EFFECTIVENESS OF IMPLEMENTING THE BRIEF VERSION OF THE PHONELINK PROGRAM AMONG PERSONS WITH ALCOHOL DEPENDENCE, NABUO SUB-DISTRICT HEALTH PROMOTING HOSPITAL, UDON THANI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objective: To study the effectiveness of implementing the Brief Version of the Phonelink program among persons with alcohol dependence, Nabuo Sub-district Health Promoting Hospital, Udon Thani Province, from January to March 2023.
Methods: This study was an operational study which the 36 participants were purposive selected and included 16 persons with alcohol dependence, 16 relatives or caregivers of persons with alcohol dependence, and 4 health care team members who implemented the program. The instrument used in this study were:1) Brief Version of the Phonelink program; 2) demographic Data questionnaire; 3) Alcohol Use Disorders Identifications test; 4) Timeline Follow Back; 5) Readmission data record form according to the indicators of Nabou sub-district health promoting hospital 6) Satisfaction of Persons with Alcohol Disorders questionnaire. Data were analyzed by using descriptive statistics including frequency, mean, percentage, and comparing mean of heavy drinking days and stop drinking days using a t-test.
Results: 1) Result from the t-test comparing mean of heavy drinking days and stop drinking days after the program was statistically significantly higher than the before the program at .001 (t =11.67, p < .05). There was no readmission within 28 days 2) All persons with alcohol dependence were satisfied with the program at the highest level.
Conclusion: The brief version of the Phonelink program could change their alcohol-drinking behavior in a positive direction. Therefore, the implementation of the brief version of the Phonelink program should be expanded in the public health care system.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
กรมอนามัย. (2562, 15 กรกฎาคม). โทษ พิษ ภัยของสุรา และผลกระทบต่อสุขภาพทั้งต่อตนเองและผู้ใกล้ชิด.https://multimedia.anamai.moph.go.th/ebooks/hp-ebook_13_mini-
กุสุมา แก้วแดง. (2564). การศึกษาผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษาครอบครัวต่อการรับรู้ภาระการดูแลของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคติดสุรา โรงพยาบาลกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา.วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน,3(1), 51-64.
ชไมพร วงษ์พรม. (2565). ประสิทธิผลของการใช้โปรแกรมโทรถามตามเยี่ยมในผู้ที่เป็นโรคติดสุราหลังจำหน่ายจากโรงพยาบาลสวนปรุง จังหวัดเชียงใหม่. [การค้นคว้าแบบอิสระพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ทศพร ทองย้อย, วิลาวัณย์ ชมนิรัตน์, และกิตติภูมิ ภิญโญ. (2562). การจัดการรายกรณีเพื่อดูแลผู้ติดสุราต่อเนื่องจากโรงพยาบาลชุมชน. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 38(3), 80-89.
นรากร สารีแหล้ม, กันตวิชญ์ จูเปรมปรี, และ กัลยา มั่นล้วน. (2561). ตราบาปของผู้ป่วยติดสุรากับการเลือกปฏิบัติและมนุษยชนในวิถีของชุมชน. ศรีนครินทร์เวชสาร, 33(6), 589-594.
ปริทรรศ ศิลปกิจ, และ พันธุ์นภากิตติรัตนไพบูลย์. (2552). AUDIT: แบบประเมินปัญหาการดื่มสุรา แนวปฏิบัติสำหรับสถานบริการปฐมภูมิ. เชียงใหม่.บริษัททานตะวันเปเปอร์จำกัด.
รินทราย อรุณรัตนพงศ์, และ ชวนันท์ ชาญศิลป์. (2560).ความชุกและปัจจัยเกี่ยวข้องกับการตระหนักรู้ถึงภาวะซึมเศร้าในผู้ติดสุราโรงพยาบาลมหาราชเชียงใหม่. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย,62 (1), 27-34.
โรงพยาบาลเพ็ญ. (2565). ฐานข้อมูลผู้ที่เป็นโรคติดสุราที่เข้ามารับบริการในปีงบประมาณ 2563-2565. อุดรธานี:ระบบสนเทศเพื่อการจัดการและการบริหารโรงพยาบาลเพ็ญ.
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลนาบัว. (2565). เวชระเบียนการรักษาผู้ติดสุรา. อุดรธานี: อีสานการพิมพ์.
โรงพยาบาลเพ็ญ. (2565).ฐานข้อมูลผู้ที่เป็นโรคติดสุราที่กลับมารักษาซ้ำในปีงบประมาณ 2563-2565. อุดรธานี: ระบบสนเทศเพื่อการจัดการและการบริหารโรงพยาบาลเพ็ญ.
หรรษา เศรษฐบุปผา. (2558). ผลลัพธ์ทางคลินิกและกระบวนการ ต้นทุนประสิทธิผลของการดำเนินการโปรแกรมโทรถามตามเยี่ยมฉบับสั้น (โปรแกรมการบำบัดดูแลเชิงรุกในชุมชนทางโทรศัพท์) สำหรับผู้ติดสุราและใช้ยาเสพติด:กรณีศึกษา 4 ภาค. แผนงานการพัฒนาระบบการดูแลผู้มีปัญหาการดื่มสุรา (ผรส.).
หรรษา เศรษฐบุปผา, จารุณี รัศมีสุวิวัฒน์, ชลธิชา สิมะวงศ์, และนพวรรณ อูปคำ. (2554). การพัฒนาโปรแกรมใกล้บ้านสมานใจ: การบำบัดดูแลเชิงรุกในชุมชนสำหรับผู้ติดสุรา. (พิมพ์ครั้งที่1). พิมพ์เดือนดี.
หรรษา เศรษฐบุปผา, จารุณี รัศมีสุวิวัฒน์, และสกาวรัตน์ เทพประสงค์. (2556). คู่มือการบำบัดดูแลทางโทรศัพท์ สำหรับบุคลากร (พิมพ์ครั้งที่ 1) .วนิดาการพิมพ์.
หรรษา เศรษฐบุปผา, ชลธิดา สิมะวงศ์, นพวรรณ อูปคำ, และจารุณี รัศมีสุวิวัฒน์. (2553). การพัฒนาโปรแกรมเชิงรุกในชุมชนสำหรับผู้ติดสุรา.แผนพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยที่มีปัญหาการดื่มสุรา
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ, (สิงหาคม 2566). สุขภาพคนไทย. https://www.thaihealthreport.com /th/articles_detail.php?id=207
สุชีรา อรัญทิมา, และ สยุมพร จันทร์งาม. (2565).ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างแรงจูงใจต่อพฤติกรรมการดื่มในผู้ป่วยติดสุรา โรงพยาบาลบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย. วารสารการสาธารณสุขจังหวัดตาก, 25 (2), 30-57.
Polit, D.E, Beck, C.T, Hungler, B.D. (2001). Essential of nursing research: Methods, Appraisal, and utilization. Philadelphia: Lippincott.
Roger, E. M. (1976). New Product Adoption and Diffusion. Journal of Consumer Research, 2(4), 290-301.
Roger, E. M. (2003). Diffusion of innovation (5nd ed). Free Pres.
Stein, L. I., & Santos, A. B. (1998). Assertive community treatment of persons with severe mental illness. Norton.
World Health Organization. (2001). The alcohol use disorders identification test: AUDIT. Geneva, WHO.
World Health Organization. (2022, 10 May). Global status report on alcohol and health. Retrieved https://www.who. int/publications-detail/global-status-report-on-alcohol.
Sobell, L.C., Agrwal, S., Annis, H. M., Ayala-Velazquez, H., Echeverria, L., Leo, G. I., et al. (2001). Cross-cultural evaluation of two drinking related assessment instruments: Alcohol Timeline Follow back and Inventory of Drinking Situations. Substance Use & Misuse, 36, 313-331.
