การศึกษาติดตาม: ความรู้ ทัศนคติ พฤติกรรมการบริโภคอาหารและ ภาวะโภชนาการของผู้ที่มีน้ำหนักเกินในชุมชนที่เข้าร่วมโปรแกรม การให้คำปรึกษาด้านโภชนาการและชุมชนสัมพันธ
คำสำคัญ:
ความรู้, ทัศนคติ, พฤติกรรมการบริโภคอาหาร, ภาวะน้ำหนักเกิน, โปรแกรมให้, คำปรึกษาด้านโภชนาการและชุมชนสัมพันธ, knowledge, attitude, consumption behaviour, overweight, nutrition and community relations counselling programmeบทคัดย่อ
บทคัดย่อ :
วัตถุประสงค์: ของการวิจัย เพื่อเปรียบเทียบ ความรู้ ทัศนคติ พฤติกรรมการบริโภคอาหาร
ของผู้ที่มีน้ำหนักเกินในชุมชน ก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมให้คำปรึกษาด้านโภชนาการและชุมชน
สัมพันธ์ในระยะ 3 เดือน และเปรียบเทียบภาวะโภชนาการ ของผู้ที่มีน้ำหนักเกิน ก่อนและหลัง
เข้าร่วมโปรแกรมในระยะ 3 เดือน 6 เดือน และ1 ปี
การออกแบบวิจัย : การวิจัยเชิงพรรณนาติดตามระยะยาว
การดำเนินการวิจัย : ตัวอย่างจำนวน 79 คน เลือกแบบเฉพาะเจาะจง และได้รับโปรแกรม
ให้คำปรึกษาด้านโภชนาการและชุมชนสัมพันธ์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและการ
ประเมินภาวะโภชนาการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย และสถิติอ้างอิง
ผลการวิจัย: ผลการทดสอบทีคู่พบว่าหลังเข้าร่วมโปรแกรม 3 เดือน ค่าเฉลี่ยของความรู้
ทัศนคติ พฤติกรรมการบริโภคอาหาร ของตัวอย่างดีกว่าก่อนได้รับโปรแกรม (p < .001) ผลสถิติ
วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำภาวะโภชนาการหลังเข้าร่วมโปรแกรม 3 เดือน 6 เดือน และ 1 ปี
ดีกว่า พบว่าค่าเฉลี่ยของดัชนีมวลกาย ( p <.001) ค่าเฉลี่ยของเส้นรอบเอว ( p< .001) ค่าเฉลี่ยของ
ระดับน้ำตาลในเลือด (p<.001) และค่าเฉลี่ยปริมาณไขมันสะสมในร่างกาย ( p< .001) น้อยกว่าก่อน
เข้าร่วมโปรแกรม
ข้อเสนอแนะ : พยาบาลเวชปฏิบัติชุมชนควรปรับใช้โปรแกรมการให้คำปรึกษาด้านโภชนาการ
และชุมชนสัมพันธ์ ในการประเมินและส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารของประชาชนในชุมชน
ที่มีน้ำหนักเกิน รวมทั้งวางแผน หาแนวทางที่เหมาะสมให้สอดคล้องกับบริบทของแต่ละชุมชน ติดตาม
การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคอาหารและภาวะโภชนาการอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจะส่งผลต่อภาวะ
โภชนาการที่เหมาะสมและยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
2. Asia Pacific Cohort Studies Collaboration. The burden of overweight and obesity in the Asia–Pacific region. Obesity Reviews 2007; 8: 191–6.
3. Aekplakorn W & Mo-suwan L. (2009). National Prevalence of Obesity: Prevalence of obesity in Thailand. Obesity reviews 2009; 10: 589-92.
4. Dtangdtrogjitr R. Obesity: Changes in nutrition and biochemistry Bangkok: Charoenmankong Printing; 2007. (In Thai)
5. Obesity club of Thailand Guidelines for Diagnosis and Treatment of Obesity: 2005. Bangkok; 2007. (In Thai)
6. Archananuparp S. Obesity treatment for medical practitioners: Moh-chao-ban Publishing House; 2006. (In Thai)
7. Karnjanarangsichai E. Restoration academic articles about obesity prevention and control practices in health promotion. 2002. (In Thai)
8. Haygsawat R. Obesity. Ramkhamhaeng Journal 2006; 23(2): 208-17. (In Thai)
9. National health examination survey office Health system research institute. Nutrition surveys Thai people’s health survey by physical examination No.4 2008. Bangkok; 2008. (In Thai)
10. Schwartz NE. Nutritional knowledge, attitude and practice of high school graduated. Journal American Diet Assoc 1975; 66(1), 25-31.
11. TANITA Corporation. Body composition analyzer BC-420MA instruction manual; 2005.
12. The Development Potentials of Thai People Project, Faculty of Medicine Ramathibodi Hospital, Mahidol University. Guidebook for reading nutritional labels of condiments and processed foods. Bangkok; Juttog; 2011. (In Thai)
13. The Development Potentials of Thai People Project, Faculty of Medicine Ramathibodi Hospital, Mahidol University. Guidebook for reading nutrition labels of snack foods and beverages. Bangkok; Juttog; 2011. (In Thai)
14. The Development Potentials of Thai People Project, Faculty of Medicine Ramathibodi Hospital, Mahidol University. Fast food consumption guidebook. Bangkok; Juttog; 2011. (In Thai)
15. Proper K.I, Hildebrandt V.H, Van der Beek A.J, Twisk J.W, Mechelen, W.V. Effect of individual counseling on physical activity fitness and health a randomized controlled trial in a workplace setting. American J Prevent Med 2003; 24(3), 219-26.
16. Sartorelli D.S, Sciarra E.C, Franco L.J, Cardoso M.A. Beneficial effects of short-term nutritional counselling at the primary health-care level among Brazilian adults. Public Health Nutrition 2005; 8(7), 820–5.
