การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อและภาวะช็อกจากการติดเชื้อ ในกระแสเลือด โรงพยาบาลวารินชำราบ

บทคัดย่อ

ภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือดทำให้อวัยวะสำคัญทั่วร่างกายล้มเหลวอย่างรวดเร็วและเป็นอันตรายถึงชีวิต งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลลัพธ์ของการใช้ระบบการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อและภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือด โรงพยาบาลวารินชำราบ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย1) แพทย์และพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 164 คน และ 2) ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดหรือภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือดในโรงพยาบาลวารินชำราบ จำนวน 70 คน แบ่งออกเป็นกลุ่มเปรียบเทียบ จำนวน 35 คน ที่ได้รับการดูแลตามแนวปฏิบัติเดิม และกลุ่มทดลอง จำนวน 35 คน ที่ได้รับการดูแลตามระบบการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อและภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือด เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แนวทางการทำงานร่วมกันของคณะกรรมการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อและภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือด แนวปฏิบัติการจัดการผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อและช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือด แบบบันทึกข้อมูล และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย Mann-Whitney U test, paired t-test, Fisher's exact test, และ Risk ratio regression ผลการวิจัย พบว่า 1) ระบบการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อและภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือดโรงพยาบาลวารินชำราบ มีความเหมาะสมและมีความเป็นไปได้ในการนำไปใช้ทางคลินิกจนเกิดผลลัพธ์ตามที่คาดหวัง และ 2) ผลลัพธ์ด้านกระบวนการ พบว่า ระยะเวลาในการวินิจฉัยของกลุ่มทดลองกับกลุ่มเปรียบเทียบไม่แตกต่างกันอย่างมีสำคัญทางสถิติ แต่ระยะเวลาในการได้รับยาปฏิชีวนะของกลุ่มทดลองน้อยกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลลัพธ์ทางคลินิก พบว่า กลุ่มทดลองมีระดับแลคเตทในเลือดชั่วโมงที่ 3 ลดลงเมื่อเทียบกับแรกรับ ณ ห้องอุบัติเหตุและฉุกเฉิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับอัตราการเสียชีวิตของกลุ่มทดลองต่ำกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนผลลัพธ์ด้านระบบบริการ พบว่า กลุ่มทดลองมีจำนวนวันนอนน้อยกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) แพทย์และพยาบาลมีความพึงพอใจต่อระบบการดูแลอยู่ในระดับมาก จึงสรุปได้ว่าระบบการดูแลผู้ป่วยที่มีภาวะติดเชื้อและภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือดในการศึกษาครั้งนี้เป็นระบบที่มีประสิทธิภาพ