หนึ่งทศวรรษของการติดเชื้อไวรัสพาราอินฟลูเอนซา: การวิเคราะห์ย้อนหลังของการติดเชื้อทางเดินหายใจที่โรงพยาบาลรามาธิบดี (พ.ศ. 2555–2565)
คำสำคัญ:
การศึกษาข้อมูลย้อนหลัง, ไวรัสพาราอินฟลูเอนซา, ไวรัสระบบทางเดินหายใจ, โรงพยาบาลรามาธิบดีบทคัดย่อ
ไวรัสพาราอินฟลูเอนซา (Parainfluenza virus: PIV) เป็นสาเหตุสําคัญของการติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบนและส่วนล่างทั่วโลก ประกอบด้วย 4 ซีโรไทป์ ได้แก่ PIV-1, PIV-2, PIV-3 และ PIV-4 การศึกษานี้วิเคราะห์ข้อมูลย้อนหลังจากห้องปฏิบัติการไวรัสวิทยา คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี ระหว่างปี พ.ศ. 2555-2565 รวมทั้งสิ้น 43,329 ราย พบอัตราการติดเชื้อ PIV โดยรวมอยู่ที่ 9.10% โดยมีอัตราสูงสุดในปี พ.ศ. 2557 (12.74%) การติดเชื้อมีความผันแปรตามฤดูกาลอย่างชัดเจน พบผู้ติดเชื้อสูงในช่วงเดือนมกราคม ถึง มิถุนายน โดยเฉพาะเดือนกุมภาพันธ์ซึ่งมีอัตราการติดเชื้อรายเดือนสูงสุด (13.76%) ซีโรไทป์ที่พบมากที่สุด คือ PIV-3 (46.16%) รองลงมา คือ PIV-1 (27.61%), PIV-4 (13.40%) และ PIV-2 (12.38%) ในเด็กทารก เด็กวัยเตาะแตะ และเด็กก่อนวัยเรียน พบว่ามีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อ PIV อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p = 0.021, OR = 3.90, 95% CI = 1.23–12.43; p = 0.012, OR = 4.44, 95% CI = 1.40–14.11 และ p = 0.033, OR = 3.52, 95% CI = 1.10–11.24 ตามลําดับ) โดยพบการติดเชื้อ PIV ในเด็กวัยเตาะแตะสูงสุดอย่างมีนัยสําคัญ ปัจจัยด้านเพศและช่วงเวลาสถานการณ์แพร่ระบาดของโรค COVID-19 ไม่มีความสัมพันธ์กับอัตราการติดเชื้อการใช้ตัวอย่าง Nasal swab มีโอกาสตรวจพบ PIV ต่ำกว่า Nasopharyngeal swab อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ ข้อมูลเหล่านี้สามารถนําไปใช้ในการเตรียมความพร้อมเพื่อรับมือการระบาด PIV ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต
เอกสารอ้างอิง
Henrickson KJ. Parainfluenza viruses. Clin Microbiol Rev 2003; 16(2): 242–64.
Elboukari H, Ashraf M. Parainfluenza virus. In: StatPearls. online]. Treasure Island, FL: StatPearls Publishing; 2024. [cited 2025 Aug 18]. Available from: URL: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK560719.
Branche AR, Falsey AR. Parainfluenza virus infection. Semin Respir Crit Care Med 2016; 37(4): 538–54.
Pawełczyk M, Kowalski ML. The role of human parainfluenza virus infections in the immunopathology of the respiratory tract. Curr Allergy Asthma Rep 2017; 17(3): 16. (10 pages).
Kakizaki R, Tojo R, Bunya N, Mizuno H, Uemura S, Narimatsu E. A 48-year-old previously healthy man presenting with acute respiratory distress syndrome (ARDS), negative tests for SARS-CoV-2, and positive serology for parainfluenza virus type 3 (PIV-3). Am J Case Rep 2022; 23: e934362. (5 pages).
Xu M, Yue W, Song X, Zeng L, Liu L, Zheng J, et al. Epidemiological characteristics of parainfluenza virus type 3 and the effects of meteorological factors in hospitalized children with lower respiratory tract infection. Front Pediatr 2022; 10: 872199. (7 pages).
Kuitunen I, Artama M, Haapanen M, Renko M. Record high parainfluenza season in children after relaxation of COVID-19 restrictions in fall 2021: a nationwide register study in Finland. Influenza Other Respir Viruses 2022; 16(4): 613−6.
Tabatabai J, Schnitzler P, Prifert C, Schiller M, Weissbrich B, von Lilienfeld-Toal M, et al. Parainfluenza virus infections in patients with hematological malignancies or stem cell transplantation: analysis of clinical characteristics, nosocomial transmission and viral shedding. PLoS One 2022; 17(7): e0271756. (13 pages).
Parsons J, Korsman S, Smuts H, Hsiao NY, Valley-Omar Z, Gelderbloem T, et al. Human parainfluenza virus (HPIV) detection in hospitalized children with acute respiratory tract infection in the Western Cape, South Africa during 2014-2022 reveals a shift in dominance of HPIV 3 and 4 infections. Diagnostics 2023; 13(15): 2576. (13 pages).
DeGroote NP, Haynes AK, Taylor C, Killerby ME, Dahl RM, Mustaquim D, et al. Human parainfluenza virus circulation, United States, 2011-2019. J Clin Virol 2020; 124: 104261. (5 pages).
Lam TT, Tang JW, Lai FY, Zaraket H, Dbaibo G, Bialasiewicz S, et al. Comparative global epidemiology of influenza, respiratory syncytial and parainfluenza viruses, 2010–2015. J Infect 2019; 79(4): 373–82.
Oh DY, Biere B, Grenz M, Wolff T, Schweiger B, Dürrwald R, et al. Virological surveillance and molecular characterization of human parainfluenzavirus infection in children with acute respiratory illness: Germany, 2015–2019. Microorganisms 2021; 9(7): 1508. (22 pages).
Rakmanee K, Watthanachokchai T, Yutthanakarnwikom P, Pasomsub E. A ten-year retrospective study on patterns of pathogens in acute respiratory tract infection at Ramathibodi Hospital, Thailand. BullDept Med Sci 2025; 67(4): 611−24.
Shi W, Cui S, Gong C, Zhang T, Yu X, Li A, et al. Prevalence of human parainfluenza virus in patients with acute respiratory tract infections in Beijing, 2011–2014. Influenza Other Respir Viruses 2015; 9(6): 305–7.
Liu WK, Liu Q, Chen DH, Liang HX, Chen XK, Huang WB, et al. Epidemiology and clinical presentation of the four human parainfluenza virus types. BMC Infect Dis 2013; 13: 28. (8 pages).
Watthanachockchai T, Rakmanee K. Lysis of host cells and viral particles in extracting viral nucleic acids from human samples. Bull Dept Med Sci 2025; 67(3): 541−56.
Rakmanee K, Watthanachockchai T. Preservation of DNA and RNA for molecular biological diagnosis. Bull Dept Med Sci 2025; 67(3): 530−40.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
