Socioeconomic Receiving Health Services and Self-Care Methods when Illness Attitudes Influencing Health Literacy Among Students at the University of Phayao
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Socioeconomic receiving health services and self-care methods when illness is strongly for health literacy. This cross-sectional descriptive study aimed to determine the relationship between personal factors, socioeconomic receiving health services and self-care methods when illness with health literacy, among students at the University of Phayao. A total of 390 student respondents from the University of Phayao aged 18 years and above were selected by a simple random sampling technique and provided with a self-administered questionnaire. Data were collected from August to October 2023 and analyzed using descriptive statistics, employed to describe data, the Chi-square test, and Spearman’s rank correlation coefficient to test correlation. The findings revealed the level of socioeconomic attitudes. Most of the students (84.6%) had an excellent level of socioeconomic attitudes. Most of the students (52.6%) had an excellent level of receiving health services and self-care methods when illness. Most of the students (81.5%) had a sufficient level of health literacy. Debt, housing characteristics, and place of residence were found to be correlated with health literacy, and this correlation was statistically significant (p-value<0.05). The level of socioeconomic attitude as well as that of willingness to receive health services and engage in self-care when ill were found to be positively correlated with the level of health literacy, and this finding was statistically significant (rs = 0.136, p = 0.007), (rs = 0.321, p < 0.001). Therefore, promoting the development of health literacy is essential, enabling students to take proper care of their own health.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.). แผนยุทธศาสตร์สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) พ.ศ. 2560-2564. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: บริษัท ดีเซมเบอรี่ จำกัด; 2560.
คณะกรรมาธิการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศด้านสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ. การปฏิรูปความรอบรู้และการสื่อสารสุขภาพ [อินเทอร์เน็ต]. เข้าถึงจาก: https://dl.parliament.go.th/handle/ 20.500.13072/501760. เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2566.
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ: เข้าถึง เข้าใจ และการนำไปใช้. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: บริษัท อมรินทร์ พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง จำกัด; 2561.
Sørensen K, Broucke SV, Fullam J, Doyle G, Pelikan J, Slonska Z, et al. Health literacy and public health: A systematic review and integration of definitions and models. BMC Public Health. 2012;12:80-92.
World Health Organization. Health literacy: The solid facts. Copenhagen: WHO Regional Office for Europe; 2013.
แสงเดือน กิ่งแก้ว, นุสรา ประเสริฐศรี. ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุที่เป็นโรคเรื้อรังหลายโรค. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข. 2558;25:43-54.
US Department of Health and Human Services. Office of Disease Prevention and Health Promotion. National Action Plan to Improve Health Literacy. Washington DC: Department of Health and Human Services. US; 2010.
Medicare Web. Limited health literacy costs the US healthcare system billions [Internet]. Available from: https://revenuecycleadvisor.com/news-analysis/limited-health-literacy-costs-us-healthcare-system-billions [cited 2023 Dec 20].
Kickbusch I. Health literacy: Engaging in a political debate. Int J Public Health. 2009;54(3):131-2.
มหาวิทยาลัยพะเยา. ปรัชญาการจัดการศึกษา [อินเทอร์เน็ต]. เข้าถึงจาก: https://www.up.ac.th/Intro_About2.aspx. เข้าถึงเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2567.
Bhusal S, Paudel R, Gaihre M, Paudel K, Adhikari TB, Pradhan PMS. Health literacy and associated factors among undergraduates: A university-based cross-sectional study in Nepal. PLOS Glob Public Health. 2021;1(11):e0000016.
กองบริการการศึกษา มหาวิทยาลัยพะเยา. สถิตินักศึกษาปัจจุบันจำแนกตามคณะ [อินเทอร์เน็ต]. เข้าถึงจาก: https://reg.up.ac.th/app/rpt/rpt_std_present_fac_group/preview/all. เข้าถึงเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2566.
Cochran WG. Sampling Techniques. 3rd ed. New York: John Wiley & Sons; 1977.
Ajzen I. The theory of planned behavior. Organ Behav Hum Decis Process. 1991;50(2):179-211.
Best JW. Research in Education. Englewood Cliffs, New York: Prentice-Hall; 1997.
กรมอนามัย สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข และมหาวิทยาลัยมหิดล. รายงานการสำรวจความรอบรู้ด้านสุขภาพของประชาชนไทย อายุ 15 ปีขึ้นไป พ.ศ. 2562 [อินเทอร์เน็ต]. เข้าถึงจาก: https://borc.anamai.moph.go.th/web-upload/24xe82d9421a764bd38b31a4171c44f37a6/tinymce/KPI/2565/KPI1_36/L2/1KPI1-36_2-2-8.pdf. เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2566.
Bloom BS. Learning for Mastery. Instruction and Curriculum. Regional Education Laboratory for the Carolinas and Virginia, Topical Papers and Reprints, Number 1 [Internet]. Available from: https://eric.ed.gov/?id=eD053419 [cited 2024 Mar 14].
Cronbach LJ. Essentials of Psychological Testing. New York: Harper & Row; 1970.
Kuder GF, Richardson MW. The theory of the estimation of test reliability. Psychometrika. 1937;2(3):
-60.
จิระภา ขำพิสุทธิ์. ความฉลาดทางสุขภาพและพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของนิสิตมหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2561;24(1):1-12.
Mahumud RA, Sarker AR, Sultana M, Islam Z, Khan J, Morton A. Distribution and determinants of out-of-pocket health care expenditures in Bangladesh. J Prev Med Public Health. 2017;50(1):91-9.
กิติพงษ์ เรือนเพ็ชร, สุภิศา ขําอเนก, อภิสรากรณ์ หิรัณย์วิชญกุล, สุวรัตน์ ธีระสุต, ศิริลักษณ์ สุวรรณวงษ์. ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ 3 อ. 2 ส. ของนิสิตพยาบาล มหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9. 2566;17(1):1-12.
ประศักดิ์ สันติภาพ. การเปลี่ยนทัศนคติด้วยการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลงในการส่งเสริมความรอบรู้สุขภาพ. วารสารการพยาบาลสุขภาพและการศึกษา. 2562;2(4):13-21.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. รายงานประจำปี กรมอนามัย ปี พ.ศ. 2560 [อินเทอร์เน็ต]. เข้าถึงจาก: https://backenddc.anamai.moph.go.th/coverpage/c68879242af9af26144520f4caee6930.pdf. เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2566.
ยุพา ฟูชื่น. ทัศนคติเชิงบวกต่อการเข้าถึงสถานบริการ การได้รับการสนับสนุนทางสุขภาพของผู้ดูแล การดูแลผู้สูงอายุที่ทุพพลภาพ ตำบลบ้านเอื้อม อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง. วารสารวิชาการสุขภาพภาคเหนือ. 2561;15(2):72-88.
สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข. รายงานประจำปี 2558 สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข (สวรส.) [อินเทอร์เน็ต]. เข้าถึงจาก: https://kb.hsri.or.th/dspace/handle/11228/4624. เข้าถึงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2566.
