Development of Nursing Care Model for Premature Infants with Respiratory Distress Syndrome
Keywords:
Nursing care model, Preterm infants, Respiratory distress syndrome, Action ResearchAbstract
Objective : Study the situation, develop a model, and evaluate the results of nursing models for premature infants with respiratory distress (RDS).
Methods : The action research consisted of four steps: planning, implementation, observation, and reflection. The sample consisted of 30 professional nurses, 30 premature infants with respiratory distress, and 30 primary caregivers. The instruments were focus group record form, clinical record form, nursing model assessment form, practice competency assessment form, and caregiver knowledge and satisfaction test, including the Respiratory Distress Score assessment and the developed innovations. The data were analyzed using descriptive statistics.
Result : The developed model consists of 5 parts: 1) nursing standards and models, 2) nursing competency development, 3) caregiver competency development, 4) continuity of care, and 5) nursing supervision. After development, it was found that the accuracy of respiratory distress score (RD Score) increased (90%), the incidence of infant deterioration requiring referral decreased (p < 0.05), and nursing competence and knowledge and skills of primary caregivers increased (p < 0.05, p < 0.001). Compliance with the guidelines was at a very high level (98.28%). Satisfaction with the guidelines was at a high level 98.28% Various complications, mortality rate, length of stay, and medical expenses were significantly reduced.
Conclusion : The development of nursing models in terms of practice standards, nursing competence, caregiver potential, continuity of care systems, and nursing supervision has the key to success: the “P-NICU MODEL”. It can effectively improve the quality of infant nursing care, increase safety, and reduce complications.
References
กรมอนามัย. รายงานสถิติสาธารณสุขประจำปี 2566. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข; 2566.
Guo J, Wang L. Risk factors of neonatal respiratory distress syndrome in preterm infants. Pediatr Pulmonol. 2019;54(11):1708–14.
จรรยา จิระประดิษฐา. การพยาบาลทารกเกิดก่อนกำหนดที่มีภาวะหายใจลำบาก. วารสาร การพยาบาลทารกและกุมารเวชศาสตร์. 2566;15(2):45–52.
Smyth RM, Markham C, Platt MJ. Advances in neonatal care: Technologies and clinical practice. Arch Dis Child Fetal Neonatal Ed. 2020;105(6):583–8.
Hassan M, Wright M. Nursing care for preterm infants with RDS: A clinical review. J Neonatal Nurs. 2017;23(4):177–83.
PCT Profile Tracer Preterm: กุมารเวชกรรม โรงพยาบาลมหาสารคาม. รายงานผลการดูแลผู้ป่วยทารกเกิดก่อนกำหนดและภาวะหายใจลำบาก. มหาสารคาม: โรงพยาบาลมหาสารคาม; 2567.
กระทรวงสาธารณสุข. Service Plan สาขาทารกแรกเกิด ระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์; 2565.
สำนัก/หน่วยงานสาธารณสุข. (2021–2024). Service Plan / แนวทางการจัดบริการ (ตัวอย่างและแนวปฏิบัติ). เอกสารของกระทรวงสาธารณสุข / โรงพยาบาล (PDF).
Kemmis S, McTaggart R. The action research planner. 3rd ed. Victoria: Deakin University Press; 1988.
ศิริชัย กาญจนวาสี. การวิจัยทางการศึกษา: แนวคิด ขั้นตอนและการประยุกต์ใช้. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2562.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2563.
Downes JJ, Vidyasagar D, Boggs TR, Morrow GM. Respiratory distress syndrome of newborn infants: Clinical scoring system. J Pediatr. 1970;76(2):325–31.
อังคนา จันคามิ. นวัตกรรม Logan Bow สำหรับยึดท่อช่วยหายใจป้องกันการเลื่อนหลุดในทารก แรกเกิด. โรงพยาบาลมหาสารคาม; 2567.
Stetler CB. การปรับปรุงแนวคิด Stetler Model เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติการพยาบาลตามหลักฐานเชิงประจักษ์. Nurs Outlook. 2001;49(6):272–9.
เกรียงศักดิ์ จีระแพทย์, และคณะ. การพยาบาลทารกที่มีภาวะหายใจลำบากในระยะวิกฤต: ผลลัพธ์และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารการพยาบาลทารก. 2564;13(1):45–59.
อรอนงค์ สุขเกษม, และคณะ. ผลของการใช้แบบประเมินทางเดินหายใจต่อความถูกต้องของการส่งต่อทารกแรกเกิด. วารสารการพยาบาลศาสตร์. 2563;38(2):88–99.
ศิริพร สุขสวัสดิ์, และคณะ. ผลของการวางแผนการจำหน่ายต่อความพร้อมของผู้ปกครองในการดูแลทารกเกิดก่อนกำหนด. วารสารการพยาบาลศาสตร์. 2563;38(2):112–23.
เสาวลักษณ์ ชมภูหลง. การพัฒนาสมรรถนะการพยาบาลทารกแรกเกิดของพยาบาลวิชาชีพในหอผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิด. วารสารการพยาบาลศาสตร์. 2563;38(2):77–88.
จิราพร วรรณโชติ. ผลของการพัฒนาสมรรถนะทางคลินิกต่อการลดภาวะแทรกซ้อนในทารกเกิดก่อน กำหนด. วารสารการพยาบาลทารก. 2564;13(2):91–102.
วิมลรัตน์ เชาวินัย, และคณะ. รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการดูแลผู้ป่วยทารกแรกเกิดของพยาบาล วิชาชีพในหน่วยผู้ป่วยทารกแรกเกิด. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ. 2565;44(1):33–45.
สุภาวดี นาคะ, และคณะ. การส่งเสริมการดูแลต่อเนื่องแบบครอบครัวเป็นศูนย์กลางต่อความมั่นใจและทักษะของผู้ดูแลทารกเกิดก่อนกำหนด. วารสารการพยาบาลทารก. 2564;13(2):67–79.
จุฬาลักษณ์ ศรีทอง, และคณะ. การดูแลต่อเนื่องทารกเกิดก่อนกำหนดโดยเครือข่ายบริการสุขภาพ. วารสารการพยาบาลศาสตร์. 2563;38(2):45–56.
เกรียงศักดิ์ จีระแพทย์, และคณะ. ผลของระบบการส่งต่อและการติดตามทารกแรกเกิดต่อความพึงพอใจของครอบครัวและผลลัพธ์ทางคลินิก. วารสารการพยาบาลทารก. 2564;13(1):78–89.
จิราพร แสงเพชร, และคณะ. ผลของการนิเทศทางคลินิกต่อสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลในหอผู้ป่วยวิกฤต. วารสารการพยาบาลศาสตร์. 2563;38(2):55–67.
วราภรณ์ ทองสุก, และคณะ. การนิเทศทางการพยาบาลรูปแบบการสอนควบคู่การสะท้อนผลต่อคุณภาพการดูแลทารกแรกเกิด. วารสารการพยาบาลทารก. 2565;14(1):25–36.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Mahasarakham Hospital Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารนี้เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลมหาสารคาม
