SEDENTARY BEHAVIOR AND ABDOMINAL OBESITY IN HIGH SCHOOL STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to examine sedentary behavior, abdominal obesity, and factors associated with abdominal obesity in high school students at the Demonstration School of Srinakharinwirot University, Ongkharak. A cross-sectional analytical study design was employed. The sample was 4th grade high school students consisting of 140 students, selected using stratified random sampling. Data were collected through a socio-demographic, sedentary behavior, and physical activity questionnaire. Abdominal obesity is defined as having a waist circumference exceeding the standard. Descriptive and inferential statistics including binary logistic regression, were applied. The findings revealed that students spent the most time on their mobile phones for entertainment during weekends, averaging 297.39 minutes, or about 5 hours per day. Analysis of the related factors found that being overweight or obese (OR=42.73; 95%CI=12.72-143.56), sleeping more than 8 hours per day on weekdays (OR=5.25; 95%CI=1.53-18.01), and watching television more than 4 hours per day on weekends (OR=4.71; 95%CI=1.59-13.99) were significantly associated with abdominal obesity. The results of this study can be used as a policy to reduce belly fat or to develop guidelines to reduce sedentary behavior in educational institutions to prevent abdominal obesity in adolescents, which is a risk factor for non-communicable diseases (NCDs).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กลุ่มอนามัยเด็กวัยเรียนวัยรุ่น สำนักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. รายงานการสำรวจภาวะสุขภาพนักเรียนในประเทศไทย พ.ศ. 2564. ปทุมธานี: บริษัท มินนี่ กรุ๊ป จำกัด; 2565.
อรนุช พวงมาลัย, เบญจา มุกตพันธุ์. ความสัมพันธ์ของพฤติกรรมเนือยนิ่งและภาวะอ้วนของเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่วารสารสุขศึกษา. 2560;41(1):90-102.
กุลธิดา บรรจงศิริ, วรวิช นาคแป้น, ศรุดา จิรัฐกุลธนา, อารยา ประเสริฐชัย, ปธานิน แสงอรุณ, พรสวัสดิ์ ศรีสวัสดิ์, อนัญญา ประดิษฐปรีชา. ความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกายพฤติกรรมรรมการนั่งอยู่กับที่ต่อภาวะน้ำหนักเกินและโรคอ้วนของพนักงานมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง. วารสารมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ สายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 2566;9(1):1-16.
ภัทราพร ชูศร, ภัทระ แสนไชยสุริยา. ความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะอ้วนลงพุงในวัยทำงาน (15-59 ปี) อำเภอกุดจับ จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2563;13(2):26-35.
พิสมัย วัฒนสิทธิ์, อำไพพร ก่อตระกูล. ความสัมพันธ์ระหว่างค่าสัดส่วนของร่างกายกับภาวะความดันโลหิตสูงในวัยรุ่นไทย. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์. 2560;37(3):83-96.
ศุภานิช สุริโย. วัยรุ่นแบ่งออกเป็นกี่ช่วง การเติบโตและพัฒนาการของวัยรุ่นที่ควรรู้ [อินเทอร์เน็ต]. Hello คุณหมอ; 2566 [ปรับปรุงข้อมูลเมื่อ 31 มี.ค. 2568; สืบค้นเมื่อ 8 พ.ค. 2568]. จาก: https://hellokhunmor.com/พ่อแม่เลี้ยงดูลูก/วัยรุ่น/วัยรุ่นแบ่งออกเป็นกี่ช่วง-พัฒนาการของวัยรุ่น/
Krejcie RV, Morgan DW. Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement. 1970;30(3):607-10.
ประวิทย์ บุตรวงษ์. ประสิทธิผลการใช้ข้อความสั้นเพื่อส่งเสริมกิจกรรมทางกายในผู้มีภาวะเบาหวานแฝง: การวิจัยเชิง ทดลองแบบสุ่มชนิดมีกลุ่มควบคุม [วิทยานิพนธ์ ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม; 2564.
วนิดา วิสุทธิพานิช, กฤช ลี่ทองอิน, สุพิชชา วงศ์อนุการ. การทดสอบคุณภาพแบบสอบถามกิจกรรมทางกายนานาชาติฉบับสั้น สำหรับประชากรไทยช่วงอายุ 15-65 ปี. วารสารคณะพลศึกษา. 2555;15(ฉบับพิเศษ):427-38.
วริศ วงศ์พิพิธ, ถนอมวงศ์ กฤษณ์เพ็ชร์, สิทธา พงษ์พิบูลย์. กิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง : แนวทางและการประเมิน. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ. 2563;21(1):1-21.
ระบบเฝ้าระวังภาวะอ้วนลงพุงในประชาชนอายุ 15 ปีขึ้นไป [อินเตอร์เน็ต]. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข, กรมอนามัย, สำนักโภชนาการ; [ม.ป.ป.] [สืบค้นเมื่อ 31 มี.ค. 2568]. จาก: https://nutrition2.anamai.moph.go.th/th/cms-of-44
BMI-for-age (5-19 years) [Internet]. World Health Organization; [date unknown] [cited 2025 Mar 31]. Available from: https://www.who.int/tools/growth-reference-data-for-5to19-years/indicators/bmi-for-age
ปิยวัฒน์ เกตุวงศา, กรกนก พงษ์ประดิษฐ์, บรรณาธิการ. ฟื้นกิจกรรมทางกายในประเทศไทยหลังวิกฤตโควิด-19: Regenerating physical activity in Thailand after COVID-19. นครปฐม: ศูนย์พัฒนาองค์ความรู้ด้านกิจกรรมทางกาย ประเทศไทย สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล ร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ; 2563.
นุจรี ไชยมงคล, ยุนี พงศ์จตุรวิทย์, ทวีลาภ ตั๊นสวัสดิ์, ชรริน ขวัญเนตร. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โรค Metabolic Syndrome ในเด็กวัยเรียนในเขตภาคตะวันออกของประเทศไทย: ความชุก และการศึกษาติดตาม (ระยะติดตามปีที่ 2). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2559. 103169. 10/2558. สนับสนุนจากงบประมาณรายได้จากเงินอุดหนุนรัฐบาล (งบประมาณแผ่นดิน) ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2558 มหาวิทยาลัยบูรพา.
Melzer MR, Magrini IM, Domene SM, Martins PA. Factors associated with abdominal obesity in children. Revista Paulista de Pediatria. 2015;33(4):437-44.
Neovius M, Linne Y, Rossner S. BMI, waist-circumference and waist-hip-ratio as diagnostic tests for fatness in adolescents. International journal of obesity. 2005 Feb;29(2):163-9.
Oliveira ID, Maciel NM, Costa BT, Soares AD, Gomes JM. Association between abdominal obesity, screen time and sleep in adolescents. Jornal de Pediatria. 2023;13(99):45-52.
Liu M, Cao B, Luo Q, Wang Q, Liu M, Liang X, Wu D, Li W, Su C, Chen J, Gong C. Associations between sleep duration, wake-up time, bedtime, and abdominal obesity: results from 9559 Chinese children aged 7–18 years. Frontiers in Endocrinology. 2021;14(12):735952.
He F, Bixler EO, Liao J, Berg A, Kawasawa YI, Fernandez-Mendoza J, Vgontzas AN, Liao D. Habitual sleep variability, mediated by nutrition intake, is associated with abdominal obesity in adolescents. Sleep medicine. 2015;16(12):1489-94.
Ghasemirad M, Ketabi L, Fayyazishishavan E, Hojati A, Maleki ZH, Gerami MH, Moradzadeh M, Fernandez JH, Akhavan-Sigari R. The association between screen use and central obesity among children and adolescents: a systematic review and meta-analysis. Journal of Health, Population and Nutrition. 2023;2(42):1-51.
