ผลของการใช้โปรแกรมสมาธิบำบัด SKT เพื่อลดความปวดและความวิตกกังวล ในผู้ป่วยที่มีภาวะเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนต้นในหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรม

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมสมาธิบำบัดเพื่อลดความปวดและความวิตกกังวลในผู้ป่วยที่มีภาวะเลือดออกทางเดินอาหารส่วนต้น

รูปแบบวิจัย : เป็นการศึกษากึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) แบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยที่มีภาวะเลือดออกในทางเดินอาหารส่วนต้น เข้ารับการรักษาตัวในหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรม โรงพยาบาลมหาสารคาม ดำเนินการวิจัยระหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 เลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด จำนวน 40 ราย แบ่งเป็นกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมสมาธิบำบัด และกลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการทำสมาธิบำบัด แบบประเมินความปวด และแบบประเมินความวิตกกังวล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Wilcoxon signed-rank test และ Mann–Whitney U test

ผลการศึกษา : กลุ่มทดลองมีค่ามัธยฐานคะแนนความปวดหลังทดลอง (IQR = 0.00) ต่ำกว่าก่อนทดลอง (IQR = 1.00) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (z = -3.99, p<0.050) และมีค่ามัธยฐานคะแนนความวิตกกังวลหลังทดลอง (IQR = 3.75) ต่ำกว่าก่อนทดลอง ( IQR = 6.75) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (z = -3.92, p<0.050) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองมีค่ามัธยฐานคะแนนความปวดหลังทดลอง ( IQR = 0.00) ต่ำกว่ากลุ่มควบคุม (IQR = 1.75) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (z = -3.22, p<0.050) และกลุ่มทดลองมีค่ามัธยฐานของคะแนนความวิตกกังวลหลังทดลอง (IQR = 3.75) ต่ำกว่ากลุ่มควบคุม (IQR = 7.75) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (z = -5.42, p<0.050)

สรุปผลการศึกษา : การใช้โปรแกรมสมาธิบำบัดมีประสิทธิภาพในการช่วยบรรเทาความปวดและความวิตกกังวลของผู้ป่วยที่มีภาวะเลือดออกทางเดินอาหารส่วนต้น และสามารถนำไปใช้ในการดูแลแบบไม่ใช้ยา เพื่อเสริมการพยาบาลมาตรฐานในหอผู้ป่วยวิกฤตได้ โดยช่วยให้ผู้ป่วยผ่อนคลาย เบี่ยงเบนความสนใจจากความเจ็บปวด และปรับสภาพจิตใจให้สงบ ส่งผลให้ความวิตกกังวลลดลงและเกิดความสมดุลทางอารมณ์มากขึ้น