Knowledge and Attitude Related to Dengue Fever Prevention and Control Behavior of Students and Personnel at Boromarajonani College of Nursing, Surat Thani
Keywords:
knowledge, attitude, dengue fever, prevention and control behavior, outbreakAbstract
This descriptive research aimed to: 1) examine the knowledge, attitudes, and preventive behaviors concerning dengue fever prevention and control, and 2) investigate the factors associated with preventive behaviors towards dengue fever among students and staff at the college. The sample consisted of 247 participants, including first- to fourth-year nursing students and staff that selected using multi-stage sampling. Data were collected between August 1 and August 31, 2024. The research tools were questionnaires on knowledge, attitudes, and behaviors for prevention and control of dengue fever. The data were analyzed using descriptive statistics such as percentage, mean, and standard deviation, and the correlation statistics of Spearman and Chi-square were used to analyze the relationship with a statistical significance level of p value of<.01. The results found that the majority of the sample were female (94.74%), aged between 18-28 years (84.62%), single (88.66%), and currently studying in first to fourth-year nursing programs (84.21). The knowledge of dengue prevention and control was moderate level ( =11.32, S.D.=2.24), the attitude was at a low level ( 3.79, S.D.=0.70), and the behavior of dengue prevention and control was at a good level ( =3.29, S.D.=0.56). The factors that correlated with the behavior of dengue prevention and control were statistically significant in knowledge (rs=0.426, p<.01) and attitudes in dengue prevention and control (rs0.264, p<.01). However, enabling factors, such as training on dengue fever prevention, and reinforcing factors, such as personal or family illness experiences were not associated with preventive behaviors. These findings might be used as a guideline for evaluating and improving dengue prevention measures to align with real-world contexts and foster collaboration with public health organizations in the area to promote comprehensive disease prevention and control.
Downloads
References
กรมควบคุมโรค. (2563). แนวทางการวินิจฉัยและการดูแลผู้ป่วยโรคไข้เลือดเดงกีในผู้ใหญ่ พ.ศ. 2563 (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.
กรมควบคุมโรค. (2566). สถานการณ์โรคไข้เลือดออกในประเทศไทย ปี 2566. สืบค้นจาก https://ddc.moph.go.th/brc/news.php?deptcode=brc&news=35376&news_views=3462
เกียรติศักดิ์ คำดีราช และ วิราสิริริ์ วสีวีรสิว์. (2565). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก อำเภอเซกา จังหวัดบึงกาฬ. สำนักงานสาธารณสุขอำเภอเซกา.
นันทิตา กุณราชา, สุภาพร ตรงสกุล, วรรณรัตน์ ลาวัง, และพิษณุรักษ์ กันทวี. (2560). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับ
พฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกในกลุ่มชาติพันธุ์อาข่า อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย. เชียงรายวารสาร, 9(2), 91-103.
นรลักขณ์ เอื้อกิจ และ ลัดดาวัลย์ เพ็ญศรี. (2562). การประยุกต์ใช้แนวคิด PRECEDE MODEL ในการสร้างเสริมสุขภาพ. วารสารพยาบาลศาสตร์, 12(1), 1-12.
ชิตชบา สายใจ และ รัฐพล อ้นแฉ่ง. (2558). การพัฒนาสื่อการอบรมเพื่อป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกในเขต
สายไหม กรุงเทพมหานคร. Veridian E-Journal, Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 8(2), 1641-1653.
พุทธิพงศ์ บุญชู. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก: ศึกษาเปรียบเทียบ
หมู่บ้านปลอดโรค กับหมู่บ้านที่มีการระบาดของโรคในตำบลน้ำผุด อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ. 3(3), 79-94.
พุฒิพงศ์ มากมาย และ อมรศักดิ์ โพธิ์อ่ำ. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของประชาชนตำบลเมืองเก่า จังหวัดสุโขทัย. วารสารวิชาการป้องกันควบคุมโรค สคร.2 พิษณุโลก. 10(2), 108-118.
วิทยา ศรแก้ว. (2563). พฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของประชาชน อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 3(2), 13-26.
วรวิทย์ สุขอนันต์. (2561). ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อการระบาดของโรคไข้เลือดออก. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 18(3), 50-61.
สถาบันป้องกันและควบคุมโรคเขตเมือง. (2566). กลยุทธ์การป้องกันโรคไข้เลือดออกในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันป้องกันและควบคุมโรคเขตเมือง.
อลงกฎ ดอนละ. (2562). ความรู้ ทัศนคติ พฤติกรรมการปฏิบัติตนในการควบคุมและป้องกันโรคไข้เลือดออกของประชาชน อำเภอสระใคร จังหวัดหนองคาย. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 10, 17(1), 43-55.
สุทธิวรรณ ทองดี, เกรียงศักดิ์ ปานมั่น และชยุตม์ พลล้ำ. (2562). การศึกษาปัจจัยเสี่ยงด้านพฤติกรรมและการป้องกันโรคในประชาชนไทย. วารสารการแพทย์สาธารณสุข, 39(2), 142-159.
สุทธิวรรณ ทองดี และ คณิน เกรียงศักดิ์. (2562). การพัฒนาความรู้ทางสุขภาพและพฤติกรรมการป้องกันโรคในกลุ่มเสี่ยงในชุมชนไทย. วารสารการแพทย์สาธารณสุข, 39(2), 123-134.
สุรพล สิริปิยานนท์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) อำเภอวชิรบารมี จังหวัดพิจิตร. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 4(8), 85-103.
อรัญญา ชัยศิริ และ อภิญญา พูลศรี. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้เลือดออกในชุมชนเมืองและชนบท. วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 47(3), 211-220.
อรพินท์ บัญชาวัง. (2560). ศึกษาความรู้และพฤติกรรมการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกของประชาชน ตำบลหนองยองอำเภอปากคาด จังหวัดบึงกาฬ. รายงานผลการวิจัย). บึงกาฬ : โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองยอง.
Best, J. W. (1977). Research in education (3rd ed.). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Bloom, B. S. (1968). Learning for mastery. Evaluation Comment, 1(2), 1-12.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper and Row.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Sirindhorn College of Public Health Ubon Ratchathani Province
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา (Thai Journal of Public Health and Health Education) เป็นลิขสิทธิ์ของ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี
