Effects of Self-management Support Program on Self-management Behaviors and Dyspnea Among Patients with Acute Exacerbation of Chronic Obstructive Pulmonary Disease
Keywords:
Self-management Support Program, Self-management Behaviors, Dyspnea, Chronic Obstructive Pulmonary DiseaseAbstract
Objective : To study the effect of self-management support program on self-management behaviors and dyspnea amongst patients with acute exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease.
Methods : A quasi-experimental research (One group pre-posttest design) amongst 30 patients with acute exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease (COPD) in Na Chueak Hospital, Na Chueak district, Maha Sarakham province, Thailand. The participants were purposively sampling with inclusion. During a pre-experimental stage, the patients had undergone a regular clinical health service for four weeks, and after joining the program, they attended a recently developed health service program comprising: 1) the Self-management program for the patients, 2) the Self-management support program for the caretakers; 3) Patient’s referrals and care continuity system; 4) A 4-week patient’s caretaking and monitoring system (July – August 2017). The population and clinical data were analyzed with a descriptive statistical approach while paired T-Test specified their behavioral differences in self-management and dyspnea.
Results : The result of this study revealed that after receiving the program, the patient’s behavioral average in self-management has significantly increased (p< 0.001) ( =27.10, SD= 0.95 vs.
= 19.40, SD= 2.06) whereas their dyspnea average has significantly decreased (p< 0.001) (
= 42.40, SD= 9.53 vs.
= 55.56, SD= 6.63) compared with pre-experimental stage.
Conclusion : Developed self-management support programs to improve nursing and hospital health service outcomes.
References
กรมการแพทย์ สถาบันโรคทรวงอก. โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. [อินเทอร์เน็ต]. 2560 [เข้าถึงเมื่อ 16 ตุลาคม2561]. เข้าถึงได้จาก: https://dhes.moph.go.th/wp-content/uploads/2019/01/8.-one-page-COPD-edit-8-10-61.pdf
สมาคมอุรเวชช์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชชูปถัมภ์. ข้อแนะนำการดูแลรักษาผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ: บียอนด์ เอนเตอร์ไฟรซ์ จำกัด; 2560
ชุลีกร ด่านยุทธศิลป์. การส่งเสริมการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ. 2560;11(2):97-104.
นุชรัตน์ จันทโร, เนตนภา คู่พันธวี, ทิพมาส ชิณวงศ์. ผลของโปรแกรมการสนับสนุนการจัดการตนเอง ต่อความสามารถในการจัดการอาการและอาการหายใจลำบากของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. Songklanagarind Journal of Nursing. 2561;38(3):25-37.
Glasgow, W. E., & Whitlock, E. A’s Behavior Change Model Adapted for Self‑Management Support Improvement. Change. [Internet] 2002. [Cited 2018 October 16 ] Available from : https://www.uspreventiveservicestaskforce.org/home/ getfilebytoken/vGpPzqpTfEzP42Woby59Ds
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. แนวปฏิบัติบริการสาธารณสุข โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: บริษัทยูเนียน อุลตร้า ไวโอเร็ต จำกัด; 2553.
ปวีณา จวนสาง, นิสากร วิบูลชัย, นภาพร ตุ่ยสิมมา, และ ธิดารัตน์ รอดแสดง. การพัฒนากระบวนการสนับสนุนการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. เอกสารรายงานวิจัยเชิงปฏิบัติการโรงพยาบาลนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม; 2560.
ชลภูมิ รุ่งรจนา และทัศนา ชูวรรธนะปกรณ์. ผลของโปรแกรมการจัดการตนเองร่วมกับการฝึกบริหารการหายใจโดยการเป่าฮาร์โมนิกาต่อ อาการหายใจลำบากในผู้สูงอายุโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. วารสารพยาบาลตำรวจ. 2558;7(1):197-209.
Cohen J. Statistical power for the behavioral sciences. 2nd ed. New York: Academic Press; 1977.
อารีรัตน์ ม่วงไหมทอง. ผลของโปรแกรมการจัดการอาการกับอาการหายใจลำบากต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. (วิทยานิพนธ์หลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่). นครปฐม: มหาวิทยาลัยคริสเตียน; 2551.
Gift, A. G. Validation of a vertical visual analog scale as a measure of clinical dyspnea. Rehabilitation Nursing. 1989; 14(6): 323-325. doi:10.1002/j.2048-7940.1989.tb01129.x
วิภาณี คงทน, ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ, คนิงนิจ พงศ์ถาวรกมล และนัฐพล ฤทธิ์ทยมัย. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่ออาการกำเริบเฉียบพลันในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง การศึกษาไปข้างหน้า. วารสารสภาการพยาบาล. 2019;34(3):76-90.
อุษา เอี่ยมละออ, เยาวเรศ สายสว่าง, ปิยะลักษณ์ ฉายสุวรรณ และอารีย์ โกพัฒนกิจ. อุบัติการณ์และปัจจัยเสี่ยงต่อการกลับมารักษาซ้ำใน 28 วัน ของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังในโรงพยาบาลอ่างทอง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอิสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตรและเทคโนโลยี. 2018;12(2):240-252.
Kaiqin Tian. The gender difference on acute exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease combined with osteoporosis. AIP Conference Proceedings 10 January 2019;2058(1):020048.https://doi.org/10.1063/1.5085561
Kilic H, Kokturk N, Sari G, Cakır M. Do females behave differently in COPD xacerbation? Int J Chron Obstruct Pulmon Dis. 2015 Apr 24;10:823-30. 16. ธนัญชกร ช่วยท้าว. ผลของโปรแกรมสนับสนุนการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังต่อความรู้ พฤติกรรมการจัดการตนเอง อาการหายใจลำบากและสมรรถภาพปอด (วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2558.
ดวงรัตน์ วัฒนกิจไกรเลิศ, ละเอียดจารุสมบัติ, พิทักษ์ ไชยกูล และ เวทิส ประทุมศรี. ผลของการใช้โปรแกรมการจัดการตนเองต่อการรับรู้สมรรถนะของตนเองในการควบคุมอาการหายใจลำบากและความทนทานในการออกกำลังกายในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการพยาบาล. 2558;21(3):352-367.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Mahasarakham Hospital Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารนี้เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลมหาสารคาม
