ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพในการสื่อสารกับผู้ป่วยเด็กระยะสุดท้ายและครอบครัว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอายุ ทัศนคติต่อความตายและการดูแลผู้ป่วยใกล้ตาย และอุปสรรคในการสื่อสาร กับสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพในการสื่อสารกับผู้ป่วยเด็กระยะสุดท้ายและครอบครัว
รูปแบบการวิจัย: การศึกษาความสัมพันธ์
วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานแผนกกุมารเวชกรรมที่โรงพยาบาลศูนย์ 3 แห่ง ในภาคกลางของประเทศไทย จำนวน 123 คน มีประสบการณ์ทำงานในการดูแลผู้ป่วยเด็กอย่างน้อย 1 ปีและไม่เป็นผู้บริหารระดับหัวหน้าหอผู้ป่วยขึ้นไป เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะของพยาบาลในการสื่อสารกับผู้ป่วยเด็กระยะสุดท้ายและครอบครัว แบบสอบถามทัศนคติต่อความตายและการดูแลผู้ป่วยใกล้ตาย และแบบสอบถามการรับรู้อุปสรรคในการสื่อสาร วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา และสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน
ผลการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างมีสมรรถนะในการสื่อสารกับผู้ป่วยเด็กระยะสุดท้ายและครอบครัวระดับปานกลาง อายุและทัศนคติต่อความตายและการดูแลผู้ป่วยใกล้ตาย มีความสัมพันธ์ทางบวกกับสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (rs = .21, p < .01 และ rs = .35, p < .01 ตามลำดับ) ส่วนการรับรู้อุปสรรคในการสื่อสารไม่มีความสัมพันธ์กับสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพในการสื่อสารกับผู้ป่วยเด็กระยะสุดท้ายและครอบครัว (rs = -.06, p > .05)
สรุปและข้อเสนอแนะ: ผลการศึกษาบ่งชี้ว่า พยาบาลที่มีวุฒิภาวะด้วยอายุและมีทัศนคติที่ดีต่อความตายมีแนวโน้มที่จะเป็นผู้เหมาะสมรับผิดชอบในการสื่อสารกับผู้ป่วยเด็กระยะสุดท้ายและครอบครัว จึงควรจัดให้มีการอบรมเพื่อปลูกฝังทัศนคติที่ดีและพัฒนาสมรรถนะในการสื่อสารแก่พยาบาล ตลอดจนพัฒนาแนวปฏิบัติในการสื่อสารของพยาบาลวิชาชีพกับผู้ป่วยและครอบครัวกลุ่มนี้ด้วย
Article Details
ลิขสิทธิ์: วารสารพยาบาลศาสตร์เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในการเผยแพร่ผลงานที่ตีพิมพ์ ห้ามผู้ใดนำบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารพยาบาลศาสตร์ไปเผยแพร่ในลักษณะต่างๆ ดังต่อไปนี้ การส่งบทความไปตีพิมพ์เผยแพร่ที่อื่น การนำบทความเผยแพร่ออนไลน์ การถ่ายเอกสารบทความเพื่อกิจกรรมที่ไม่ใช่การเรียนการสอน ยกเว้นเสียแต่ได้รับอนุญาตจากวารสารพยาบาลศาสตร์
Disclaimer: เนื้อหาบทความหรือข้อคิดเห็นใดๆ ในวารสารพยาบาลศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยและไม่มีส่วนรับผิดชอบแต่อย่างใด
เอกสารอ้างอิง
2. Suttle ML, Jenkins TL, Tamburro RF. End-of-life and bereavement care in pediatric intensive care units. Pediatr Clin North AM. 2017;64(5):1163-83.
3. Williams-Reade J, Lamson AL, Knight SM, White MB, Ballard SM, Desai PP. Pediatric palliative care: a review of needs, obstacles and future. J Nurs Manag. 2015;23(1):4-14.
4. Pearson H. Managing the emotional aspects of end of life care for children and young people. Pediatr Nurs. 2010;22(7):31-5.
5. Foster TL, Lafond DA, Reggio C, Hinds PS. Pediatric palliative care in childhood cancer nursing: from diagnosis to cure or end of life. Semin Oncol Nurs. 2010;26(4):205-21.
6. Mullen C, Thomas J. End of life care: common core competencies. British Journal of Healthcare Assistants. 2009;3(10):490-2.
7. Widger KA, Wilkin K. What are the key components of quality perinatal and pediatric end-of-life care? a literature review. J Palliat Care. 2004;20(2):105-12.
8. Charalambous A. Good communication in end of life care. Journal of Community Nursing. 2010;24(6):12-4.
9. Mullen JE, Reynolds MR, Larson LS. Caring for pediatric patients’ families at the child’s end of life. Crit Care Nurse. 2015;36(6):46-55.
10. Boyd D, Merkh K, Rutledge DN, Randall V. Nurses’ perceptions and experiences with end-of-life communication and care. Oncol Nurs Forum. 2011;38(3):E229-39.
11. Dahlin CM. Communication in palliative care: an essential competency for nurses. In: Ferrell BR, Coyle N, editors. Oxford textbook of palliative nursing. 3rd ed. New York, NY: Oxford University Press; 2010. p.107-33.
12. Davies B, Sehring SA, Partridge JC, Cooper BA, Hughes A, Philp JC, et al. Barriers to palliative care for children: perceptions of pediatric health care providers. Pediatrics. 2008;121(2):282-8.
13. Dalberg T, McNinch NL, Friebert S. Perceptions of barriers and facilitators to early integration of pediatric palliative care: a national survey of pediatric oncology providers. Pediartr Blood Cancer. 2018 Jun;65(6):e26996. doi/10.1002/pbc.26996. PubMed PMID: 29418063.
14. Srisuwan N, Matchim Y, Nilmanat K. Nurses’ competency in communication with patients at the end of life and their families and related factors. Songklanagarind Journal of Nursing. 2014;34(3):109-24. (in Thai).
15. Banerjee SC, Manna R, Coyle N, Shen MJ, Pehrson C, Zaider T, et al. Oncology nurses’ communication challenges with patients and families: a qualitative study. Nurse Educ Pract. 2016;16(1):193-201.
16. Ruansri P, Pothiban L, Nanasilp P. Knowledge, attitudes, and practices among health care personnel pertaining to terminal care for older patients with chronic illness. Nursing Journal 2015;42(2):24-35. (in Thai).
17. Thepsaw J, Payakkaraung S, Sanasuttipun W, Srichantaranit A. Relationship between knowledge, attitude, barriers, and nurses’ behavior in pediatric palliative care. Journal of Nursing Science. 2018;36(2):18-29. (in Thai).
18. Mahanupab T, Lexsawasdi N, Sucamvang K. Attitudes toward death and the dying patients of professional nurses Maharaj Nakorn Chiang Mai Hospital [master’s thesis]. Chiang Mai: Chiang Mai University; 1998. 68 p. (in Thai).
19. Ayed A, Sayej S, Harazneh L, Fashafsheh I, Eqtait F. The nurses’ knowledge and attitudes towards the palliative care. Journal of Education and Practice. 2015;6(4):91-9.
20. Wongpalee T. Barriers to care for dying patients among nurses in medical nursing section, Maharaj Nakorn Chiang Mai Hospital [master’s thesis]. Chiang Mai: Chiang Mai University; 2006. 74 p. (in Thai).
21. Watson J. Nursing: the philosophy and science of caring. Revision ed. Boulder, CO: The University Press of Colorado; 1985. 336 p.
22. Haruthai C. Nursing service system for palliative care. In: Haruthai C, Atthachaiwat A, Suwankasawong S, editors. Nonthaburi: Suetawan Printing; 2016. p.7-15. (in Thai).
