การจัดบริการการแพทย์ฉุกเฉินในพื้นที่ความมั่นคงจากมุมมองของผู้ให้บริการ : การวิจัยเชิงคุณภาพ
คำสำคัญ:
การจัดบริการการแพทย์ฉุกเฉิน, พื้นที่ความมั่นคง, มุมมองผู้ให้บริการ, การวิจัยเชิงคุณภาพบทคัดย่อ
บทคัดย่อ:
วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อศึกษาการจัดบริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับพื้นที่ความมั่นคงจากมุมมองผู้ให้บริการ
การออกแบบวิจัย: การวิจัยเชิงคุณภาพ
การดำเนินการวิจัย : เลือกผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเจาะจง ตามคุณสมบัติที่กำหนดจำนวน 69 ราย แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ ผู้บริหารจำนวน 9 ราย เจ้าหน้าที่และผู้ปฏิบัติการฉุกเฉินจำนวน 19 ราย อาสาสมัครที่ผ่านการอบรมและเป็นสมาชิกเครือข่ายการช่วยเหลือฉุกเฉินในพื้นที่ความมั่นคง
จำนวน 41 ราย เก็บข้อมูลระหว่างเดือน พฤษภาคม ถึงเดือน กรกฎาคม พ.ศ.2562 โดยการ สัมภาษณ์และสนทนากลุ่มตามแนวคำถามที่พัฒนาขึ้น ตามกรอบแนวคิดแผนหลักการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย: พบ 4 ประเด็นหลักที่แตกต่างจากปกติ ตามระยะของการจัดการผู้บาดเจ็บในระบบการแพทย์ฉุกเฉิน คือ 1) ระยะการป้องกันก่อนเกิดเหตุ พบว่าทุกพื้นที่มีรูปแบบเฝ้าระวังและป้องกันเหตุโดยชุมชนมีส่วนร่วม และปรับวิธีการใช้ชีวิตเพื่อลดความเสี่ยง 2) ระยะการดูแลก่อนถึงโรงพยาบาล มีการแจ้งเหตุสั่งการจากทหารหรือตำรวจ การรับมือกับสถานการณ์ด้วยความรวดเร็วและแม่นยำในการจัดการด้วยทรัพยากรที่เหมาะสม การลำเลียงผู้ป่วยทางอากาศยานแบบทางด่วนพิเศษ 3) ระยะการดูแล ณ ห้องฉุกเฉิน เน้นระบบการสื่อสารทางไกลที่ให้การปรึกษา
โดยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ พัฒนาศักยภาพของบุคลากรในการดูแลผู้บาดเจ็บที่ต่อเนื่อง 4) ระยะการส่งต่อไปยังสถานพยาบาล มีการคำนึงถึงพื้นที่ความปลอดภัย และความรวดเร็วในการส่งต่ออย่างไรก็ตาม แม้จะมีปัญหาอุปสรรคบ้าง แต่การจัดบริการในพื้นที่ความมั่นคงยังคงเน้นความ
ร่วมมือในการทำงานแบบบูรณาการจากทุกภาคส่วน บนหลักการจัดระบบการแพทย์ฉุกเฉินแบบไร้รอยต่อของประเทศ
ข้อเสนอแนะ: การจัดบริการการแพทย์ฉุกเฉินแบบบูรณาการในพื้นที่ความมั่นคงมีความแตกต่างไปจากพื้นที่อื่น ในลักษณะการจัดการแบบเบ็ดเสร็จ โดยเชื่อมโยงการทำงานกับภาคส่วนต่างๆในพื้นที่ โดยเฉพาะกับทางตำรวจและทหาร เพื่อการประสาน สั่งการ การทำงานเป็นทีม
อย่างไรก็ตาม ควรเพิ่มขีดความสามารถ สมรรถนะเฉพาะทางด้วยเทคโนโลยีที่เหมาะสม และยกระดับศักยภาพของชุมชนในการบริหารจัดการทรัพยากรเชิงพื้นที่เพื่อการพึ่งตนเองมีความจำเป็น
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Kanchanasud S. Manual of emergency practice for out of hospital personnel. National Institutes for
Emergency Medicine. Bangkok: Ultimate Printing; 2018. (in Thai).
Binsaleahman N. Songwathana P. Sornsrivichai V. The emergency medical services of local administrative
sectors in the southern borders and related factors. Princess of Naradhiwas University Journal. 2018; 10(1): 41-50. (in Thai).
Deep South Watch Database. Report of conflict situation in deep south/patani. 2018; Available
from: URL: https://deepsouthwatch.org/th/ node/11901 (in Thai).
Kwanphichit C. Songwathana P. Sae-Sia W. Kitrungrote L. Dumgliang J. Sangchan H. at al. Project report of
an integrated model of emergency medical service provision in security areas. 2019; Available from:
URL: https://www.niems.go.th/1/uploadattachfle/2019/ ebook/48519_20191106112651. pdf (in Thai).
Carli P. Telion C. Paris city disaster: Response to the recent terror attacks and lessons learned. Current
Trauma Reports, 2018; 4: 96-102.
Chauhan R. Conti BM. Keene D. Marauding terrorist attack (MTA): prehospital considerations. Emergency
Medical Journal, 2018; 35: 389-95.
Harris LT. An independent review of London’s preparedness respond to a major Terrorist Incident.
[cited 2020 May 08] Available from: URL:https://www.london.gov.uk.
Sriram VM. Naseer R. Hyder AA. Provision of prehospital emergency medical services in Punjab,
Pakistan: Case study of a public sector provider. Surgery, 2017; 162(6): S12-S23.
Kemp M. Expanding the role of emergency medical service in homeland security. [Unpublished Master
thesis]. Monterey: Naval Postgraduate school; 2013.
National Institute for Emergency Medicine. Annual Report 2013 National Institute for Emergency Medicine.
Nonthaburi: Ultimate Printing; 2014. (In Thai).
Songwathana P. Sangchan H. Emergency medical service in the unrest area of three southern Thai border
provinces: a literature review. Princess of Naradhiwas University Journal. 2015;74-87 :(2)7 . (in Thai).
Pannana A. Violence-related injury surveillance and development of emergency medicine system in the
three southern borders; 2018. [cited 2018 August 21] Available from: URL: http://medipe2.psu.
ac.th/~vis/utilization/VIS_EMS.pdf. (In Thai).
Rattanasakul N. Dandsuwan K. Development of caring system for patient with life threatening in
emergency department. Naradhiwasrajanakarindra Hospital. Princess of Naradhiwas University Journal.
; 8(2): 1-15. (in Thai).
Sae-Sia W. Songwathana P. Hirunchuha S. Sangchan H. Continuum of care management for victims and
families assaulted in the social unrest, Southern Thailand: a situation analysis. Nursing Science
Journal of Thailand. 2014; 32(1): 7-14. (in Thai).
National Institute for Emergency Medicine. National Plan for Emergency Medicine No 3-4, 2017-2021.
National Institute for Emergency Medicine. Nonthaburi: First Printing; 2016. (in Thai).
Elo S. Kyngas H. The qualitative content analysis process. J Adv Nurs. 2008; 62(1): 107-15.
Weerakhachon P. Chanthamolee S. Suwan P. Srisupanan M. Development of emergency operation
model for the emergency medical technician in border south provinces. The Southern College Network
Journal of Nursing and Public Health. 2018; 4(3):87-103. (in Thai).
National Institute for Emergency Medicine. Gap of emergency medicine in Thailand: annual report 2557
of National Institute for Emergency Medicine. Nonthaburi: NIEM; 2014. (in Thai).
Sittichanbuncha Y. Emergency management system assessment and primary care for emergency patients.
In Chaiyaporn Yuksen and Yuwares Sittichanbuncha, Eds. Emergency medicine (pp. 1-27). Department
of Emergency Medicine Faculty of Medicine, Ramathibodi Hospital; 2014. (in Thai).
Tadadej C. Mongkolsomlit S. Suriyawongpaisarn P. Evolution of emergency medical service systems in Thailand: a systematic review. Journal of Health Science, 2014; 23(3): 513-23. (in Thai).
