การศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและปริมาณฟีนอลิกรวมของตำรับยาปลูกไฟธาตุ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ตำรับยาปลูกไฟธาตุ เป็นยาที่ถูกบันทึกไว้ในพระคัมภีร์มหาโชตรัต โดยระบุสรรพคุณส่วนหนึ่งว่าเป็นยาอายุวัฒนะ ปัจจุบันยาปลูกไฟธาตุเป็นยาในบัญชียาหลักแห่งชาติตามประกาศคณะกรรมการพัฒนาระบบยาแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2562 ซึ่งในปัจจุบันยังไม่พบข้อมูลการศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพของตำรับ การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระและหาปริมาณสารฟีนอลิกรวมของตำรับยาปลูกไฟธาตุ ที่ทำการสกัดด้วย 50% เอทานอล, 95% เอทานอลและต้มด้วยน้ำ นำสารสกัดมาทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และ FRAP รวมถึงหาปริมาณสารฟีนอลิกรวมด้วยวิธี Folin-Ciocalteu ผลการศึกษาพบว่าฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และ FRAP ให้ผลการทดลองไปในทิศทางเดียวกัน คือ สารสกัด 95% เอทานอล มีฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระดีที่สุด รองลงมาสารสกัดด้วย50% เอทานอลและสารสกัดชั้นน้ำ มีค่า EC50 เท่ากับ 83.59±0.58, 93.28±1.57 และ 98.27±0.69 µg/mL ตามลำดับ และการทดสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี FRAP ของสารสกัด 95% เอทานอล, 50% เอทานอลและสารสกัดชั้นน้ำมีค่าเท่ากับ 124.61±6.57, 117.47±2.98 และ 74.78±2.31 mgFe2+/gextract ตามลำดับ ส่วนค่า TEAC ของสารสกัดมีค่าเท่ากับ 43.44±2.56, 40.65±1.16 และ 24.00±0.90 mgTrolox/g extract ตามลำดับ นอกจากนี้พบว่า สารสกัดด้วย 50% เอทานอลมีปริมาณฟีนอลิกรวมสูงที่สุด รองลงมาคือ สารสกัดด้วย 95% เอทานอลและสารสกัดชั้นน้ำ โดยมีปริมาณฟีนอลิกรวมเท่ากับ 45.04±1.85, 36.85±1.96 และ 23.09±1.70 mg GAE/g extract ตามลำดับ จากงานวิจัยพบว่าสารสกัดด้วยเอทานอลมีฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระ รวมทั้งปริมาณสารฟีนอลิกรวมมากที่สุดในอนาคตควรมีการศึกษาต่อยอดฤทธิ์ทางชีวภาพอื่น ๆ เพื่อยืนยันสรรพคุณของตำรับยาปลูกไฟธาตุ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Cornelli U. (2009). Antioxidant Use in Nutraceuticals. Clinics in Dermatology. 27(2), 175-194.
Nimse SB, and Pal D. (2015). Free Radicals, Natural Antioxidants and Their Reaction Mechanisms. RSC Advances. 5(35), 27986-28006.
Phansawan B. (2013). Free radicals, antioxidants and antioxidant activity determination. Thai Science and Technology Journal. 21(3), 275-286.
สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2559). สรุปแนวทางการวิเคราะห์ระบบเฝ้าระวัง 5 กลุ่มโรค 5 มิติ ปี พ.ศ. 2559. พิมพ์ครั้งที่ 1.บริษัท ทีเอส อินเตอร์พริ้นท์ จำกัด.
กลุ่มเทคโนโลยีระบาดวิทยา และมาตรการชุมชน กองโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2563). รายงานสถานการณ์โรค NCDs เบาหวาน ความดันโลหิตสูง และปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้อง พ.ศ.2562.พิมพ์ครั้งที่ 1. สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์.
Kumar S. (2014). The Importace of Antioxidant and Their Role in Phamaceutical Science-A Review. Asian Journal of Research in Chemistry and Phamaceutical Sciences. 1(1), 27-44.
Mason P. (2011). Dietary Supplements. Fourth ed. London: Pharmaceutical Press.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556) (2 ed.). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
Duangsri W, et al. (2022). In Vitroα-Amylase, α-Glucosidase Inhibition and Anti-Oxidant Activities of Plant Components in Ya-Hom Teppajid. Asian Medical Journal and Alternative Medicine. 22, S22-S32.
Luanchoy S, and Tiangkul S. (2008).การศึกษาฤทธิ์ต้านออกซิเดชั่นของตํารับสมุนไพรอายุวัฒนะของไทย.วิทยานิพนธ์ปริญญาเภสัชศาสตรบัณฑิต คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.
Bhaigyabati T, et al.(2017). Antioxidant activity, total phenolic and total flavonoid content of Oenanthe javanica Blume (DC) collected from Imphal West District. International Research Journal of Pharmacy. 8, 63-68.
Buachoon N. (2021). การศึกษาปริมาณฟีนอลิกทั้งหมดและฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระในสารสกัดหยาบใบพิลังกาสา. VRU Research and Development Journal Science and Technology. 16(3), 15-24.
Chaudhuri D, and Sevanan M. (2012). Phytochemical composition of the extracts from Iresineherbstii and its therapeutic use via antioxidant and cytotoxic potential by multiple in vitro assays. International Journal of Phytomedicine. 4(4), 477-485.
Naijitra C, and Cheoymang A. (2016). Evaluation of Antioxidant Activity, Total Phenolicand Nicotine Contents of 15 Thai Herbs.Thai Science and Technology Journal.24(2), 351-361.
Panchakul C, et al. (2022). Antioxidant Activity and Total Phenolic Content of the Aqueous Extracts of a Thai Blood Tonic (Bhamrung-Lohit) Remedy and Its Plant Components. Asian Medical Journal and Alternative Medicine. 22(2), 89-101.
คณะกรรมการพัฒนาระบบยาแห่งชาติ. (2562). บัญชียาหลักแห่งชาติ พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: ราชกิจจานุเบกษา.
Yamazaki K, et al. (1994). Electochemical method for estimating the antioxidant effects of methanol extracts of crude drugs. Chemical and Pharmaceutical Bulletin. 42,1663-1665.
Benzie IF, and Strain JJ. (1999). Ferric reducing/antioxidant power assay: direct measure of total antioxidant activity of biological fluids and modified version for simultaneous measurement of total antioxidant power and ascorbic acid concentration. Methods in Enzymology. 299,15-27.
Folin O, and Ciocalteu V. (1927). On tyrosine and tryptophane determinations in proteins. The Journal of Biological Chemistry. 73(2),627-650.
Phowichit S, et al. (2019).Anti-oxidant activity, phenolic and flavonoid constituents of crude extracts from Piper ribesioides and Zanthoxylum limonella traditional herbal medicine in Northern Thailand. Research Journal Rajamangala University of Technology Thanyaburi. 18(1), 25-39.
Kakatum N, et al. (2012). Antioxidant and anti-inflammatory activities of Thai medicinal plants in Sahasthara remedy for muscle pain treatment. Journal of the Medical Association of Thailand=Chotmaihetthangphaet. 95, 120-126.
Loypimai P. (2011). Total Antioxidant Capacity Assessments in vitro. Journal of Science and Technology Mahasarakham University. 31(2), 164-170.
Jun HI, et al. (2012). Antioxidant activities and phenolic compounds of pigmented rice bran extracts. Journal of Food Science. 77(7), C759–C764.
Sun C, et al. (2015). Effect of ethanol/water solvents on phenolic profiles and antioxidant properties of Beijing propolis extracts.Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine.
Parmar VS, et al. (1997). Phytochemistry of the genus Piper. Phytochemistry.46(4), 597-673.
นิวัติ แก้วประดับ และนิธิกาญจน์ ขันติวรพงศ์. (2543). การศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของพริกไทย.วิทยานิพนธ์ปริญญาตรี สาขาวิชาเทคโนโลยีเภสัชกรรมคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
