ความชุกของโรคพิษจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืชในเกษตรกรจังหวัดร้อยเอ็ด: กรณีศึกษาพื้นที่โซนใต้

Abstract

Prevalence of Pesticide Poisoning among Farmers in Roi Et Province: A study in Southern Roi Et

This cross-sectional descriptive study aimed to survey the prevalence rate of pesticide poisoning among farmers in Roi Et Province. A case study of southern Roi Et included nine districts of planting farmers registry to agricultural Ministry. Secondary data were collected from health database of 43 folders of Public Health Roi Et province from January 2012 through December 2016, collected by ICD-10 codes of T60.0 (Organophosphate and carbamate insecticides), T60.1 (Halogenated insecticides), T60.2 (Other insecticides), T60.3(Herbicides and fungicides), T60.4 (Rodenticides), T60.8 (Other Pesticide) and T60.9 (Other Pesticide, unspecific). The data analyses were descriptive statistics and the prevalence rate per 100,000 populations.

Results showed that the prevalence rate of pesticide poisoning in farmers of the southern Roi Et province from 2012 through 2015 was 3.15, 18.91, 32.57, 39.55 and 48.48 cases per 100,000 farmers, and presented the trend of increasing rate every year. Those rates were higher than the prevalence of pesticide poisoning among Roi Et population which were 0.84, 3.06, 5.65, 8.33 and 7.11 cases per 100,000 population from 2012 to 2015 with an increasing case every year. In Southern Roi Et, the highest prevalence found in Suwannaphum district (20.28 cases per 100,000 farmers) and the lowest rate found in Chaturaphakphiman District (2.10 cases per 100,000 farmers). These 5 years (2012-2015) prevalence showed that seasonal pesticide poisoning in farmers was in July through in September of every year.

This study presented the prevalence of pesticide poisoning among farmers in four times higher than of the general population. Therefore, health officer should be advocates decrease used pesticide poisoning by using biological substitutes and raising awareness about farmer used proper and self-protection from pesticide poisoning. Especially in Suwannaphum district and agricultural season. There should also be a policy and legal regulation to control the use of pesticides. All so for short term and long-term decreased health effects of pesticide poisoning among farmers.

             การศึกษาแบบย้อนหลังครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของโรคพิษจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืชในเกษตรกร จังหวัดร้อยเอ็ด กรณีศึกษาพื้นที่โซนใต้ จำนวน 9 อำเภอ ซึ่งขึ้นทะเบียนกับกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยรวบรวมข้อมูลผู้ป่วยที่ถูกวินิจฉัยตามรหัสโรค ได้แก่ T60.0, T60.2, T60.3, T60.4, T60.8 และT60.9 จากฐานข้อมูล 43 แฟ้มของสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด ตั้งแต่ 1 มกราคม 2555 ถึง 30 ธันวาคม 2559 วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา และความชุกต่อเกษตรกรหนึ่งแสนคน

            ผลการศึกษาพบอัตราความชุกของโรคพิษจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืชในเกษตรกร กรณีศึกษาพื้นที่โซนใต้ ปี พ.ศ. 2555 - 2559 เท่ากับ 3.15, 18.91, 32.57, 39.55 และ 48.48 ต่อเกษตรกรแสนคน ตามลำดับ ซึ่งมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นทุกปี เช่นเดียวกับอัตราความชุกของโรคพิษจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืช ในประชากรจังหวัดร้อยเอ็ด ตั้งแต่ พ.ศ.2555 ถึง พ.ศ.2559 เท่ากับ 0.84, 3.06, 5.65, 8.33 และ 7.11 ต่อประชากรแสนคน ตามลำดับ จะเห็นได้ว่ามีแนวโน้มเพิ่มขึ้นทุกปีทั้งระดับโซนและระดับจังหวัด โดยในพื้นที่โซนใต้ของจังหวัดร้อยเอ็ด อำเภอโพนทรายมีอัตราความชุกสูงที่สุด เท่ากับ 105.84 ต่อเกษตรกรแสนคน และอำเภออาจสามารถพบอัตราความชุกน้อยที่สุด เท่ากับ 8.89 ต่อเกษตรกรแสนคน โดยช่วงฤดูการเพาะปลูกและทำเกษตรกรรมคือเดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายนของทุกปี พบอัตราความชุกสูงที่สุด

           การศึกษาครั้งนี้พบว่าความชุกของโรคพิษจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืชของเกษตรกรในพื้นที่โซนใต้ของจังหวัดร้อยเอ็ดสูงกว่าในกลุ่มประชากรทั่วไปกว่า 4 เท่า และอำเภอโพนทรายในโชนใต้ของจังหวัดร้อยเอ็ดพบความชุกสูงกว่าเป็น 10 เท่า ดังนั้นจึงเป็นปัญหาสุขภาพที่ต้องมีระบบการเฝ้าระวังสุขภาพ ทั้งโดยการรายงานโรคและการตรวจติดตามอย่างต่อเนื่องในเกษตรกรกลุ่มเพาะปลูก การสร้างความตระหนักเกี่ยวกับการปฏิบัติตัวในการป้องกันพิษจากสารเคมีกำจัดศัตรูพืช และการสอบสวนโรคเพื่อหาสาเหตุและแนวทางป้องกันโรค ลดผลกระทบต่อสุขภาพของเกษตรกรทั้งระยะสั้นและระยะยาว