ปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของวัยรุ่นในครอบครัวแหว่งกลาง
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตและปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของวัยรุ่นในครอบครัวแหว่งกลาง
วิธีการศึกษา : รูปแบบการวิจัยเชิงพรรณนาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 1 - 3 ที่อาศัยอยู่ในครอบครัวแหว่งกลาง จำนวน 406 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม 2) แบบสอบถามรูปแบบการเลี้ยงดูของผู้ปกครอง 3) แบบสอบถามสัมพันธภาพในครอบครัว และ4) แบบประเมินคุณภาพชีวิต มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .81, .71, .73 และ .87 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการศึกษา : พบว่า 1) คุณภาพชีวิตของวัยรุ่นในครอบครัวแหว่งกลาง อยู่ในระดับปานกลาง (M = 90.59, S.D. = 13.63) และ 2) ปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของวัยรุ่นในครอบครัวแหว่งกลาง อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 ได้แก่ การสนับสนุนทางสังคม (r = .549; p < .01) สัมพันธภาพในครอบครัว (r = .338; p < .01) และรูปแบบการเลี้ยงดู (r = .318; p < .01)
สรุป : พยาบาลจิตเวชและบุคลากรด้านสุขภาพรวมทั้งครอบครัว ชุมชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ควรให้ความสำคัญและให้การสนับสนุนกิจกรรมที่ส่งเสริมสัมพันธภาพภายในครอบครัว รูปแบบการเลี้ยงดูในครอบครัว รวมการสนับสนุนทางสังคมในลักษณะต่าง ๆ เพื่อช่วยให้วัยรุ่นที่อาศัยอยู่ในครอบครัวแหว่งกลางได้มีคุณภาพชีวิตที่ดี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว เป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมพยาบาลจิตเวชแห่งประเทศไทย
เอกสารอ้างอิง
เกิดสิริ หงษ์ไทย และ ดารุณี จงอุดมการณ์. (2563). ผู้สูงอายุที่เลี้ยงหลานวัยรุ่นในยุคปัจจุบัน. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 43(4), 97-109
ใจชนก เศษศรี และ ไลลักษณ์ อยู่สำราญ. (2565). คุณภาพชีวิตเด็กวัยเรียนในครอบครัวข้ามรุ่น. Journal of Social Synergy, 13(3), 1-13.
พัฒนาพร ไทยพิบูลย์ และจรูญศรี มาดิลกโกวิท. (2564). ปัญหาการเรียนรู้ของครอบครัวแหว่งกลางเพื่อการส่งเสริมความอยู่ดีมีสุขของเด็กตามแนวคิดครอบครัวนิเวศ. วารสารครุศาสตร์, 49(3), 1-15.
ภาวรัตน์ ผาสุกสถาพร, กนิษฐา จำรูญสวัสดิ์, สุธรรม นันทมงคลชัย และศุภชัย ปิติกุลตัง. (2553). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตของวัยรุ่นตอนต้น จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารคณะสาธารณสุขศาสตร์, 40(1), 29-39.
รัชจณา สิงห์ทอง. (2545). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเผชิญปัญหา ความพึงพอใจในชีวิตแรงสนับสนุนทางสังคม และภาวะซึมเศร้าของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รุ่งรัตน์ สุขะเดชะ. (2568). การอบรมเลี้ยงดูเด็กของครอบครัวไทย: การทบทวนวรรณกรรมแบบบูรณาการอย่างเป็นระบบ. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 43(1), 1-9.
ยุภดี สงวนพงษ์. (2568). การพัฒนาคุณภาพชีวิตเด็กปฐมวัยในครอบครัวแหว่งกลางด้วยความรักความเข้าใจของครอบครัว: พื้นที่จังหวัดชัยภูมิ. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 19(3), 1107-1122.
วรดร เลิศรัตน์ และสรัช สินธุประมา. (2566) เด็กและครอบครัวไทยในสองทางแพร่ง : รายงานสถานการณ์เด็ก เยาวชน และครอบครัวปี 2566 เว็บไซต์. https://kidforkids.org/wp-content/uploads/2023/05/เด็กและครอบครัวไทยในสองทางแพร่ง-รายงานสถานการณ์เด็กและครอบครัว-2023-เล่มหลัก-1.pdf
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานผลการสำรวจสถานการณ์เด็กและสตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2565. https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2023/20230726093138_38640.pdf
Cohen, S., & Wills, T. A. (1985). Stress, social support, and the buffering hypothesis. Psychological Bulletin, 98(2), 310-357.
House, J. S. (1981). Work stress and social support. Addison-Wesley.
Kilford, E. J., Garrett, E., & Blakemore, S. J. (2016). The development of social cognition in adolescence: An integrated perspective. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 70, 106-120.
Mishra, P., Pandey, C. M., Singh, U., Gupta, A., & Keshri, A. (2019). Descriptive statistics and normality tests for statistical data. Annals of Cardiac Anaesthesia, 22(1), 67-72.
Schaefer, E. S. (1959). A circumplex model for maternal behavior. Journal of Abnormal and Social Psychology, 59(2), 226-235.
Shakya, H. B., Usita, P. M., Eisenberg, C., Weston, J., & Liles, S. (2012). Family well-being concerns of grandparents in skipped generation families. Journal of Gerontological Social Work, 55(6), 39-54.
Thompson, S., & Aked, J. (2009). Five ways to wellbeing: The evidence. New Economics Foundation.
World Health Organization. (1998). WHOQOL user manual. https://www.who.int/tools/whoqol