ผลของโปรแกรมกระตุ้นน้ำนมต่อระยะเวลาการเริ่มไหลของน้ำนม และปริมาณน้ำนมของมารดาผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องที่ทารกถูกแยกพักรักษาตัวในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิด

บทคัดย่อ

               การวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระยะเวลาการเริ่มไหลของน้ำนมและปริมาณน้ำนมในมารดาผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องที่ทารกถูกแยกพักรักษาตัวในหอผู้ป่วย ทารกแรกเกิด กลุ่มตัวอย่างคือ มารดาผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องที่ทารกถูกแยกพักรักษาตัวในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิดระหว่างกลุ่มได้รับโปรแกรมกระตุ้นน้ำนมกับกลุ่มได้รับการพยาบาลตามปกติ ซึ่งมารดาพักรักษาตัว ณ แผนกสูตินรีเวชกรรม โรงพยาบาลนครพนม จังหวัดนครพนม จำนวน 52 ราย โดยศึกษาระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมกระตุ้นน้ำนม แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลทางสูติศาสตร์ แบบบันทึกระยะเวลาการเริ่มไหลของน้ำนมและปริมาณน้ำนม และแบบประเมินความรู้เกี่ยวกับการกระตุ้นการหลั่งน้ำนม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติ Independent t-test

              ผลการวิจัยพบว่า มารดากลุ่มทดลองมีระยะเวลาการเริ่มไหลของน้ำนมเร็วกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -2.22, p < .01) มารดากลุ่มทดลองมีปริมาณน้ำนมในวันที่ 3 หลังคลอด มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 2.32, p < .01)

              ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าโปรแกรมกระตุ้นน้ำนมสามารถนำไปใช้ส่งเสริมการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ให้มารดาผ่าตัดคลอดทางหน้าท้องที่ทารกถูกแยกพักรักษาตัวในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิดมีอัตราการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เพิ่มมากขึ้น