Quality of Life of Monks, Khun Han District Sisaket Province
Keywords:
quality of life, monksAbstract
The cross-sectional descriptive study aimed to study the quality of life and examine the relationship between personal factors and the quality of life among monks in Khun Han District, Sisaket Province. The sample group consisted of 148 monks. The research tools were questionnaires and data were collected between April and May 2023. The data were analyzed using descriptive statistics, t-tests, and one-way ANOVA. The research showed that most of the monks were general monks (75.00%), an average age was 48.77 years. The average ordination monk period was 7.80 years. Their educational attainment completed primary education was 24.32% and pursued Buddhist doctrinal education was 58.78%. The most of them had underlying chronic illnesses diseases (81.08%). Overall, the quality of life was moderate level (80.41%). The most common being physical health, followed by environmental, mental, and social relationships, accounting for 90.54 percent, 79.73, 75.68 and 70.27 percent, respectively. Furthermore, significant statistical differences in life quality were found among monks based on their positions in the temple, age, and educational backgrounds in general education or Dhamma/religious studies (p<.05). However, monks with different seniorities or chronic illnesses did not exhibit significant differences in life quality.
Downloads
References
กรมสุขภาพจิต. (2555). เครื่องชี้วัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย. กรมสุขภาพจิต. สืบค้นจาก https://dmh.go.th/test/whoqol/
นอรีนี ตะหวา และหทัยรัตน์ ตัลยารักษ์. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับคุณภาพชีวิตของกลุ่มวัยทำงานในชุมชนเทศบาลเมืองปากพูน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 32(1), 31-42.
พระครูรัตนกิจจาภิวัฒน์ (วิชัย คำผาด), สิทธิพรร์ สุนทร และเสาวลักษณ์ นิกรพิทยา. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อสุขภาพชีวิตพระสงฆ์ในเขตอำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 7(2), 16-30.
พระครูศิริโสธรคณารักษ์. (2565). บทบาทพระสงฆ์ต่อการส่งเสริมคุณภาพชีวิต. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(2), 624-635.
พระครูสมุห์ชินวรวัตร ถิรภทฺโท. (2565). บทบาทพระสงฆ์: ท่ามกลางวิกฤตของสังคมไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทัศน์, 11(6), 151-166.
พระมหาณัฏฐานันท์ อนาลโย (กุลจรัสโภคิน) และพระมหาธณัชพงศ์ สุพฺรหฺมปญฺโญ (คิดอ่าน). (2565). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตการสนับสนุนทางสังคมและความคงอยู่ของพระคิลานุปัฏฐากในเขตการปกครองคณะสงฆ์ ภาค 7. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 6(2), 1-15.
พระมหาไพจิตร อุตฺตมธมฺโม. (2565). รูปแบบการดำรงชีวิตของพระภิกษุนิกายเถรวาท. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 12(4), 192-207.
พระอติคุณ ธิติวโร, ระวิง เรืองสังข์ และอินถา ศิริวรรณ. (2565). พระปริยัติธรรมแผนกธรรมกับสภาพสังคมไทยในปัจจุบัน. นิตยสารเสียงธรรมจากมหายาน, 8(2), 24-35
ภรณ์แพร ตุ้มทอง และเกวลิน ศีลพิพัฒน์. (2566). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุจังหวัดนนทบุรี. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(10), 184-197.
โรงพยาบาลขุนหาญ. (2566). โครงการคนขุนหาญ ดูแลพระสงฆ์ไทย ห่างไกลโรค 4.0 ภายใต้การขับเคลื่อนธรรมนูญสุขภาพพระสงฆ์แห่งชาติ “สงฆ์ไทยไกลโรค 4.0” เขตพื้นที่อำเภอขุนหาญ โรงพยาบาลขุนหาญ ปีงบประมาณ 2566. ศรีสะเกษ: กลุ่มงานบริการด้านปฐมภูมิและองค์รวม โรงพยาบาลขุนหาญ.
สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ. (2562). ธรรมนูญสุขภาพพระสงค์แห่งชาติ พุทธศักราช 2560. นนทบุรี: บริษัท โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์ จำกัด.
Cohen, J. (1977). Statistical power for the behavioral sciences (2nded). New York: Academic Press.
Lemeshow, S., Hosmer, D. W., Klar, J., & Lwanga, S. K. (1990). Adequacy of sample size in health studies. Colchester: Courier International Ltd.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Sirindhorn College of Public Health Ubon Ratchathani Province

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา (Thai Journal of Public Health and Health Education) เป็นลิขสิทธิ์ของ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี








