การพัฒนานวัตกรรมส่งเสริมทุนมนุษย์เด็กปฐมวัย ในศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียน กรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • นันทิยา ปรีชาเสถียร คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต
  • วงศ์วิศว์ หมื่นเทพ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต
  • ชัชวาล วงค์สารี คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิทยาเขตสะพานใหม่

คำสำคัญ:

นวัตกรรมส่งเสริมทุนมนุษย์, เด็กปฐมวัย, ศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1) ศึกษาสภาพการณ์ทุนมนุษย์เด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียน กรุงเทพมหานคร 2) พัฒนานวัตกรรมส่งเสริมทุนมนุษย์สำหรับเด็กปฐมวัย และ 3) ทดลองใช้นวัตกรรมดังกล่าว ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ประกอบด้วยการสัมภาษณ์ การสนทนากลุ่ม และแบบประเมิน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ บุคลากรสำนักงานเขต ผู้อำนวยการโรงเรียน ครูอนุบาล ครูพี่เลี้ยง และเด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และข้อมูลเชิงปริมาณด้วยความถี่ ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าสถิติ t

ผลการวิจัย พบว่า 1) ศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียนและโรงเรียนอนุบาลมีการนำนวัตกรรมมาใช้อย่างหลากหลาย ทั้งในด้านประเภท รูปแบบ และระดับความเข้มข้นของการใช้งาน โดยนวัตกรรมมุ่งส่งเสริมพัฒนาการ 5 ด้าน ได้แก่ การเคลื่อนไหว การใช้กล้ามเนื้อมัดเล็กและสติปัญญา การเข้าใจภาษา การใช้ภาษา และการช่วยเหลือตนเองและสังคม ผ่านการเล่นและกิจกรรม 2) นวัตกรรมส่งเสริมทุนมนุษย์สำหรับเด็กปฐมวัยประกอบด้วย 7 มิติ ได้แก่ การพัฒนาสุขภาพ การพัฒนาอารมณ์และปฏิสัมพันธ์ การพัฒนาด้านการศึกษา การพัฒนาทักษะการนำตนเองและการควบคุมตนเอง การพัฒนาการคิดแบบเติบโตและการคิดสร้างสรรค์ การพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรม และการเติบโตเป็นพลเมืองที่ดี ผลการประเมินคุณภาพนวัตกรรมโดยรวมอยู่ในระดับมาก (equation=4.31, SD=0.14) โดยมีนวัตกรรมการจัดอบรม ได้แก่ การเล่านิทานและการเล่นของเล่นประกอบการส่งเสริมทุนมนุษย์ทั้ง 7 มิติ และ 3) หลังการทดลอง เด็กปฐมวัยมีระดับคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

ประวัติผู้แต่ง

นันทิยา ปรีชาเสถียร, คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต

นักศึกษา ปร.ด. การพัฒนาธุรกิจและทุนมนุษย์

วงศ์วิศว์ หมื่นเทพ, คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต

ผู้ช่วยศาสตราจารย์

ชัชวาล วงค์สารี, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิทยาเขตสะพานใหม่

อาจารย์

เอกสารอ้างอิง

ราชกิจจานุเบกษา. พระราชบัญญัติการพัฒนาเด็กปฐมวัย พ.ศ. 2562. เล่ม 136 ตอนที่ 56 ก ประกาศวันที่ 30 เมษายน 2562 [เข้าถึงเมื่อ 2569 มีนาคม 20] เข้าถึงได้จาก: https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2562/A/056/T_0005.PDF

ราชกิจจานุเบกษา.แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ.2566-2570) เล่ม 139 ตอนพิเศษ 258 ง ประกาศวันที่ 1 พฤศจิกายน 2565 [เข้าถึงเมื่อ 2569 มีนาคม 20] เข้าถึงได้จาก: https://www.nesdc.go.th/the-national-economic-and-social-development-plan/the-thirteenth-plan-2023-2027/

ปิยะณัฐ หมื่นวงศ์, อรรถพล ทองสง, มณฑา จำปาเหลือง. ทุนมนุษย์: ทุนแห่งความสำเร็จ. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร. 2568;8(2):498-509.

ชัยวัฒน์ บวรวัฒนเศรษฐ์. ยุทธศาสตร์การจัดการเรียนการสอนตามทฤษฎีการเสริมต่อการเรียนรู้. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. 2559;3(2):154-79.

Rigopouli K, Kotsifakos D, Psaromiligkos Y. Vygotsky’s Creativity Options and Ideas in 21st-Century Technology-Enhanced Learning Design. Education Sciences. 2025; 15(2):257. doi: 10.3390/educsci15020257

Harb H, El Hajj M, Alyasin A, Nasser R. Multiple Intelligences Theory and Educational Implications: A critical review. TEM Journal.2025;14(3):2557-69.

Bandura A. Self-efficacy. In Ramachaudran VS (Ed.), Encyclopedia of human behavior (Vol. 4, pp. 71-81). New York: Academic Press. Reprinted in Friedman H (Ed.), Encyclopedia of mental health. San Diego: Academic Press; 1998.

Wijnen-Meijer M, Brandhuber T, Schneider A, Berberat PO. Implementing Kolb´s Experiential Learning Cycle by Linking Real Experience, Case-Based Discussion and Simulation. J Med Educ Curric Dev. 2022 May 12;9:23821205221091511. doi: 10.1177/23821205221091511.

Braun V, Clarke V. Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology.2006;3(2):77-101.

Naeem M, Ozuem W, Howell K, Ranfagni S. A Step-by-Step Process of Thematic Analysis to Develop a Conceptual Model in Qualitative Research. International Journal of Qualitative Methods.2023; 22. doi: 10.1177/16094069231205789.

Waltz CF, Strickland O, Lenz ER. Measurement in Nursing and Health Research [Internet]. 2017 [cited: 2026 Mar 2]. Available from: https://doi.org/10.1891/9780826170620

สุชานาฏ ไชยวรรณะ, วไลพร เมฆไตรรัตน์. การพัฒนานวัตกรรมการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ผ่านชุดกิจกรรมการเล่นละครและบทบาทสมมติ เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดเชิงบริหารของเด็กปฐมวัยในโรงเรียนขนาดเล็ก. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ. 2565; 12(2):122-41.

รมณียา ณ สงขลา, กันตวรรณ มีสมสาร, ปุริมปรัชญ์ คณิณพศุตย์. ผลการจัดกิจกรรมสถานการณ์จำลองที่มีต่อการคิดอย่างมีวิจารณญาณของเด็กปฐมวัยของโรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองสิงหนคร จังหวัดสงขลา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์. 2567;7(6):44-56.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

14-08-2026

รูปแบบการอ้างอิง

ปรีชาเสถียร น., หมื่นเทพ ว., & วงค์สารี ช. (2026). การพัฒนานวัตกรรมส่งเสริมทุนมนุษย์เด็กปฐมวัย ในศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียน กรุงเทพมหานคร. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9 : วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 20(3), 1186–1199. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/RHPC9Journal/article/view/281091

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย