ผลของโปรแกรมการส่งเสริมการฟื้นหายต่อการฟื้นหายในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า

Main Article Content

ฐานียา สุทะปา
จินตนา ยูนิพันธุ์
วิภาวี เผ่ากันทรากร
ปทานนท์ ขวัญสนิท

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลอง วัดผลหลังการทดลองเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมนี้ มีวัตถุประสงค์ เพือ่ ศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมการฟื้นหายต่อการฟื้นหายในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่เข้ารับบริการแผนกผู้ป่วยนอก จำนวน 36 คน คัดเลือกเข้ากลุ่มด้วยการจับคู่ด้านเพศและอายุเป็นกลุ่มทดลอง 18 คน ได้รับโปรแกรมการส่งเสริมการฟื้นหาย และกลุ่มควบคุม 18 คน ได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ โปรแกรมการส่งเสริมการฟื้นหายในผู้ป่วยโรคซึมเศร้า ใช้เวลาทั้งหมด 4 สัปดาห์ประกอบด้วย สัมพันธภาพบำบัดรายบุคคล จิตบำบัดประคับประคองรายกลุ่ม และสุขภาพจิตศึกษารายครอบครัว โดยครอบคลุมการเสริมสร้างความเชื่อมั่นในความเข้มแข็งของตนเอง แหล่งทักษะภายในตนเอง การมีเป้าหมายในชีวิต การสนับสนุนทางสังคม การป้องกัน/ลดการดื่มสุรา และความร่วมมือในการรับประทานยา เครื่องมือที่ใช้วัดการฟื้นหาย คือ แบบประเมินการฟื้นหายทางจิตใจ วิเคราะห์ความแตกต่างของการฟื้นหายภายหลังการทดลองระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยใช้สถิติที ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการส่งเสริมการฟื้นหายมีค่าผลต่างของการฟื้นหายหลังการทดลอง (mean = 97.17, SD = 11.48) สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ (mean = 75.94, SD = 15.81) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ p<.01 ผลการวิจัยเสนอแนะว่าโปรแกรมการส่งเสริมการฟื้นหายในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าสามารถนำมาใช้ส่งเสริมการฟื้นหายผู้ป่วยโรคซึมเศร้าได้

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

การอ้างอิงบทความ
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Zauszniewski JA. Health-seeking resources and adaptive functioning in depressed and non-depressed adults. Psychiatr Nurs 1994;8(3):159-68.

IsHak WW, James MD, Mirocha J, Youssef H, Tobia G, Pi S, et al. Patient-reported functioning in major depressive disorder. Ther Adv Chronic Dis 2016;7(3):160-9.

Stewart WF, Ricci JA, Chee E, Hahn SR, Morganstein D. Cost of lost productive work time among US workers with depression. JAMA 2003;289(23): 3135-44.

Zimmerman M, Posternak MA, McGlinchey J, Friedman M, Attiullah N, Boerescu D. Validity of a self-report depression symptom scale for identifying remission in depressed outpatients. Compr Psychiatry 2006;47(3):185-8.

Young SL, Ensing DS. Exploring recovery from the perspective of people with psychiatric disabilities. Psychiatric Rehabil J 1999;22(3):219-31.

Vorapatratorn N. Predicting factors of recovery among persons with major disorder [dissertation]. Bangkok: Chulalongkorn University;2017.

Khamkum P. The effect of psychoeducation program on medication adherence among patients with depression [dissertation]. Pathumthani: Thammasat University;2011. (In Thai)

Masters K. Nursing theories: a framework for professional practice. Sudbury (MA): Jones and Bartlett Publisher;2012.

Yalom ID. The theory and practice of group psychotherapy. 4thed. New York: Basic Books;1995.

Anderson CM, Reiss DJ, Hogarty GE. Schizophrenia and the family a practitioner’s guide to psychoeducation and management. New York: Guilford press;1986.

Glazer GL, Pressler JL. Schlotfeldt’s health seeking nursing model. In: Fitzpatrick JJ, Whall AL, editors. Conceptual models of nursing practice. Englewood Cliffs(NJ): Prentice-Hall;1989.p.241-53.

Shadish W, Cook T, Campell D. Experiment and quasi-experimental designs for generalized causal lnference. New York: Hough tonm Iflin;2002.

Polit DF, Beck CT. Nursing research: generating and assessing evidence for nursing practice. 8thed. Philadelphia: Lippincott William and Wilkins;2008.

Zhao R, Tsai C, Chaichanasakul A, Flores LY, Lopez S. A validity and reliability study of the strength self-efficacy. Poster presented at the 118th Annual Meeting of the American Psychological Association; 2010 Aug 12-15; San Diego (CA), USA;2010.

Lotrakul M, Sukanich P, Sukying C. The reliability and validity of Thai version of Hamilton rating scale for depression. J Psychiatr Assoc Thailand 1996;41(4):235-46.

Burns N, Grove SK. The practice of nursing research conduct, critique, and utilization. 5thed. St.Louis (MO): Elsevier Saunders;2005.

Barber JP, Connolly MB, Crits-Christoph P, Gladis L, Siqueland L. Alliance predicts patients’ outcome beyond in-treatment change in symptoms. J Consult Clin Psychol 2000;68(6):1027-32.

Perese EF. Psychiatric advanced practice nursing: a biopsychosocial foundation for practice. Philadelphia: Davis Company;2012.

Nasser EH, Overholser JC. Recovery from major depression: The role of support from family, friends, and spiritual beliefs. Acta Psychiatr Scand 2005;111(2):125-32.

Johnson SL, Mayer B, Winett C, Small J. Social support and self-esteem predict changes in bipolar depression but not mania. J Affect Disord 2000; 58(1):79-86.

Cook AJ, Copeland EM, Floyd BC, Jonikas AJ, Hamilton MM, Razzano L, et al. A randomized controlled trial of effects of wellness recovery action planning on depression, anxiety, and recovery. Psychiatr Serv 2012;63(6):541-7.

Fava GA, Ruini C, Rafanelli C, Finos L, Conti S, Grandi S. Six-year outcome of cognitive behavior therapy for prevention of recurrent depression. Am J Psychiatry 2004;161(10):1872-6.

Vilhauer JS, Cortes J, Moali N, Chung S, Mirocha J, Ishak WW. Improving quality of life for patients with major depressive disorder by increasing hope and positive expectations with future directed therapy (FDT). Innov Clin Neurosci 2013;10(3):12-22.

Jenaabadi H, Nejad AB, Fatehrad G. Efficacy of quality of life therapy on increasing happiness in patients with major depressive disorder. Open J Psychiatr 2015;5(2):207-13.