Effectiveness of Health Education Program Applying Self-care Theory in Hypertensive Patients.
Keywords:
ประสิทธิผล, โปรแกรมสุขศึกษา, การดูแลตนเอง, ความดันโลหิตสูงAbstract
The research purpose was to study the effective of health education program on self-care knowledge and behavior of hypertension patient. The research used a one group pre test – post test design. The subjects were selected by purposive sampling and specified criteria, consisted of 30 hypertension patients. They were treated by doctor and/or have had systolic blood pressure more than 140 mmHg or diastolic blood pressure more than 90 mmHg. The health education program comprised of teaching for modifying knowledge and behavior on diet consumption, exercise, stress management, decreasing smoking and alcohol drinking, using medication correctly and follow up. The instrument used questionnaires to collect self-care knowledge and behavior. Data were collected before and after intervention 2weeks and were analyzed for percentage, mean, standard deviation and dependent t-test. The result showed that after having the health education program applying self-care theory in hypertension patient, the mean score of self-care knowledge and behavior of post-test were higher than pre-test at the statistical significance of 0.05. The result indicated the effectiveness of health education program on changing self-care knowledge and behavior of hypertension patient.
References
จันทร์เพ็ญ สันตวาจา. 2548. แนวคิดพื้นฐาน ทฤษฎี และกระบวนการพยาบาล. พิมพ์ครั้งที่ 1.กรุงเทพฯ: ธน ประวิชช์ ตันประเสริฐ. 2547. ข้อแนะนำการออกกำลังกายสาหรับผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
เพ็ญแข แดงสุวรรณ. 2550. Stroke ฆาตกรเงียบ. พิมพ์ครั้งที่2. กรุงเทพฯ: ใกล้หมอ.
เพ็ญศรี สุพิมล. 2552. ผลของโปรแกรมสุขศึกษาเพื่อป้องกันโรคความดันโลหิตสูงของกลุ่มเสี่ยงอาย อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร. ปริญญาสาธารณสุขศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาสุขศึกษาและการส่งเสริมสุขภาพ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ผ่องพรรณ อรุณแสง. 2552. การพยาบาลผู้ป่วยโรคหัวใจและหลอดเลือด. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา.
รุ้งระวี นาวีเจริญ. 2552. ความดันโลหิตสูง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: อมรินทร์สุขภาพ.
รุ้งราวรรณ พันธจักร. 2549. ผลการจัดโปรแกรมสุขศึกษาที่มีต่อความรู้ การรับรู้และพฤติกรรม การดูแลตนเองของ ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่มารับการรักษาที่โรงพยาบาลพยุหะคีรี. ปริญญาครุศาสตร์มหาบั การส่งเสริมสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฎ นครสวรรค์.
วาสนา จันทร์สว่าง. 2550. การสื่อสารสุขภาพ: กลยุทธ์ในงานสุขศึกษาและการสร้างเสริมสุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 2 กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.
สำนักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. 2553. รายงานประจ ำปี 2552. กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะ ทหารผ่านศึก.
Anderson, C. S., Linto, J., & Stewart-Wynne, E. G. 1995.A population-based assessment of the impact and burden of caregiving for long-term stroke survivors. Stroke,26, 843-849.
Goldstein, L. B. et al. 2001. Primary prevention of ischemic stroke: A statement for healthcare professionals from the Stroke Council of the American Heart Association. Stroke, 32, 280-299.
Harmsen, P., Lappas, G., Rosengren, A., &Wilhelmsen, L. 2006. Long-term risk factors for stroke: Twenty-eight years of follow–up of 7457 middle-aged men in Goteborg, Sweden. Stroke, 37, 1663-1667.
National Stroke Association.Stroke Prevention Guidelines.[Online]. Available: http://www.stroke.org/ site/PageServer?pagename=PREVENT.
Orem, D.E. 1980. Nursing: Concepts of practice.2nd ed. New York: McGraw-Hill Book Co. 1995.Nursing:Concepts of practice.St. Louis: Mosby.
