ผลของโปรแกรมการสร้างแรงจูงใจต่อพฤติกรรมการป้องกันอันตราย จากการหกล้มในผู้สูงอายุ อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

Suwat Moonsan; Tanida Phatisena

Authors

Suwat Moonsan Faculty of Public Health, Nakhon Ratchasima Rajabhat University
Tanida Phatisena Faculty of Public Health, Nakhon Ratchasima Rajabhat University

Keywords:

Motivational enhancement program, Fall prevention behavior, Older adults

Abstract

This quasi-experimental study aimed to investigate effects of motivational enhancement program for fall-prevention behaviors among the elderly in Mueang Nakhon Ratchasima district, Nakhon Ratchasima province. Participants consisted of 62 older adults, who were assigned to an experimental group (n=31) and a comparison group (n=31). The experimental group participated in a motivational enhancement program designed to promote fall-prevention behaviors over a 12-week period, while the comparison group received routine care. Data were collected using structured questionnaires and analyzed using descriptive statistics, dependent t-tests, and independent t-tests, with a statistical significance level of 0.05.

Findings demonstrated that, after the intervention, the experimental group showed significantly higher mean scores in perceived risk of falling, perceived severity of fall-related injuries, outcome expectancy toward fall-prevention behaviors, self-efficacy in fall-prevention behaviors, and fall-prevention behaviors compared with both their baseline scores and the comparison group. All differences were statistically significant at the 0.05 level (p<0.05). These results indicate that the motivational enhancement program was effective in improving psychological determinants and fall-prevention behaviors among older adults.

Author Biographies

Suwat Moonsan, Faculty of Public Health, Nakhon Ratchasima Rajabhat University

Master of Public Health Candidate

Tanida Phatisena, Faculty of Public Health, Nakhon Ratchasima Rajabhat University

Associate Professor

References

สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข, กองยุทธศาสตร์และแผนงาน. ข้อมูลประชากรผู้สูงอายุและอัตราการหกล้มในผู้สูงอายุ [อินเทอร์เน็ต]. 2566 [เข้าถึงเมื่อ 2566 ธันวาคม 15]. เข้าถึงได้จาก: https://www.hiso.or.th/thaihealthstat/agegroup/index

สำนักงานสถิติจังหวัดนครราชสีมา. ข้อมูลประชากรผู้สูงอายุในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา [อินเทอร์เน็ต]. 2561 [เข้าถึงเมื่อ วันที่ 2566 ธันวาคม 15]. เข้าถึงได้จาก: https://nkrat.nso.go.th

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา. ข้อมูลประชากรผู้สูงอายุ [อินเทอร์เน็ต]. 2565 [เข้าถึงเมื่อ วันที่ 2566 ธันวาคม 15]. เข้าถึงได้จาก: https://www2.nakhonratchasima.go.th/content_person/cate/37

พิมวรินทร์ ลิ้มสุขสันต์. ปัจจัยทำนายการเกิดการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ [วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลเวชปฏิบัติครอบครัว]. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2551.

ฐิติมา ทาสุวรรณอินทร์, กรรณิการ์ เทพกิจ. ผลของโปรแกรมการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุ. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 2560;35(3):186-94.

Rogers RW. Cognitive and physiological processes in fear appeals and attitude change: a revised theory of protection motivation. New York: Guilford Press; 1983.

อรุณ จิรวัฒน์กุล. ชีวสถิติสำหรับงานวิจัยด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 2. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2558.

ธีรภัทร อัตวินิจตระการ, ชวนนท์ อิ่มอาบ. ประสิทธิผลของโปรแกรมการเตรียมความพร้อมและป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุ. วารสารแพทย์เขต 4-5. 2562;38(4):288-98.

นัทฐิณี บุญช่วย, สมคิด ปราบภัย. ประสิทธิผลการประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคต่อการรับรู้และความเชื่อมั่นในความสามารถของตนเองในการป้องกันการหกล้มของผู้สูงอายุ อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ. 2564;47(2):101-12.

ณภัทรธร กานต์ธนาภัทร, พรรณวรดา สุวัน, จุฑารัตน์ เสาวพันธุ์, กชนิภา ขวาวงษ์, ญาธิดา วุฒิศาสตร์กุล, วิยะดา ทิพม่อม . การรับรู้เกี่ยวกับการหกล้ม พฤติกรรมการป้องกันการหกล้ม และจำนวนครั้งของการหกล้มของผู้สูงอายุภายหลังการใช้แนวปฏิบัติการป้องกันการหกล้มแบบสหปัจจัยตามหลัก 10 ป. ของผู้สูงอายุในชุมชนแห่งหนึ่ง จังหวัดอุดรธานี. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี. 2564;29(1):111-26.

วิลาวัลย์ เอี่ยมสะอาด, กรรณิการ์ พินิจ. ประสิทธิผลของรูปแบบการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีแรงจูงใจในการดูแลสุขภาพ ชมรมผู้สูงอายุ จังหวัดระยอง. วารสารวิจัยและพัฒนาสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา. 2566;9(1):103-14.

ตติยา เพ็งชัย, สุรศักดิ์ เทียบฤทธิ์, สุมัทนา กลางคาร. ผลของโปรแกรมการส่งเสริมความสามารถของตนเองต่อพฤติกรรมการป้องกันการหกล้มของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน. 2566;10(1):49-60.

กัลยาณี ทองรักษ์. ผลของโปรแกรมป้องกันการหกล้มต่อการรับรู้ความสามารถตนเอง ความคาดหวังผลดีจากการปฏิบัติ และพฤติกรรมการป้องกันการหกล้มของผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้มในโรงพยาบาลเมยวดี. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ. 2567;5(1):248-61.

จรัญญา ส่งเสริม. ผลของโปรแกรมป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุในชุมชน. วารสารโรงพยาบาลนครพนม. 2564;8(1):73-83.

โสภิตตา แสนวา, นิภา มหารัชพงศ์, เอมอัชฌา วัฒนบุรานนท์, วัลลภ ใจดี. ผลของโปรแกรมป้องกันการพลัดตกหกล้มโดยประยุกต์ตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมต่อพฤติกรรมป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุในอำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. 2565;15(2):214-27.

ปาจรีย์ แขไข. ประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุจังหวัดลำปาง. วารสารการพยาบาล สุขภาพ และสาธารณสุข. 2566;2(3):35-49.