ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเขตภาคเหนือตอนล่าง

บทคัดย่อ

งานวิจัยแบบภาคตัดขวางนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพและเพื่อค้นหาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเขตภาคเหนือตอนล่าง กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพจำนวน 310 คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามตอบด้วยตนเอง ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน และสหสัมพันธ์อีต้า ผลการศึกษาพบว่า พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (Mean=2.72, SD=.37) อายุ (r_s=.16) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ และสถานภาพสมรส ( =.19) มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) สำหรับปัจจัยภายในบุคคล พบว่า การรับรู้ความสามารถของตนเองในการสร้างเสริมสุขภาพ (r_s=.58) และการรับรู้ประโยชน์ของการสร้างเสริมสุขภาพ (r_s=.34) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนการรับรู้อุปสรรคของการสร้างเสริมสุขภาพ (r_s=-.32) และความเครียด (r_s=-.32) มีความสัมพันธ์ทางลบกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อพิจารณาปัจจัยภายนอกบุคคล พบว่า แผนกที่ปฏิบัติงาน ( =.32) มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) ผลการศึกษานี้ มีข้อเสนอแนะต่อผู้บริหาร โดยควรคำนึงถึง อายุ สถานภาพสมรส และแผนกที่ปฏิบัติงาน ในการออกแบบโครงการหรือกิจกรรมสร้างเสริมสุขภาพ และควรจัดให้มีโครงการหรือกิจกรรมในการลดความเครียดที่หลากหลาย จัดให้มีสถานที่ออกกำลังกาย ส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเอง และการรับรู้ประโยชน์ของการสร้างเสริมสุขภาพงานวิจัยแบบภาคตัดขวางนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพและเพื่อค้นหาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเขตภาคเหนือตอนล่าง กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพจำนวน 310 คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามตอบด้วยตนเอง ดำเนินการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน และสหสัมพันธ์อีต้า ผลการศึกษาพบว่า พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (Mean=2.72, SD=.37) อายุ (r_s=.16) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ และสถานภาพสมรส ( =.19) มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) สำหรับปัจจัยภายในบุคคล พบว่า การรับรู้ความสามารถของตนเองในการสร้างเสริมสุขภาพ (r_s=.58) และการรับรู้ประโยชน์ของการสร้างเสริมสุขภาพ (r_s=.34) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนการรับรู้อุปสรรคของการสร้างเสริมสุขภาพ (r_s=-.32) และความเครียด (r_s=-.32) มีความสัมพันธ์ทางลบกับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อพิจารณาปัจจัยภายนอกบุคคล พบว่า แผนกที่ปฏิบัติงาน ( =.32) มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) ผลการศึกษานี้ มีข้อเสนอแนะต่อผู้บริหาร โดยควรคำนึงถึง อายุ สถานภาพสมรส และแผนกที่ปฏิบัติงาน ในการออกแบบโครงการหรือกิจกรรมสร้างเสริมสุขภาพ และควรจัดให้มีโครงการหรือกิจกรรมในการลดความเครียดที่หลากหลาย จัดให้มีสถานที่ออกกำลังกาย ส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเอง และการรับรู้ประโยชน์ของการสร้างเสริมสุขภาพ