ปัจจัยที่มีผลต่อการมาฝากครรภ์ครั้งแรกหลังอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ ในหญิงตั้งครรภ์ที่มารับบริการฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลมหาสารคาม

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวางเชิงวิเคราะห์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการมาฝากครรภ์ครั้งแรกหลังอายุครรภ์ 12 สัปดาห์และอัตราการมาฝากครรภ์ครั้งแรกหลังอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ในหญิงตั้งครรภ์ที่มารับบริการฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่าง คือ หญิงตั้งครรภ์อายุ 18 ปีขึ้นไปที่มาฝากครรภ์ครั้งแรกที่โรงพยาบาลมหาสารคามในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 จำนวน 145 ราย โดยวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ และการมาฝากครรภ์ครั้งแรกหลังอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ ด้วยสถิติ Chi-square test หากละเมิดเงื่อนไขใช้สถิติ Fisher’s exact test ในการทดสอบ และและวิเคราะห์หลายตัวแปรโดยใช้สถิติ Logistic regression กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติ p-value<0.05 การศึกษาพบว่า อัตราการมาฝากครรภ์ครั้งแรกหลังอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ในหญิงตั้งครรภ์ที่มารับบริการฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลมหาสารคาม เท่ากับร้อยละ 20.00 และปัจจัยที่มีผลต่อการมาฝากครรภ์ครั้งแรกหลังอายุครรภ์ 12 สัปดาห์ คือ ความเพียงพอของรายได้และรายจ่ายของครอบครัวต่อเดือน (aOR 0.063, 95%CI 0.009-0.442, p=0.005) ผลการศึกษาครั้งนี้สามารถนำไปต่อยอดการศึกษาเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพที่ลึกขึ้น และทำโครงการเพื่อส่งเสริมการมาฝากครรภ์ครั้งแรกภายใน 12 สัปดาห์ต่อไป