A PARTICIPATORY MODEL TO STRENGTHEN MENTAL HEALTH SKILLS FOR SUBSTANCE USE PREVENTION AMONG COMMUNITY NETWORK STAKEHOLDERS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objective: This study aimed to 1) assess the community network stakeholders' awareness of substance use in the community and the importance of mental health skills, 2) evaluate the level of mental health skills for substance use prevention among community network partners, and 3) investigate a model for enhancing mental health skills for substance use prevention tailored for community network partners.
Methods: This was a mixed-methods research study. The qualitative component involved in-depth interviews with 40 key informants from Sub-district Health Promoting Hospitals (SHPHs) in Surat Thani, using a three-topic structured interview guide. The instrument's Content Validity Index was 1. Data was analyzed using thematic analysis. The quantitative component involved purposive sampling of 190 participants from randomly selected SHPHs across all districts in Surat Thani, conducted from August to September 2025. The instruments included four questionnaires: Stress management, Creative problem-solving, Positive communication, Pride enhancement and Goal setting for others (reliability coefficients: 0.74, 0.75, 0.75, and 0.80, respectively). Data was analyzed using frequency, percentage, and the Kruskal-Wallis One-way ANOVA statistic.
Results: The findings revealed that community network partners identified substance use issues through incident reports and behavioral observations, reflecting concerns over familial and environmental risk factors. Prioritized the importance of mental health care skills. The level of mental health skills was found to be: stress management at a moderate level (mean = 51.91, S.D. = 13.90), creative problem-solving at a high level (mean = 41.27, S.D. = 9.97), positive communication at a high level (mean = 66.64, S.D. = 11.49), and pride enhancement and life goal-setting at a high level (mean = 41.11, S.D. = 6.95). The proposed development model consists of three components: 1) Mental Health Skills of stakeholders, 2) stakeholders Participation, and 3) Capacity Building and a Support System.
Conclusion: Awareness of substance use problems, and their contributing factors foster consciousness and capacity building in mental health care among community network stakeholders. This process leads to active participation in implementing continuous and sustainable substance use prevention within the community.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
References
กองพัฒนาข้อมูลและตัวชี้วัดสังคม สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2567). Mental Health ปัญหาสำคัญที่ต้องเฝ้าระวัง. สืบค้นจาก https://www.nesdc.go.th/ download/Social/Social_Report/2567_article_q1_001.pdf
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2565). รายงานการดำเนินงานโครงการสร้างเสริมสุขภาพจิตในสถานประกอบการ ประจำปี 2565. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จรวย สุวรรณบำรุง. (2563). หลักการระเบียบวิธีวิจัยทางสุขภาพ: การสร้างและการพัฒนาเครื่องมือวิจัย. โรงพิมพ์ระยองการพิมพ์.
ดาราวรรณ ต๊ะปินตา, จิณห์จุฑา ชัยเสนา ดาลลาส, ไพบูลย์ โสภณสุวภาพ, ดวงใจ วัฒนสินธุ์, วัชรา ตาบุตรวงศ์, วณิตา ขวัญสำราญ, และคณะ. (2567). การพัฒนาโปรแกรมการบ่มเพาะความยืดหยุ่นทางจิตใจและเป้าหมายในชีวิตเพื่อป้องกันการใช้สารเสพติดด้วยกระบวนการบำบัดผสมผสานการยอมรับและสร้างพันธะสัญญาและศิลปะการแสดงในเยาวชนในเขตภาคตะวันออก: การวิจัยแบบผสมผสาน. สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. https://kb.hsri.or.th/dspace/ handle/11228/6091
บำรุง วงษ์นิ่ม, แสงเดือน ดีผิว, และสุรพล สุพวง. (2567). การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชสารเสพติดโดยการมีส่วนร่วมและไร้รอยต่อ ตัวแบบลพบุรี: กรณีศึกษาอำเภอโคกสำโรง. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 10(1), 223-233.
พุธันวา มหาทรัพย์สมบัติ. (2566). กระบวนการทำงานแบบมีส่วนร่วมกับชุมชนในการสร้างเครือข่ายการทำงานด้าน ยาเสพติดในชุมชนแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
แสงภูมิ แซ่เจน, ดาราวรรณ ต๊ะปินตา, จิณห์จุฑา ชัยเสนา ดาลลาส, และสร้อย กาญจนวงศ์. (2566). การพัฒนารูปแบบเสริมทักษะสุขภาพจิตเพื่อป้องกันการใช้สารเสพติดอย่างมีส่วนร่วมสำหรับภาคีเครือข่ายชุมชน. วารสารพยาบาลสาร, 50(4), 1-15.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2568). รายงานผลการดำเนินงานโครงการเฝ้าระวังการแพร่ระบาดสารเสพติดจากงานนิติเวชศาสตร์/นิติวิทยาศาสตร์ ไตรมาสที่ 1 ปีงบประมาณ 2568. กระทรวงยุติธรรม. https://www.oncb.go.th/pdfjs/web/viewer.html?file=/storage/file/content/th/report-research/681c1affd27c4fJ0th.pdf &mode=preview
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2568). แผนปฏิบัติการระยะยาว 5 ปี (พ.ศ. 2566–2570) ฉบับทบทวน และแผนปฏิบัติการกองทุนป้องกัน ปราบปราม และแก้ไขปัญหายาเสพติด ประจำปีบัญชี 2569. กรุงเทพฯ: สำนักบังคับคดีและบริหารงานกองทุน สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.
สุสารี ประคินกิจ, จรัสดาว เรลโนลด์, และอรทิพา ส่องศิริ. (2562). การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพจิตในชุมชนด้วยกระบวนการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารวิชาการสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย (ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี), 8(1), 7-22.
อับดุลคอลิก อัรรอฮีมีย์, บารีซะห์ ปูเต๊ะ, และอิสมาแอ ลุตฟี จะปะกียา. (2565). การป้องกันการเสพยาเสพติดซ้ำด้วยตนเอง: กรณีศึกษาผู้ผ่านการบำบัดรักษาอาการติดสารเสพติดในพื้นที่จังหวัดปัตตานี. วารสารอัล-นูร บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 17(33), 11-24.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman and Company.
Bhattacharyya, J. (2004). Theorizing community development. Journal of the Community Development Society, 34(2), 5-34.
Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Harvard University Press.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Plenum Press.
Guilford, J. P. (1950). Creativity. American Psychologist, 5(9), 444-454.
House, J. S. (1981). Work stress and social support. Addison-Wesley.
Jorm, A. F. (2020). Mental health literacy: Empowering the community to take action for better mental health. American Psychologist, 75(3), 231-241.
Koob, G. F. (2008). A role for brain stress systems in addiction. Neuron, 59(1), 11-34.
Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. Springer Publishing Company.
Locke, E. A., & Latham, G. P. (1990). A theory of goal setting & task performance. Prentice-Hall.
Moradi, P., Fathali Lavasani, F., & Dejman, M. (2019). Adolescent substance abuse and family environment: A qualitative study. International Journal of High-Risk Behaviors and Addiction, 8(2), e83781.
Mumford, M. D., Mobley, M. I., Uhlman, C. E., Reiter-Palmon, R., & Doares, L. M. (1991). Process analytic models of creative capacities. Creativity Research Journal, 4(2), 91-122.
Polit, D. F., & Beck, C. T. (2014). Essentials of nursing research: Appraising evidence for nursing practice (8th ed.). Lippincott Williams & Wilkins.
Rogers, C. R. (1975). Empathic: An unappreciated way of being. The Counseling Psychologist, 5(2), 2-10.
Seligman, M. E. P., & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. American Psychologist, 55(1), 5-14.
Stuart, G. W. (2013). Principles and practice of psychiatric nursing (10th ed.). Elsevier Mosby.
Torrance, E. P. (1974). Torrance tests of creative thinking. Scholastic Testing Service.
United Nations Office on Drugs and Crime. (2020). International standards on drug use prevention. (2nd ed.). https://www.unodc.org/unodc/en/prevention/prevention-standards.html
World Health Organization. (2022). World mental health report: Transforming mental health for all. https://www.who.int/publications/i/item/9789240049338
