The health promotion model for prevention of mental Health problems of the Elderly in Community
Keywords:
Elderly health promotion model, Prevention Health mental, Prevention dementiaAbstract
This research was a quasi-experimental research, two group pre-post tests and follow-up design for 3 months. The purpose of this research was to study the health promotion model for the prevention of mental Health problems and dementia of the elderly in community. The samples were 24 elderly who were 60-80 years old, and randomly assigned into the experimental group 12 people and the control groups 12 people. The experimental group received the programs of 7 sessions in 12 weeks. The tools were Self-esteem, Stress assessment (ST-5), mental health assessment (T-GMHA-15), Mini mental state examination-Thai version (MMSE-T 2002), and the model for promoting mental health and preventing dementia in the elderly. Data were analyzed by using frequency, percentage, arithmetic mean, standard deviation, Paired sample t-test, and independent t-test.
The results found that the experimental group were higher level of self-esteem, reduced stress better mental health and preliminary brain functions that were statistically significantly higher than before participation in the program at .05 levels. There was statistically significant difference compare the mean scores of self-esteems, stress, mental health and cognitive performance among the elderly between the experimental group and the control groups. Conclusions; the contents and adoption of the activities held to 12 weeks were appropriate to the context in the area for implementation. This can help strengthen the elderly's self-esteem and better mental health, stimulate more memory. The results were prevention of mental health problems as well as helping to slow down the dementia of the elderly.
Downloads
References
กรัยรัชช์ นาคขำ. (2560). ผลของโปรแกรมการสร้างพลังอำนาจ และการออกกำลังกายแบบแรงต้านต่อภาวะเปราะบางของผู้สูงอายุใน
ชุมชน (วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตร์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2562). มาตรการขับเคลื่อนระเบียบวาระแห่งชาติ เรื่อง
สังคมสูงอายุ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: บริษัทอัมรินทร์พรินติ้งแอนพับลิชชิ่งจำกัด (มหาชน).
กรมสุขภาพจิต. (2558). คู่มือความสุข 5 มิติสำหรับผู้สูงอายุ (ฉบับปรับปรุง) (พิมพ์ครั้งที่ 6). นนทบุรี: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์
การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กรมสุขภาพจิต. (2559). แผนยุทธศาสตร์กรมสุขภาพจิตในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับ 12 (พ.ศ. 2560-2564).
กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสุขภาพจิต. (2563). ก้าวย่างของประเทศไทย สู่สังคมผู้สูงอายุอย่างสมบูรณ์แบบ. สืบค้น 12 มกราคม 2563,
จาก https://www.dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=30476
เกรียงศักดิ์ ธรรมอภิพล และคณะ. (2557). การวิจัยอย่างมีส่วนร่วมในการพัฒนารูปแบบการดูแลผู้สูงอายุแบบองค์รวม. นนทบุรี:
กระทรวงสาธารณสุข.
จิตติยา สมบัติบูรณ์ และคณะ. (2562).ความสุขของผู้สูงอายุไทยในยุค Thailand 4.0.วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี
,30(2), 222-223.
ชนันท์วัลย์ วุฒิธนโภคิน, ปาริชาติ อ้นองอาจ, และพนิดา ไชยมิ่ง. (2563). ผลการฝึก Brain Gym ต่อการทรงตัวการประสานสัมพันธ์
การรับรู้และคุณภาพชีวิตในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม. วารสารมหาวิทยาลัย คริสเตียน, 26(1), 70-73.
ชลธิชา จันทคีรี. (2559). การส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำลังกายในผู้สูงอายุที่เปราะบาง.วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัย
บูรพา, 24(2), 11-12.
ธัญญ์นรี วรางค์จารุรัตน์. (2559). ผลของศิลปะบำบัดต่อศักยภาพสมอง ด้านกระบวนการทาสติปัญญาในผู้สูงอายุ (วิทยาศาสตร์มหา
บัณฑิต ). เชียงราย: มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง.
นริสา วงศ์พนารักษ์ และสายสมร เฉลยกิตติ. (2557). ภาวะซึมเศร้า : ปัญหาสุขภาพจิตสำคัญในผู้สูงอายุ. วารสารพยาบาลทหารบก,
(3), 25-26.
นวรัตน์ ไวชมภู, รัตติภรณ์ บุญทัศน์ และ นภชา สิงห์วีรธรรม. (2562). การส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุตามหลัก 3 อ. วารสารเครือข่าย
วิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 6(2), 265-266.
ประภาส อุครานันท์. (2558). การพัฒนาและทดสอบแบบประเมินสุขภาพจิตผู้สูงอาย. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย,
(1), 35-48.
พรรณี ภาณุวัฒน์สุข, นันท์นภัส ประสานทอง. (2558). คู่มือวิทยากรในการจัดกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพจิตและป้องกันปัญหาสุขภาพจิตผู้
สูงอายุในสถานบริการสุขภาพ. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
วาสนา วรรณเกษมและรังสิมันต์ สุนทรไชยา. (2554). ผลของโปรแกรมการพยาบาลที่เน้นการปรับตัวและการระลึกถึงความหลังต่อ
อาการซึมเศร้าของผู้ป่วยสูงที่เป็นโรคซึมเศร้า. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 25(3), 82-96.
ศิริกุล การุณเจริญพาณิชย์. (2558). ผู้สูงอายุด้วยภาวะสมองเสื่อมและการพยาบาล: บทบาทที่ท้าทายสำหรับพยาบาล.วารสาร
พยาบาลกระทรวงสาธารณสุข ,26(2), 99-110.
สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. (2547). การดูแลรักษาโรคผู้สูงอายุด้วยการแพทย์ทางเลือกสำหรับบุคลากรทางการแพทย์และ
สาธารณสุข. นนทบุรี: กรมการแพทย์.
สถาบันเวชศาสตร์ผู้สูงอายุ. (2551). การประเมินเทคโนโลยีทางการแพทย์ เรื่องการเปรียบเทียบความสัมพันธ์แบบทดสอบสภาพสมอง
เสื่อมเบื้องต้น ฉบับภาษาไทย (MMSE-Thai2002) และแบบทดสอบสมรรถภาพสมองไทย ในการคัดกรองผู้สูงอายุภาวะ
สมองเสื่อม. กรุงเทพฯ: บริษัทซีจีทูล จำกัด.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). เทคนิคการจัดการอารมณ์และความคิด. สืบค้น 8 มีนาคม 2563, จาก
https://www.thaihealth.or.th/Conte.html)
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2561). เรียนรู้และเข้าใจวันสูงอายุ (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: บริษัทยืนยงการพิมพ์
จำกัด.
สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2560). เอกสารประกอบพิธีลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือการบูรณการความร่วมมือการ
พัฒนาคนตลอดช่วงชีวิต (กลุ่มเด็กและผู้สูงอายุ) . สืบค้น 23 มกราคม 2563, จาก
http://bps.moph.go.th/new_bps/node/183
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2561). สังคมผู้สูงอายุกับการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ. สืบค้น 23 มกราคม 2563, จาก
https://library2.parliament.go.th/ejournal/content_af/2561/jul2561-1.pdf
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดหนองคาย. (2563). รายงานประจำปีงบประมาณ 2562. สืบค้น 2 กุมภาพันธ์ 2563,
จาก http://wwwnko2.moph.go.th/plan/index.php?plan=w5-year report
สำนักพัฒนาระบบข้อมูลข่าวสารสุขภาพ. (2562). สุขภาพคนไทย 2562 : สื่อสังคม สื่อสองคม สุขภาวะคนไทยในโลกโซเชียล (พิมพ์
ครั้งที่ 1). นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
อรวรรณ ศิลปกิจ. (2551). แบบวัดความเครียดฉบับศรีธัญญา. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 16(3),177-185.
Belkofer, C. M. & Konopka, L. M. (2008). Conducting Art Therapy Research Using Quantitative EEG Measures. Art
Therapy. Journal of the American Art Therapy Association, 25(2), 56-63.
Fagundes, T. A., Danielle, A. G. P., Kátia, M. P., Bueno, & Assis, M. G. (2017). Functional disability in elderly with
dementia. Cadernos de Terapia Occupational, 25(1), 159-169. doi: 10.4322/0104-4931. ctoAO0818
Lawrence C.Katz. & Manning Rubin (1999) Keep Your Brain Alive, Workman Publishing Company, New York.
Randall, W. Aging, irony, and wisdom. (2013). On the narrative psychology of late life Theory &Psychology, 23(2),
-183.
Spector, A. (2003). Efficacy of an evidence-based cognitive stimulation therapy Programmer for People with
dementia: Randomize controlled trial. The British Journal of Psychiatry, 18(3),248-254.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2021 Sirindhorn College of Public Health Ubon Ratchathani Province

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา (Thai Journal of Public Health and Health Education) เป็นลิขสิทธิ์ของ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี








