ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามการรับรู้ของนักศึกษา คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

ผู้แต่ง

  • พรนภา รัตนพันธ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • ชลธิชา ยังวารี คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • ชุติมา พลาหาญ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • พันธาคุณ ขันศรี คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • ศศิธร ปัททุม คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • สมิตานัน ภูษา คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • สวรส นามวงษา คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
  • ณรงค์กร ชัยวงศ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

คำสำคัญ:

ปัญญาประดิษฐ์, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, นักศึกษาพยาบาล, การเรียนรู้ดิจิทัล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบหาความสัมพันธ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนของนักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ 2) ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามการรับรู้ของนักศึกษาและ 3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามการรับรู้ของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาคณะพยาบาลศาสตร์ ชั้นปีที่ 1-4 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 125 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วย แบบสอบถามการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียน และแบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามการรับรู้ของนักศึกษา ได้ค่าความเที่ยงของเครื่องมือ เท่ากับ 0.95 และ 0.94 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05

ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างมีระดับการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนโดยรวมอยู่ในระดับมาก (Mean=4.05, SD=0.50) และมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามการรับรู้อยู่ในระดับมาก (Mean=3.56, SD=0.62) และ 2) การใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนมีความสัมพันธ์ทางบวกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามการรับรู้ของนักศึกษาอยู่ในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ (r=0.56, p<0.001)

ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนมีบทบาทสำคัญ ต่อการส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา ดังนั้น สถาบันการศึกษาควรสนับสนุน และส่งเสริมการใช้ อย่างมีวิจารณญาณและจริยธรรมเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพการเรียนรู้และศักยภาพของผู้เรียนให้ดียิ่งขึ้น

ประวัติผู้แต่ง

พรนภา รัตนพันธ์, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต

ชลธิชา ยังวารี, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต

ชุติมา พลาหาญ, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต

พันธาคุณ ขันศรี, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต

ศศิธร ปัททุม, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต

สมิตานัน ภูษา, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต

สวรส นามวงษา, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต

ณรงค์กร ชัยวงศ์, คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม, กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. แผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (พ.ศ. 2565-2570). ปทุมธานี: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ; 2565.

ชัย วุฒิวิวัฒน์ชัย, ธีรวุฒิ ธงคภักดิ์. รายงานผลการดำเนินงานแผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติ. ปทุมธานี: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ; 2566.

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. นโยบาย อว. for AI: AI for Education, AI Workforce Development, AI Innovation. กรุงเทพฯ: กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม; 2567.

กระทรวงศึกษาธิการ. กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวง อว. และ Microsoft ร่วมขับเคลื่อนโครงการ THAI Academy–AI in Education [อินเตอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ; 2568 [เข้าถึงเมื่อ 2569 มิถุนายน 25]. Available from: https://news.microsoft.com/th-th/2025/06/09/ministry-of-education-mhesi-and-microsoft-join-forces-to-transform-thai-education-with-ai-th/

จุฬารัตน์ บุษบงก์. การศึกษาพฤติกรรมการใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.). 2568;7(4):91-105.

นิพันธ์ ประวัติเจริญวิทย์, สมภพ ทองปลิว, ศรีอัมพร เร่บ้านเกาะ. ผลของการใช้ ChatGPT ร่วมกับการเรียนการสอนวิชาคณิตศาสตร์ในระดับปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2567;47(2):192-204.

วรประภา นาควัชระ, ธนะพงษ์ โพธิปิติ, ธานีชัย วัฒน์. Experimenting with Generative AI: Does ChatGPT Really Increase Everyone's Productivity. ฐานเศรษฐกิจ. 2567 มี.ค. 14-16;3974.

Davis FD. Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Q. 1989;13(3):319-40. doi:10.2307/249008.

Cohen J. Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences. 2nd ed. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates; 1988.

บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น; 2554.

Zawacki-Richter O, Marín VI, Bond M, Gouverneur F. Systematic review of research on artificial intelligence applications in higher education: Where are the educators? Int J Educ Technol High Educ. 2019;16(1):39. doi:10.1186/s41239-019-0171-0.

Holmes W, Bialik M, Fadel C. Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Boston: Center for Curriculum Redesign; 2019.

Luckin R, Holmes W, Griffiths M, Forcier LB. Intelligence unleashed: An argument for AI in education. London: Pearson Education; 2016.

Chien SY, Hwang GJ, Jong MSY. Effects of peer assessment within the context of spherical video-based virtual reality on EFL students' English-speaking performance and learning perceptions. Comput Educ. 2020;148:103808. doi:10.1016/j.compedu.2019.103808.

Holmes W, Miao F. Guidance for generative AI in education and research. Paris: UNESCO; 2023. doi:10.54675/PCSP7350.

Bandura A. Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs (NJ): Prentice-Hall; 1986.

Kruger J, Dunning D. Unskilled and unaware of it: How difficulties in recognizing one's own incompetence lead to inflated self-assessments. J Pers Soc Psychol. 1999;77(6):1121-34. doi:10.1037/0022-3514.77.6.1121.

Baker RS. Artificial intelligence in education and implications for its future. In: Zawacki-Richter O, Marín VI, Bond M, Gouverneur F, editors. Systematic reviews in educational research. Cham: Springer; 2020. p.87-110. doi:10.1007/978-3-658-27602-7_5.

Vygotsky LS. Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge (MA): Harvard University Press; 1978.

Russell S, Norvig P. Artificial intelligence: A modern approach. 4th ed. Hoboken (NJ): Pearson; 2021.

Zhong Y, Rosli MS. Generative artificial intelligence in higher education: Opportunities, challenges, and future directions. Int J Acad Res Prog Educ Dev. 2025;14(3). doi:10.6007/IJARPED/v14-i3/25813.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

08-09-2026

รูปแบบการอ้างอิง

รัตนพันธ์ พ., ยังวารี ช., พลาหาญ ช., ขันศรี พ., ปัททุม ศ., ภูษา ส., นามวงษา ส., & ชัยวงศ์ ณ. (2026). ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามการรับรู้ของนักศึกษา คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9 : วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 21(1), 140–154. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/RHPC9Journal/article/view/282983

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย