ผลของโปรแกรมส่งเสริมการดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ต่อความรู้และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง เปรียบเทียบกลุ่มตัวอย่างแบบสองกลุ่ม วัดผลก่อนและภายหลังการทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ต่อความรู้เกี่ยวกับภาวะชักจากไข้ และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงซึ่งเป็นผู้ดูแลหลักของเด็กอายุุ 3 เดือน ถึง 5 ปี  ที่มีภาวะชักจากไข้ และเข้ารับการรักษาพยาบาล ณ งานอุุบัติเหตุและฉุกเฉิน จำนวน 34 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ และกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมการดููแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ร่วมกับการพยาบาลตามปกติ กลุ่มละ 17 ราย ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมููลตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2559 ถึง เดือนเมษายน 2560 ผู้วิจัยได้พัฒนาโปรแกรมฯ และเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมููล ภายใต้กรอบทฤษฎีการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของแบนดููรา เครื่องมือ ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมููลส่วนบุุคคล แบบสอบถามความรู้เกี่ยวกับภาวะชักจากไข้ และแบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ วิเคราะห์ข้อมููลด้วยสถิติเชิงบรรยายไคสแควร์  และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้เกี่ยวกับภาวะชักจากไข้ และคะแนนการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแล สูงกว่าค่าเฉลี่ยคะแนนในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษาครั้งนี้มีประโยชน์ต่อพยาบาลโดยสามารถนำไปใช้ในการส่งเสริมความรู้และพัฒนาการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในผู้ดูแลเด็กที่มี
ภาวะชักจากไข้ที่มารับการรักษาพยาบาลที่งานอุบัติเหตุและฉุกเฉินได้
คำสำคัญ : ผู้ดูแล ภาวะชักจากไข้ โปรแกรมส่งเสริมการดูแลเด็กที่มีภาวะชักจากไข้ ความรู้ การรับรู้สมรรถนะแห่งตน