การพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยสูงอายุผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียม โรงพยาบาลนครพนม

บทคัดย่อ

การผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมในผู้สูงอายุมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ดังนั้น การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมที่เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่จึงเป็นเรื่องที่จำเป็น การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินรูปแบบการพยาบาลสำหรับผู้ป่วยสูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียม โรงพยาบาลนครพนม ดำเนินการระหว่างเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 - กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 โดยแบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 เป็นการพัฒนารูปแบบฯ โดยมีการวิเคราะห์สถานการณ์ การออกแบบรูปแบบฯ และการทดลองใช้โดยบุคลากรทีมสหสาขาวิชาชีพ จำนวน 12 คน และระยะที่ 2 เป็นการประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบโดยทดลองใช้กับ ผู้ป่วย 30 คน ผู้ดูแล 30 คน และพยาบาล 30 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ ตรวจสอบเวชระเบียน และประเมินความพึงพอใจ ซึ่งรูปแบบการพยาบาลที่พัฒนาขึ้นมี 4 ระยะสำคัญ ได้แก่ ระยะก่อนผ่าตัด เป็นระยะที่เตรียมความพร้อม ลดความเสี่ยง และเพิ่มโอกาสการฟื้นตัว ระยะระหว่างผ่าตัด เน้นการดูแลความปลอดภัยของผู้ป่วยและลดภาวะแทรกซ้อน ระยะหลังผ่าตัด เป็นการเฝ้าระวังภาวะแทรกซ้อน ควบคุมความปวด และฟื้นฟูสมรรถภาพ และระยะการดูแลต่อเนื่อง ซึ่งมุ่งลดภาวะแทรกซ้อนและป้องกันการกลับมารักษาซ้ำ ผลการศึกษาพบว่า เมื่อใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้นในครั้งนี้ ระยะเวลารอการผ่าตัด จำนวนวันนอนโรงพยาบาล และค่ารักษาพยาบาลลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ไม่พบการกลับมารักษาซ้ำภายใน 28 วัน และผู้ป่วยมีความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวันเพิ่มขึ้น โดยผู้ดูแลมีความรู้และความสามารถในการดูแลในระดับสูง และทุกกลุ่มมีความพึงพอใจระดับสูงสุด สรุปได้ว่า รูปแบบการพยาบาลนี้ช่วยให้การดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมเป็นไปอย่างมีระบบ ครอบคลุม และต่อเนื่อง โดยพยาบาลผู้จัดการรายกรณีมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาผลลัพธ์ทางคลินิก และยกระดับคุณภาพการดูแลผู้ป่วยสูงอายุอย่างยั่งยืน