Effects of the Happiness Enhancement Program for Stress of Caregivers in Delay Development Child in Ubonratchathani
Keywords:
stress, caregivers, children with developmental delays, Happiness Enhancement Program, music therapyAbstract
This quasi-experimental study utilized a pretest–posttest control group design. The study aimed to evaluate the effects of a Happiness Enhancement Program on the stress levels of caregivers of children with developmental delays. The study was conducted over six weeks, from April to July 2025. A purposive sample of 60 caregivers was recruited from a developmental stimulation clinic at a hospital in Ubon Ratchathani province and equally assigned to either the experimental or comparison group (n=30 each). The research instruments included the Happiness Enhancement Program based on Lazarus & Folkman's framework consists of four activities and the Caregiver Stress Questionnaire. The tools were validated by three experts (CVI = 1.0), and the questionnaire yielded a Cronbach's alpha coefficient of .93. Data analysis included descriptive statistics, paired t-tests, and independent t-tests at a significance level of .05. Effect sizes were analyzed using Cohen’s d. The results revealed that after receiving the Happiness Enhancement Program, the stress levels of caregivers of children with developmental delays in the experimental group decreased significantly (p < .001). When comparing pre- and post-test results, the stress level was initially high before the intervention (Xˉ= 3.01, S.D. = 0.32) and decreased to a moderate level after the intervention (Xˉ= 2.08, S.D. = 0.25). Compared to the comparison group, the experimental group exhibited significantly lower stress levels (Xˉ=2.08, S.D. = 0.24) than the comparison group (Xˉ= 3.19, S.D. = 0.42) at a significance level of p < .001, with a very large effect size (Cohen’s d = 3.78). These findings reflect the effectiveness of the Happiness Enhancement Program in reducing stress levels among caregivers of children with developmental delays compared to routine care. The program can be applied to promote caregivers’ mental health and enhance the efficiency of childcare.
= 3.01, S.D. = 0.32) and decreased to a moderate level after the intervention (\bar{\mathrm{X}}= 2.08, S.D. = 0.25). Compared to the comparison group, the experimental group exhibited significantly lower stress levels (\bar{\mathrm{X}}=2.08, S.D. = 0.24) than the comparison group (\bar{\mathrm{X}}= 3.19, S.D. = 0.42) at a significance level of p < .001, with a very large effect size (Cohen’s d = 3.78). These findings reflect the effectiveness of the Happiness Enhancement Program in reducing stress levels among caregivers of children with developmental delays compared to routine care. The program can be applied to promote caregivers’ mental health and enhance the efficiency of childcare.
Downloads
References
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2566). วิเคราะห์สถานการณ์งานพัฒนาการเด็กปฐมวัย [PDF]. สืบค้นจาก
กระทรวงสาธารณสุข. (2560). คู่มือเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย (Developmental Surveillance
and Promotion Manual: DSPM). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
จิณณพัต ยอดไกรศรี. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตในผู้ดูแลเด็กสมาธิสั้น ณ แผนกผู้ป่วยนอกจิตเวชเด็ก
และวัยรุ่น สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี. สืบค้นจาก
นงนุช บุญยัง. (2566). การคำนวณกลุ่มตัวอย่าง. สืบค้นจาก
https://digital_collect.lib.buu.ac.th/dcms/files/01363/chapter3.pdf
พรรณทิพย์ ศิริวรรณบุศย์. (2563). จิตวิทยาพัฒนาการ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
พิมพ์ชนก จันทราทิพย์, ยุนี พงศ์จตุรวิทย์ และนุจรี ไชยมงคล. (2563). ปัจจัยทำนายภาระของผู้ดูแลเด็กที่มี
พัฒนาการล่าช้า. สืบค้นจาก https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/4213
เพ็ญนภา ทองประยูร และคณะ. (2562). การพยาบาลเด็ก. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เบ็ญจมาศ สลิลปราโมทย์. (2565). คุณภาพชีวิตของผู้ดูแลเด็กปฐมวัยที่มีพัฒนาการล่าช้า. วารสารวิจัยและพัฒนา
ระบบสุขภาพ, 15(3), 114–127.
ปิยนุช ล้วนจิตร. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะเครียดของผู้ดูแลเด็กพัฒนาการล่าช้า. วารสารพยาบาลศาสตร์
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 37(2), 48–61.
วริศรา เลิศอาภาพงศ์, ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์ และชาตรี ผลงาม. (2563). ความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของ
มารดาที่มีบุตรสมาธิสั้น. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 43(3), 128–140.
แสงนภา บารมี และทยาวีร์ จันทรวิวัฒน์. (2566). การศึกษาระดับความเครียดและแนวทางจัดการกับ
ความเครียดของผู้ปกครองเด็กออทิสติก ที่เข้ารับการรักษาแผนกจิตเวชเด็กและวัยรุ่น โรงพยาบาลจิตเวชนครราชสีมาราชนครินทร์. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ, 9(1), 44–61.
หน่วยบริการผู้ป่วยนอกกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลเด็กสรรพสิทธิประสงค์. (2567). รายงานสถิติผู้รับบริการคลินิกกระตุ้น
พัฒนาการเด็ก ประจำปี 2567 (เอกสารภายใน). อุบลราชธานี: โรงพยาบาลเด็กสรรพสิทธิประสงค์.
อธิวัฒน์ กุลวงษ์ และดรุณี รุจกรกานต์. (2568). ผลของโปรแกรมการจัดการความเครียดต่อทักษะการจัดการความเครียดของผู้ดูแลเด็กโรคสมาธิสั้น. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 39(1), 103-116.
อุมาพร สุขสวัสดิ์ และคณะ. (2560). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดของผู้ดูแลเด็กพัฒนาการล่าช้า. วารสารพยาบาลสาธารณสุข, 31(3), กันยายน–ธันวาคม.
Alkhateeb, H., Hadidi, M., & Mounzer. (2022). The impact of autism spectrum disorder on parents in
Arab countries: A systematic literature review. Retrieved from https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35911024/
Aravinna, L. P., et al. (2022). Parenting stress among mothers of children with developmental disabilities in Sri Lanka. Disability and Rehabilitation, 1–9.
Cabrera, J. J., et al. (2021). The impact of child behavioral problems on parenting stress in families with a child with developmental disabilities. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(5), 2299.
Carter, M. C., & Miles, M. S. (1989). The Parental Stressor Scale: Pediatric Intensive Care Unit. Maternal-child nursing journal, 18(3), 187–198.
Edmunds, S. R., Tagavi, D. M., Harker, C. M., DesChamps, T., & Stone, W. L. (2025). Quality of life in caregivers of toddlers with autism features. Research in Developmental Disabilities, 161, 104999. https://doi.org/10.1016/j.ridd.2025.104999
Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A. G., & Buchner, A. (2007). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 39(2), 175–191.
Hermawati, D., Somantri, M., & Indriana, Y. (2023). Compassionate love parenting training to reduce stress in caregivers of children with special needs: An experimental study. Psikohumaniora, 8(1), 69–86. https://doi.org/10.21580/pjpp.v8i1.14931
Kruger, V., & Murphy, K. M. (2025). Music therapy in paediatric care for children, adolescents, and their families. In Music Therapy (pp. 137–158). https://doi.org/10.1007/978-3-031-85724-9_7
Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress: Appraisal and coping. Retrieved from
https://link.springer.com/referenceworkentry/10.1007/978-1-4419-1005-9_215
Li, S. N., Chien, W. T., Lam, S. K. K., Chen, Z. Y., & Ma, X. (2024). Effectiveness of parent-focused
interventions for improving the mental health of parents and their children with autism spectrum disorder: A systematic review and meta-analysis. Research in Autism Spectrum Disorders, 114, 102389. https://doi.org/10.1016/j.rasd.2024.102389
Sawilowsky, S. S. (2009). New effect size rules of thumb. Journal of Modern Applied Statistical Methods, 8(2), 597-599. https://doi.org/10.22237/jmasm/1257035100
Susanne Garvis, & Donna Pendergast. (2015). What do early childhood teacher graduands say about
working with infants and toddlers?: An exploratory investigation of perceptions. Retrieved April 10, 2024, from https://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/183693911504000413
World Health Organization. (2023). Global report on children with developmental disabilities. Retrieved from https://www.who.int/publications/b/69686
Yang, T., Wang, Y., Xu, P., & Tao, Y. (2025). The effectiveness of mindfulness-based interventions in
improving the mental health of parents of children with intellectual or developmental disabilities: A systematic review and meta-analysis. Journal of Autism and Developmental Disorders. https://doi.org/10.1007/s10803-025-06790-3
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Sirindhorn College of Public Health Ubon Ratchathani Province
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร วารสารสาธารณสุขและสุขภาพศึกษา (Thai Journal of Public Health and Health Education) เป็นลิขสิทธิ์ของ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี
