ความสัมพันธ์ระหว่างความแข็งแกร่งในชีวิตและคุณภาพชีวิตเชิงวิชาชีพของพยาบาลในโรงพยาบาลทุติยภูมิ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตเชิงวิชาชีพของพยาบาล ความแข็งแกร่งในชีวิตและความสัมพันธ์ระหว่างความแข็งแกร่งในชีวิตและคุณภาพชีวิตเชิงวิชาชีพของพยาบาล ในโรงพยาบาลทุติยภูมิ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 138 คน เป็นพยาบาลวิชาชีพซึ่งได้รับการคัดเลือกแบบสุ่มกลุ่มตัวอย่างหลายขั้นตอนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 3 ส่วน คือ 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามความแข็งแกร่งในชีวิต มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.88 และ 3) แบบประเมินคุณภาพชีวิตในวิชาชีพของพยาบาล มีค่าความเชื่อมั่นโดยรวม เท่ากับ 0.85 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์สเปียร์แมน

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่าง มีค่าเฉลี่ยคุณภาพชีวิตในวิชาชีพโดยรวม เท่ากับ (𝑥̅ = 30.30, S.D. = 0.58) อยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ยความแข็งแกร่งในชีวิตอยู่ในระดับสูง (𝑥̅ = 2.65, S.D. = 0.31) ความสัมพันธ์ระหว่างความแข็งแกร่งในชีวิตกับคุณภาพชีวิตเชิงวิชาชีพไม่มีความสัมพันธ์กัน (r_s = 0.159, p > 0.05) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ความแข็งแกร่งในชีวิต มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในการดูแลด้วยความเมตตากรุณาเชิงบวกในระดับปานกลาง (r_s = 0.559, p < 0.01) และด้านความเหนื่อยหน่ายมีความสัมพันธ์เชิงลบในระดับปานกลาง (r_s = -0.383, p < 0.01) ด้านความแข็งแกร่งในชีวิตกับความเหนื่อยล้าจากการดูแลด้วยความเมตตากรุณา ไม่มีความสัมพันธ์ ( r_s = - 0.25, p > 0.05) ส่วนรายด้านความพึงพอใจในการดูแลด้วยความเมตตากรุณา มีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด (𝑥̅ = 37.59, = 0.59) รองลงมา คือด้านความเหนื่อยหน่าย (𝑥̅ = 25.84, S.D. = 0.46) และด้านความเหนื่อยล้าจากการดูแลด้วยความเมตตากรุณา (𝑥̅ = 24.49, S.D. = 0.68)  จากผลดังกล่าว ผู้บริหารทางการพยาบาลควรคัดกรองความแข็งแกร่งในชีวิต และคุณภาพชีวิตเชิงวิชาชีพเป็นระยะ รวมทั้งใช้ความแข็งแกร่งในชีวิตเป็นกลยุทธิ์ในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตเชิงวิชาชีพ