perkin, D.O. (Eds). Textbook of Schizo¬phrenia (pp. 187–221), Washington DC: American Psychiatric Publishing.
McDonagh, L. A. (2005). Express emotion as a precipitate of relapse in psychological disorders. Retrieved March 12, 2015, from https://www.personalityresearch.org/papers/ mcdonagh.html
Millier, A., Sarlon, E., Azorin, J.-M., Boyer, l., Aballea, S., Auquier, P., et al. (2011). Relapse according to antipsychotic treatment in schizophrenic patients: A propensity-adjusted analysis. BMC Psychiatry, 11, 1-9.
Trygstad, L., Buccheri, R., Dowling, G., Zind, R., White, K., Griffin, J. J., et al. (2002). Behavioral management of persistent auditory hallucinations in schizophrenia: Outcomes from a 10-week course. Journal of the American Psychiatric Nurses Association, 8(3), 84-91.
Vadebeck, L. S. (2001). Psychiatric mental health nursing. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins.
World Health Organization. (2014). The ICD- 10 Classification of mental and behavior disorders. Geneva: World Health Organization.
