เปรียบเทียบคุณภาพสเมียร์สารน้ำร่างกายที่เตรียมโดยการเติมฟอสเฟตบัฟเฟอร์ก่อนนำไปปั่นเหวี่ยง กับการเตรียมด้วยวิธีการปั่นเหวี่ยงแบบเดิม

ผู้แต่ง

  • สุรมนตรี อุปจันโท โรงพยาบาลมหาสารคาม

คำสำคัญ:

เครื่องปั่นเหวี่ยง, เซลล์, สารน้ำในร่างกาย, สเมียร์

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาเปรียบเทียบคุณภาพสเมียร์สารน้ำในร่างกายที่ย้อมสี Wright-Giemsa ระหว่างตัวอย่างที่เตรียมโดยการเติมฟอสเฟตบัฟเฟอร์ก่อนนำไปปั่นเหวี่ยงกับวิธีการปั่นเหวี่ยงแบบเดิม

รูปแบบและวิธีวิจัย : การวิจัยแบบ Cross-sectional study จากการวิเคราะห์ตัวอย่างสารน้ำในร่างกาย (Body fluid analysis) ระหว่าง 1 เมษายน 2567 ถึง 30 ธันวาคม 2567 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ correlation (r)

ผลการศึกษา : ตัวอย่างสารน้ำ 55 ตัวอย่าง ประกอบด้วยสารน้ำจากช่องเยื่อหุ้มปอด 20 ตัวอย่าง (ร้อยละ 36.36) สารน้ำจากช่องเยื่อหุ้มท้อง 26 ตัวอย่าง (ร้อยละ 47.27) สารน้ำจากน้ำไขข้อ 4 ตัวอย่าง (ร้อยละ 7.27) และสารน้ำจากน้ำล้างไตทางเยื่อบุช่องท้อง 5 ตัวอย่าง (ร้อยละ 9.09) พบว่าสเมียร์ที่เตรียมจากทั้งสองวิธีให้ปริมาณเซลล์และค่าการนับแยกชนิดของเซลล์ที่สอดคล้องกัน โดยวิธีการเติมฟอสเฟตบัฟเฟอร์ให้สเมียร์ที่มีคุณภาพของเซลล์ รูปร่างลักษณะ การเรียงตัว ขนาด และความชัดเจนของขอบเขตเซลล์ดีกว่าวิธีเดิม และมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001)

สรุปผลการศึกษา : วิธีการเตรียมสเมียร์สารน้ำในร่างกายโดยการเติมสารฟอสเฟตบัฟเฟอร์ก่อนนำไปปั่นเหวี่ยงทำให้คุณภาพสเมียร์ในการวินิจฉัยแยกชนิดเซลล์ได้ดีกว่าการเตรียมด้วยวิธีการปั่นเหวี่ยงแบบเดิม

เอกสารอ้างอิง

ภาณุทรรศน์ กฤชเพชรรัตน์, กรสิริ ไสยรส, อรอนงค์ กฤชเพชรรัตน์. การวิเคราะห์สารน้ำร่างกาย. กรุงเทพฯ: ไทยดิจิตอลปริ้นท์; 2562.

Pascual E, Sivera F, Andres M. Synovial fluid analysis for crystals. Curr Opin Rheumatol. 2015;27(3):256-62.

Zhang ML, Maglantay RJ, Cunningham VL, Goodwin MT, Feeney MW, Keefe J, et al. Improving malignancy detection rates in body fluids submitted to the hematology laboratory for nucleated cell count and differential: a quality improvement study. Arch Pathol Lab Med 2021;145(2):201-7.

Ridley JW. Fundamentals of the study of urine and body fluids. Cham,Switzerland: Springer; 2018.

สุทธิพรรณ กิจเจริญ. การย้อมสี Wright-Giemsa's[เอกสารประกอบการสอน]. ขอนแก่น:คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2542.

Brunzel NA. Fundamentals of urine and body fluid analysis. 4th ed. St. Louis: Elsevier; 2018.

Butina M. Body Fluid Analysis. In: Keohane EM, Otto CN, Walenga JM, editors.Rodak’s hematology: clinical principles and applications, 6th ed. St. Louis,Missouri: Elsevier; 2020. p. 236-50.

Cibas ES, Ducatman BS. Cytology: diagnostic principles and clinical correlates. 5th ed. Philadelphia: Elsevier; 2021.

Michael CW. Serous fluid cytopathology: past, present, and future. Diagn Cytopathol. 2021;49(5):577-81.

Chandra A, Crothers B, Kurtycz D, Schmitt F, editors. The International System for Serous Fluid Cytopathology. Cham, Switzerland: Springer; 2020.

Mundt LA, Shanahan K. Graff’s textbook of urinalysis and body fluids. 3rd ed. Philadelphia: Wolters Kluwer; 2016.

วิโรจน์ ไววานิชกิจ. การตรวจวิเคราะห์สารน้ำจากการเจาะเพื่อส่งตรวจ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย;2548.

ศศิร์อร กองอาษา และคณะ. การเปรียบเทียบการตรวจวิเคราะห์สารน้ำจากร่างกายด้วยเครื่องตรวจนับเม็ดเลือดอัตโนมัติ XN-350 และ XT-4000i กับวิธีการตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์. กรุงเทพฯ: 2562;47(2):5.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-30

รูปแบบการอ้างอิง

อุปจันโท ส. (2025). เปรียบเทียบคุณภาพสเมียร์สารน้ำร่างกายที่เตรียมโดยการเติมฟอสเฟตบัฟเฟอร์ก่อนนำไปปั่นเหวี่ยง กับการเตรียมด้วยวิธีการปั่นเหวี่ยงแบบเดิม. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 22(3), 373–384. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/MKHJ/article/view/277886

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย