ปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับความสุขและความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากร สถาบันบำราศนราดูร นนทบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นเชิงปริมาณ ศึกษาแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับความสุขและความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรสถาบันบำราศนราดูร 2) แรงจูงใจต่อการปฏิบัติงานของบุคลากรสถาบันบำราศนราดูร
3) ข้อมูลส่วนบุคคล แรงจูงใจต่อการปฏิบัติงาน กับระดับความสุขและความผูกพันของบุคลากรสถาบันบำราศนราดูร กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 231 คน โดยการสุ่มแบบมีระบบ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบประเมินความสุข และแบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคล ระดับความสุขและความผูกพันธ์ และแรงจูงใจต่อการปฏิบัติงาน ค่าดัชนีของความสอดคล้อง เท่ากับ 0.94 และค่าความเชื่อมั่นของเครื่องมือทั้งฉบับ ได้เท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติไคสแควร์ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน สเปียร์แมน และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05
ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับความสุขและความผูกพันต่อองค์กรโดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (\bar{\mathrm{x}} = 3.96, S.D. = 0.79) 2) แรงจูงใจต่อการปฏิบัติงานโดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด (\bar{\mathrm{x}} = 4.26, S.D. = 0.73)
3) เพศ ตำแหน่ง ลักษณะงานที่ทำ ไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความสุขและความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากร อายุ ระดับการศึกษา มีความสัมพันธ์กับระดับความสุขและความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แรงจูงใจต่อการปฏิบัติงานมีอิทธิพลต่อระดับความสุขและความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรสถาบันบำราศนราดูร
ร้อยละ 82.00 (β =22.32 p<.01) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ข้อเสนอแนะ ส่งเสริมให้บุคลากรมีแรงจูงใจในด้านความมั่นคงในงาน ความสำเร็จในงาน การปฏิบัติงานที่เหมาะสม และสวัสดิการที่ดี จะส่งผลให้บุคลากรมีระดับความสุขและความผูกพันต่อองค์กรมากขึ้นด้วย