THE EFFECT OF SUPPORTIVE GROUP THERAPY PROGRAM ON DEPRESSION OF ELDERLY IN PORAIWHAN THAMBOL HEALTH PROMOTING HOSPITAL, PETCHABURI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objective: To study the effect of supportive group therapy program on depression in elderly clients in Poraiwhan Tambon Health Promoting Hospital, Muang District, Phetchaburi Province.
Method: This study was a quasi-experimental one group pretest posttest design. Twenty-four older adults with mild to moderate depression were enrolled in the study. Research instruments comprised of the supportive group therapy program and Thai Geriatric Depression Scale. The supportive group therapy program composed of 6 sessions conducting once a week for 6 weeks. All subjects participated in the program. Thai Geriatric Depression Scale had internal consistency by Kuder-Richardson 20 of .88. Data were analyzed by descriptive statistics including frequency, percentage, mean and standard deviation and dependent t - test.
Results: After participating in the program, mean score of depression in elderly was statistically and significantly lower than that before at p < .05.
Conclusion: Supportive group therapy program could reduce depression in elderly and should be applied to other areas.
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
กรมสุขภาพจิต. (2556). Global Assessment of Function (GAF) Scale. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2557 จาก from https://www.dmh.moph. go.th/gaf.asp.
กัญญาณัฐ สุภาพร. (2555). ผลของโปรแกรมการบำบัดทางพฤติกรรมความคิดแบบกลุ่มต่อภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในชุมชน. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช, คณะพยาบาลศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา.
รังสิมันต์ สุนทรไชยา. (2553). จิตบำบัดประคับประคอง: การพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 24(2), 1-11.
ราตรี ทองยู, วรรณา คงสุริยะนาวิน, อทิตยา พรชัยเกตุโอว ยอง และลิวรรณ อุนนาภิรักษ์. (2554). ผลของกลุ่มบำบัดแบบแก้ไขปัญหาต่ออาการซึมเศร้าในผู้สูงอายุโรคเบาหวาน ชนิดที่ 2. วารสารสภาพยาบาล, 26(3), 78-92.
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโพไร่หวาน. (2557). รายงานการบริการประจำปี 2559 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโพไร่หวาน ตำบลโพไร่หวาน จังหวัดเพชรบุรี. เอกสารอัดสำเนา, โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโพไร่หวาน จังหวัดเพชรบุรี.
วัชรี แสงสาย และรังสิมันต์ สุนทรไชยา. (2557). ผลของการบำบัดทางความคิดและพฤติกรรมต่อภาวะซึมเศร้าและการทำหน้าที่ ในผู้สูงอายุ โรคซึมเศร้า. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 28(3), 104-116.
สมภพ เรืองตระกูล. (2557). ตำราจิตเวชศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: เรือนแก้วการพิมพ์.
สุดสบาย จุลกทัพพะ. (2554). ภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุและการป้องกัน. ใน ประเสริฐ อัสสันตชัย (บรรณาธิการ), ปัญหาสุขภาพที่พบบ่อยในผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: ยูเนี่ยน ครีเอชั่น.
อรพรรณ ลือบุญธวัชชัย. (2554). การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Chow, S. C., Shao, J., & Wang, H. (2003). Sample size calculations in clinical research. New York: Marcel Dekker.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences. (2nd ed.). New York: Lawrence Erlbaum Associates.
Gajic, G. M. (2013). Group art therapy as adjunct therapy for the treatment of schizophrenic patients in day hospital. Vojnosanitetski Pregled, 70(11), 1065-1069.
Krishna, M., Jauhari, A., Lepping, P., Turner, J., Crossley, D., & Krishnamoorthy, A. (2010). Is group psychotherapy effective in older adults with depress? A systematic review. International Journal of Geriatric Psychiatry, 26, 331-340.
Sayin, A., Candansayar, S., & Welkin, L. (2012). Group psychotherapy in women with a history of sexual abuse: what did they find helpful. Journal of Clinical Nursing, 22, 3249-3258.
Train the Brain forum Committee. (1994). Thai Geriatric Depression Scale-TGDS. Siriraj Hospital Gazette, 46(1), 1-9.
Yalom, J. D. (1995). The theory and practice of group psychotherapy (4th ed.). New York: Basic Books.
