การเลี้ยงดูเชิงบวกของผู้ปกครองผู้ป่วยเด็กสมาธิสั้น ในโรงพยาบาลราชบุรี

Main Article Content

เลิศศักดิ์ รุ่งเหมือนพร พ.บ.,

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ


          วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาการเลี้ยงดูเชิงบวกของผู้ปกครองผู้ป่วยเด็กสมาธิสั้นที่มารับการรักษาในโรงพยาบาลราชบุรีปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเลี้ยงดูเชิงบวกและความสัมพันธ์ระหว่างการเลี้ยงดูเชิงบวกของผู้ปกครองกับระดับความรุนแรงของอาการสมาธิสั้น
          วิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาหนึ่ง (cross sectional descriptive study)โดยวิธีการทบทวนเวชระเบียนของผู้ป่วยเด็กสมาธิสั้นอายุ 6 ถึง 18 ปี ที่เข้ามารับการรักษาในคลินิกจิตเวชเด็กและวัยรุ่นโรงพยาบาลราชบุรี ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2561 ถึง 30 กันยายน 2562 ใช้กลุ่มตัวอย่าง 277 รายเครื่องมือที่ใช้คือแบบบันทึกข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามการเลี้ยงดูเชิงบวกของผู้ปกครอง และแบบวัดความรุนแรงของโรคสมาธิสั้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
          ผลการศึกษา:พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีคะแนนการเลี้ยงดูเชิงบวกเฉลี่ยเท่ากับ 26.75 คะแนนการเลี้ยงดูเชิงบวกมีความสัมพันธ์กับระดับความเข้าใจในครอบครัว (Pearson’s correlation = 0.351 , p value < .01) แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความรุนแรงของอาการสมาธิสั้นเมื่อวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณพบว่าระดับความเข้าใจในครอบครัวเป็นปัจจัยทำนายการเลี้ยงดูเชิงบวกได้ร้อยละ12 และมีสัมประสิทธิ์การถดถอยเท่ากับ1.88  


          สรุป: ผู้ปกครองผู้ป่วยเด็กสมาธิสั้นในโรงพยาบาลราชบุรีมีระดับการเลี้ยงดูเชิงบวกอยู่ในระดับต่ำถึงปานกลาง และความเข้าใจกันในครอบครัวเป็นปัจจัยทำนายพฤติกรรมการเลี้ยงดูเชิงบวกของผู้ปกครอง

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

การอ้างอิงบทความ
ประเภทบทความ
นิพนธ์ต้นฉบับ

เอกสารอ้างอิง

1. Merrill R, Lyon J, Baker R, et al. Attention deficit hyperactivity disorder and increased risk of injury. Adv Med Sci. 2009;54(1):20-6.doi: 10.2478/v10039-009-0022-7.

2. Daley D, Birchwood J. ADHD and academic performance: why does ADHD impact on academic performance and what can be done to support ADHD children in the classroom?.Child Care Health Dev. 2010;36(4): 455–64.

3. LiffordKJ, HaroldGT, Thapar A. Parent–child hostility and child ADHD symptoms: A genetically sensitive and longitudinal analysis. J Child Psychol Psychiatry. 2009;50(12): 1468–76.

4. Mrug S, Hoza B, Gerdes AC. Children with attention-deficit/hyperactivity disorder: Peer relationships and peer-oriented interventions. New Dir Child Adolesc Dev. 2001; (91): 51-77.

5. Storebø OJ, Simonsen E. The Association Between ADHD and Antisocial Personality Disorder (ASPD): A Review. J Atten Disord. 2016;20(10):815–24.

6. Posner K, Melvin GA, Murray DW, et al.Clinical presentation of attention-deficit/hyperactivity disorder in preschool children: The preschoolers with attention-deficit/hyperactivity treatment study (PATS). J Child AdolescPsychopharmacol. 2007;17(5): 547–62.

7. Barkley RA, Fischer M, Smallish L, et al. Young adult outcome of hyperactive children: adaptive functioning in major life activities. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2006;45(2):192–202.

8. Hechtman L, Swanson JM, Sibley MH, et al.Functional Adult Outcomes 16 Years After Childhood Diagnosis of Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder: MTA Results. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2016;55(11): 945-52.e2.

9. Laugesen B, Lauritsen MB, Jørgensen R, et al. Living with a child with attention deficit hyperactivity disorder: a systematic review. Int J Evid Based Healthc. 2016;14(4): 150–65.

10. Galambos NL, Barker ET, Almeida DM. Parents do matter: Trajectories of change in externalizing and internalizing problems in early adolescence. Child Dev. 2003;74(2): 578–94.

11. Brody GH, Murry VM, Kim S, et al. Longitudinal pathways to competence and psychological adjustment among African American children living in rural single–parent households. Child Dev. 2002;73(5): 1505–16.

12. Denham SA, Workman E, Cole PM, et al. Prediction of externalizing behavior problems from early to middle childhood: The role of parental socialization and emotion expression. Dev Psychopathol. 2000;12(1):23–45.

13. Burke JD, Pardini DA, Loeber R. Reciprocal relationships between parenting behavior and disruptive psychopathology from childhood through adolescence. J Abnorm Child Psychol. 2008;36(5): 679–92.

14. Hazell P. Review of attention-deficit/hyperactivity disorder comorbid with oppositional defiant disorder. Australas Psychiatry. 2010;18(6): 556–9.

15. Hinshaw SP. Conduct disorder in childhood: Conceptualization, diagnosis, comorbidity, and risk status for antisocial functioning in adulthood. Prog Exp Pers Psychopathol Res. 1994;3–44.

16. Pliszka S. Practice Parameter for the Assessment and Treatment of Children and Adolescents With Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry.2007;46(7):894–921.

17. Harvey E, Stoessel B, Herbert S. Psychopathology and parenting practices of parents of preschool children with behavior problems. Parenting. 2011;11(4): 239–63.

18. Murray L, Creswell C, Cooper PJ. The development of anxiety disorders in childhood: an integrative review. Psychol Med. 2009;39(9): 1413–23.

19. Grant KE, Compas BE, Stuhlmacher AF, et al. Stressors and child and adolescent psychopathology: Moving from markers to mechanisms of risk. Psychol Bull. 2003;129(3):447-66.

20. Buehler C, Gerard JM. Marital conflict, ineffective parenting, and children’s and adolescents’ maladjustment. J Marriage Fam. 2002;64(1):78–92.

21. Anderson KE, Lytton H, Romney DM. Mothers’ interactions with normal and conduct-disordered boys: Who affects whom?. Dev Psychol. 1986;22(5):604-9.

22. Johnston C, Jassy JS. Attention-deficit/hyperactivity disorder and oppositional/conduct problems: Links to parent-child interactions. J Can Acad Child Adolesc Psychiatry. 2007;16(2):74-9.

23. Rimestad ML, Lambek R, Zacher Christiansen H, et al. Short-and long-term effects of parent training for preschool children with or at risk of ADHD: A systematic review and meta-analysis. J Atten Disord. 2019; 23(5): 423–34.

24. Pityaratstian N, Booranasuksakul T, Juengsiragulwit D, et al. ADHD screening properties of the Thai version of Swanson, Nolan, and Pelham IV scale (SNAP-IV) and Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ). J PsychiatrAssocThail. 2014;59(2):97–110.

25. Huth-Bocks AC, Hughes HM. Parenting stress, parenting behavior, and children’s adjustment in families experiencing intimate partner violence. J Fam Violence. 2008; 23(4): 243–51.

26. Burlaka V, Graham-Bermann SA, Delva J. Family factors and parenting in Ukraine. Child Abuse Negl. 2017 ;72: 154–62. doi: 10.1016/j.chiabu.2017.08.007

27. รศ.นพ.ชาญวิทย์ พรนภดล. แบบสอบถามการเลี้ยงดูเชิงบวก (Positive Parenting Questionnaire: PPQ)พัฒนาโดย ชาญวิทย์ พรนภดล และคณะ. กรุงเทพฯ: คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล; 2556.