ปัจจัยส่วนบุคคล สุขภาพจิต และครอบครัวที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของนิสิตมหาวิทยาลัยพะเยา

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของนิสิตมหาวิทยาลัยพะเยา กลุ่มตัวอย่างคือ นิสิตระดับปริญญาตรีจำนวน 413 คน จาก 18 คณะ เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนกรกฎาคม–สิงหาคม พ.ศ. 2568 โดยใช้แบบสอบถาม ประเมินคุณภาพชีวิตด้วย WHOQOL-BREF ฉบับภาษาไทย และประเมินภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และความเครียดด้วย DASS-21 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและการทดสอบไคสแควร์ กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05 ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีคุณภาพชีวิตโดยรวมอยู่ในระดับดี ร้อยละ 61.3 รองลงมาอยู่ในระดับไม่ดี/ปานกลาง ร้อยละ 38.7 โดยมีคะแนนเฉลี่ย 89.66 ± 17.61 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ เกรดเฉลี่ยสะสม คณะที่ศึกษา รายได้ต่อเดือน ภาวะซึมเศร้า ภาวะวิตกกังวล ความเครียด และปัจจัยด้านครอบครัว (p<0.05) ขณะที่เพศ อายุ และชั้นปีที่ศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) ผลการศึกษานี้สามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการวางแผนส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการดูแลสุขภาพจิตของนิสิต โดยคำนึงถึงบริบทของคณะ เศรษฐกิจ สุขภาพจิต และครอบครัว