ประสิทธิภาพของการส่งเสริมความรู้การให้นมบุตรแก่มารดาในช่วงฝากครรภ์ ต่อการเพิ่มอัตราการให้นมแม่อย่างเดียวหลังคลอดที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์: การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของโปรแกรมพิเศษด้านการให้ความรู้นมแม่แก่สตรีตั้งครรภ์ในช่วงฝากครรภ์ต่อการเพิ่มอัตราการให้นมแม่อย่างเดียวที่ระยะเวลา 4, 8 และ 12 สัปดาห์หลังคลอด

วัสดุและวิธีการ: ทำการศึกษาแบบสุ่มในอาสาสมัครหญิงตั้งครรภ์ที่แผนกฝากครรภ์ของโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ อายุ 15-45 ปี และอายุครรภ์มากกว่า 28 สัปดาห์ขึ้นไป ตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2563 ถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2563 อาสาสมัครแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 คือกลุ่มทดลอง จะได้รับการให้ความรู้นมแม่เพิ่มเติมโดยผู้เชี่ยวชาญด้านนมแม่เป็นเวลา 15 นาทีและได้รับเอกสารประกอบความรู้เกี่ยวกับนมแม่ กลุ่มที่ 2 กลุ่มควบคุม จะได้รับความรู้เกี่ยวกับนมแม่เป็นกลุ่มโดยพยาบาลตามปกติของทางโรงพยาบาล ทำการเปรียบเทียบอัตราการให้นมแม่อย่างเดียวหลังคลอด 4, 8 และ12 สัปดาห์ระหว่างทั้งสองกลุ่มโดยใช้สถิติ Chi-square test รวมถึงศึกษาปัจจัยการหยุดให้นมแม่

ผลการศึกษา: จากจำนวนอาสาสมัครทั้งหมด 208 คนเข้าร่วมโครงการ ผลการศึกษาไม่พบความแตกต่างทางสถิติของอัตราการให้นมแม่อย่างเดียวที่ 4 และ 8 สัปดาห์หลังคลอดระหว่างสองกลุ่ม แต่พบว่ามีการเพิ่มขึ้นของอัตราการให้นมแม่อย่างเดียวที่ 12 สัปดาห์หลังคลอดอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มที่ได้ความรู้ในโปรแกรมพิเศษเรื่องนมแม่โดยผู้เชี่ยวชาญด้านนมแม่ เมื่อเทียบกับกลุ่มที่ฝากครรภ์ตามปกติ (58.8% และ 40.2%, p=0.02) นอกจากนี้ยังพบว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อการหยุดให้นมแม่อย่างเดียวก่อน 12 สัปดาห์ คือ น้ำนมไม่เพียงพอ ต้องกลับไปทำงาน และอากาศที่ร้อนตามลำดับ

สรุปผลการศึกษา: โปรแกรมพิเศษเพื่อให้ความรู้เรื่องนมแม่โดยผู้เชี่ยวชาญด้านนมแม่ในช่วงฝากครรภ์ช่วยเพิ่มอัตราการให้นมแม่อย่างเดียว 12 สัปดาห์หลังคลอดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

คำสำคัญ: การให้ความนมแม่ในช่วงฝากครรภ์, ผู้เชี่ยวชาญด้านนมแม่, การให้นมแม่อย่างเดียว