การศึกษาเปรียบเทียบการผ่าตัดไส้เลื่อนบริเวณขาหนีบชนิดไม่ฉุกเฉินโดยใช้วิธีระงับความรู้สึก ด้วยการฉีดยาชาเฉพาะที่กับการฉีดยาชาเข้าทางไขสันหลัง โรงพยาบาล ๕๐ พรรษา มหาวชิราลงกรณ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาเปรียบเทียบแบบย้อนหลัง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอุบัติการณ์ภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัด ระยะเวลาการผ่าตัด ระยะเวลาการนอนโรงพยาบาล และค่าใช้จ่ายในการรักษาระหว่างการผ่าตัดไส้เลื่อนบริเวณขาหนีบชนิดไม่ฉุกเฉินโดยใช้วิธีระงับความรู้สึกด้วยการฉีดยาชาเฉพาะที่ (LA) กับการฉีดยาชาเข้าทางไขสันหลัง (SB) กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยชายที่เข้ารับการผ่าตัด ณ โรงพยาบาล ๕๐ พรรษา มหาวชิราลงกรณ ระหว่างวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ.2565 – 31 ธันวาคม พ.ศ.2567 จำนวน 135 ราย แบ่งเป็นกลุ่มใช้วิธีระงับความรู้สึกด้วยการฉีดยาชาเฉพาะที่ 68 ราย และกลุ่มใช้วิธีการฉีดยาชาเข้าทางไขสันหลัง 67 ราย เครื่องมือวิจัยผ่านการหาความตรงตามเนื้อหา (IOC) มีค่าเท่ากับ 0.83  และความเที่ยงระหว่างผู้สังเกต (ICC) มีค่าระหว่าง 0.94-0.97  วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ Mann-Whitney U test, Independent t-test และ Multivariable Logistic Regression เพื่อควบคุมตัวแปรแทรกซ้อน กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05

               ผลการวิจัยพบว่า กลุ่ม LA มีระยะเวลานอนโรงพยาบาลสั้นกว่ากลุ่ม SB อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <0.001) โดยมีขนาดอิทธิพลในระดับมาก (Effect size r = 0.86) และมีค่าใช้จ่ายในการรักษาต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญ (p <0.001) ในขณะที่ระยะเวลาผ่าตัดไม่แตกต่างกัน (p = 0.127) สำหรับอุบัติการณ์ภาวะแทรกซ้อน ภายหลังการควบคุมตัวแปรอายุ น้ำหนัก ดัชนีมวลกาย และข้างที่เป็นไส้เลื่อน พบว่ากลุ่ม SB มีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนรวมสูงกว่ากลุ่ม LA ถึง 9.59 เท่า (p = 0.006) และเสี่ยงต่อภาวะความดันโลหิตต่ำสูงกว่าถึง 13.03 เท่า (p = 0.019) การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการผ่าตัดด้วยยาชาเฉพาะที่มีความปลอดภัย ลดระยะเวลา และลดค่าใช้จ่ายได้อย่างมีนัยสำคัญ จึงอาจพิจารณานำมาเป็นหนึ่งในทางเลือกแรกเพื่อสนับสนุนการผ่าตัดแบบวันเดียวกลับ (One Day Surgery) ซึ่งจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการทรัพยากรทางการแพทย์ต่อไป