ประสิทธิภาพของโปรแกรมการประยุกต์เทคนิคการใช้ยาสูดพ่นร่วมกับการให้ความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตน และการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพในผู้ป่วยโรคหืด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การศึกษานี้เป็นงานวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของโปรแกรมการประยุกต์เทคนิคการใช้ยาสูดพ่นร่วมกับการให้ความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพในผู้ป่วยโรคหืด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคหืด จำนวน 56 ราย ที่มารับบริการที่แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลระดับปฐมภูมิแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกตามคุณสมบัติที่กำหนด แบ่งเป็นกลุ่มทดลองจำนวน 28 ราย และกลุ่มควบคุม จำนวน 28 ราย กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการประยุกต์เทคนิคการใช้ยาสูดพ่นร่วมกับการให้ความรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพ กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลแบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพ (CVI=.8; alpha=.85) และแบบสอบถามการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพ (CVI =.9; alpha=.88) โดยเก็บรวบรวมข้อมูล 3 ระยะก่อนการทดลอง หลังการทดลองสิ้นสุดทันที และภายหลังสิ้นสุดการทดลอง 4 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบไค-สแคว์ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวเมื่อมีการวัดซ้ำและการทดสอบค่าที
ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพและคะแนนเฉลี่ยการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพสูงกว่ากลุ่มควบคุม เมื่อสิ้นสุดการทดลองทันทีและหลังสิ้นสุดการทดลอง 4 สัปดาห์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) และยังพบว่าคะแนนเฉลี่ยการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพและคะแนนเฉลี่ยการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพในกลุ่มทดลองมีค่าคะแนนสูงกว่าก่อนได้รับการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าพยาบาลส่งเสริมและประยุกต์การใช้โปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพในผู้ป่วยโรคหืด เพื่อส่งเสริมให้ผู้ป่วยมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น จากการศึกษาชี้ให้เห็นว่า พยาบาลควรส่งเสริมการใช้โปรแกรมนี้เพื่อให้ผู้ป่วยมีพฤติกรรมการปฏิบัติตัวด้านสุขภาพที่เหมาะสม ส่งผลให้สามารถควบคุมโรคหืดได้ดียิ่งขึ้น
Article Details
บทความและรายงานวิจัยในวารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข เป็นความคิดเห็นของ ผู้เขียน มิใช่ของคณะผู้จัดทำ และมิใช่ความรับผิดชอบของสมาคมศิษย์เก่าพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข ซึ่งสามารถนำไปอ้างอิงได้
เอกสารอ้างอิง
1. Thai Asthma Council and Association. Guidelines for diagnosis and treatment of asthma in adults, Thailand 2017 [internet]. 2017[cited 2017 Dec 20]. [Available from:http://www.tac.or.th/web/images guide lines/Asthma-Guideline_2560.pdf
2. Global Initiative for Asthma. Global strategy for asthm management and prevention [internet]. 2018[cited 2018 Jan 15]. Available from: http://ginasthma.org/2018-gina-report-global-strategy-for-asthma-management-and-prevention/
3. Sanchis J, Gich I, Pedersen S. Systematic review of errors in inhaler use: has patient technique improved over time? Chest. 2016;150(2):394-406.
4. Capanoglu M, Dibek Misirlioglu E, Toyran M, Civelek E, Kocabas CN. Evaluation of inhaler technique, adherence to therapy and their effect on disease control among children with asthma using metered dose or dry powder inhalers.JAsthma. 2015;52(8):838-45.
5. Miles C, Arden-Close E, Thomas M, Burton A, Yardley L, Hankins M, et al. Barriers and facilittors of effective self- management in asthma: systematic review and thematic synthesis of patient and health care professional views. NPJ Prim Care Respir Med. 2017;27(57):1-21 doi : 10.1038/s41533-017-0056-4.
6. Thamkampee K, Joothong S, Jourjamsai N, Roonsrithong N, Chalermchai N, Lawthong C. Treatment for asthma patients in hospitals affiliated with the Ministry of Public Health. Thai J Tuberc Chest Dis Crit Care. 08;26(4):235-42. (inThai).
7. AI-Jahdali H, Ahmed A, Al-Harbi A, Khan M, Baharoon S, Bin Salih S, et al. Improper inhaler technique is associated with poor asthma control and frequentemer gency department visits. Allergy Asthma Clin Immunol. 2013;9(1):8 doi : 10.1186/710-492-9-8.
8. Garcia-Cardenas V, Sabater-Hernandes D, Garcia-Corpas J, Faus MJ, Martinez-Martinez F, Benrimoj SI. Error in turbuhaler technique in a Spanish population of asthmatic patients. Respir care.2012;57(5):817-19 doi: 10.4187/respcare.01757.
9. Berg J, Dunbar-Jacob J, Sereika M. An evaluation of a self-management program for adult with asthma. Clin Nurs Res. 2008;6(3):225-38.
10. Geyser M, Rheeder P. Risk factors precipitating exacerbations in adult asthma patients presenting at kalafong Hospital, Pretoria. S Afr Fam Pract. 2008;50(4):67-67e.
11. Photaworn T. The effects of health teaching on health practices and quality of life of patients with asthma [Thesis]. Songkla: Prince of Songkla University; 2006. (in Thai).
12. Bandura A. Self-efficacy: The exercise of control. New York, NY: Worth Publishers; 1997.
13. Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd ed. Hillsdale, NJ: Lawrence; 1988.
14. Pilchta SB, Kelvin EA. Munro’s statistical methods for health care research. 6th ed. China: Wolters Kluwer Health/Lippincott Wiliams & Wilkins;2013.
15. Pimkhot N, Suebsoh W, Teewunda D. Effect of perceived self-efficacy and social support on behavior modification of asthma patients [Thesis]. Mahasarakam: Mahasarakam University; 2013. (in Thai).
16. Suwannachart W. The effect of perceived self- efficacy promoting program on self management behavior in asthmatic adult patients [Thesis]. Bangkok: Chulalong korn University; 2016. (in Thai).
17. Namcharoen T. Effect of using a comic book as a teaching medium for breathing exercise and inhalation practice on asthma control in school-aged children [Thesis]. Songkla: Prince of Songkla University; 2011. (in Thai).
