THE EFFECTS OF A BEHAVIOR PROMOTION PROGRAM FOR CAREGIVERS OF BREAST CANCER PATIENTS RECEIVING CHEMOTHERAPY AT ROI ET HOSPITAL
Keywords:
Behaviors promotion, Patient care, Breast cancer, Chemotherapy, caregiversAbstract
Breast cancer is a major public health problem and a threat to women's health. Treatment with chemotherapy causes highly unpleasant symptoms. Caregivers play an important role in managing adverse reactions to chemotherapy to enhance the patient's quality of life. Objective: To compare the caring behaviors of caregivers of breast cancer patients receiving chemotherapy before and after receiving the program and to compare caregiver behaviors of breast cancer patients receiving chemotherapy before and after receiving the caregiver program, between the control group and the experimental group. Method of study: quasi-experimental research was conducted and collected in the chemotherapy unit of Roi Et Hospital, 40 people; control group and experimental group, 20 people each.
The results of the study and consideration for the care of patients receiving chemotherapy by the control and pre-experimental caregivers were not statistically different for the post-experimental care training scores. Statistically significant control group examiners at.05 (t = -5.81, p < 0.0001)
Research recommends encouraging caregivers to participate in helping breast cancer patients receiving chemotherapy in all aspects to elevate appropriate care behaviors and for better quality of life of the patients.
Downloads
References
World Health Organization. Breast Cancer. [Online] [cited 2020]., Available from: https://www.who.int/newsroom/fact-sheets/detail/breast-cancer
Bray, McCarron, & Parkin. The Changing Global Patterns of Female Breast Cancer Incidence and Mortality. Breast Cancer Research 2017; 6(6): 229-239.
World Cancer Research Found. Global cancer statistics for the most common Cancers [Internet]. World Cancer Research Found; 2018. [cited 26 July 2020]. Retrieved from: https://www.wcrf.org/dietandcancer/cancertrends/worldwide-cancer data
สำนักงานพัฒนาระบบข้อมูลข่าวสารสุขภาพ. อัตราตายด้วยโรคมะเร็งเต้านม. [อินเตอร์เน็ต].[เข้าถึงเมื่อ 5 มีนาคม 2563]. เข้าถึงได้จาก: https://www.hiso.or.th/hiso/visualize/Index.php?links=v236
สถาบันมะเร็งแห่งชาติ. ทะเบียนมะเร็งระดับโรงพยาบาล พ.ศ. 2561. กรุงเทพฯ: นิวธรรมดาการพิมพ์ ; 2562.
Ferlay J., Laversanne M., Ervik M. & Lam F., Colombet M., Mery L., Pineros M., Znaor A., Soerjomataram I., Bray F. Global Cancer Observatory: Cancer Tomorrow. Lyon, France: International Agency for Research on Cancer 2020. Retrieved from: https://gco.iarc.fr/today.
ธัญชนก ลีธีระ. ผลของโปรแกรมอัตลิขิตต่อความผาสุกทางจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับการรักษาแบบประคับประคอง. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2564.
สถิติข้อมูลผู้รับบริการหน่วยเคมีบำบัดโรงพยาบาลร้อยเอ็ด. สรุปรายงานประจำปี 2561 - 2564. ร้อยเอ็ด: โรงพยาบาลร้อยเอ็ด; 2564. (เอกสารอัดสำเนา)
National Cancer Institute. Cancer Treatment 2015. Retrieved from: https://www.cancer.gov/about-cancer/treatment.
Breastcancer.org. Pennsylvania (UK). Chemotherapy 2017. [Internet]. Available from: http://www.breastcancer.org /treatment/chemotherapy.
เพ็ญจิต มหาสโร, นันทวัน สุวรรณรูป และนันทิยา วัฒายุ. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการดูแลของผู้ดูแลเด็กโรคหืดอายุ 1-6 ปี. วารสารพยาบาลศาสตร์ 2560; 35(2): 64-73.
จารุวรรณ ปิยหิรัญ, ทวีศักดิ์ กสิผล และชฎาภา ประเสริฐทรง. ผลของโปรแกรมการสร้างเสริมสมรรถนะแห่งตนของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. วารสาร มฉก.วิชาการ 2561;22(43- 44): 130-142.
พิราลักษณ์ ลาภหลาย, ศุภร วงศ์วทัญญู และยุพาพิน ศิรโพธิ์งาม. ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับประทานอาหารอย่างปลอดภัยในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง ต่อความรู้ การรับรู้ ความสามารถแห่งตน ความคาดหวังในผลลัพธ์จากการดูแล ความพึงพอใจของญาติผู้ดูแลต่อ บริการที่ได้รับและความปลอดภัยในการรับประทานอาหารของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. รามาธิบดีพยาบาลสาร 2560; 23(1): 78-98.
Alizadeh, S., Tabrizi, F. M., Khanahmadi, S., & Barjasteh, S. The Effect of Family Based Intervention Program on Managerial Self-Efficacy Related to Chemotherapy Symptoms in Iranian with Breast Cancer; A Randomized Control Trial. International Journal of Health Medicine and Current Research 2018; 3(01):792-798. doi:10.22301/IJHMCR.2528-3189.792.
Havyer, R. D., Ryn, V. M., Wilson, P. M., & Griffin, J. M. The effect of routine training on the self-efficacy of informal caregivers of colorectal cancer patients. Supportive Care in Cancer 2017; 25(4): 1071-1077. doi:10.1007/s00520- 016-3494-6.
อรุณ จิรวัฒน์กุล. สถิติทางวิทยาศาสตร์สุขภาพเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์; 2558.
อรุณรัตน์ กาญจนะ. ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังจูงใจของมารดาต่อพฤติกรรมการดูแลบุตรโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวที่ได้รับยาเคมีบำบัด. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหิดล คณะพยาบาลศาสตร์ 2549.
ปรารถนา กันทอน. ประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัดของผู้ดูแล. (วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะ สาธารณสุขศาสตร์ 2564.
Bandura, A. Self-efficacy: The exercise of control 1997. New York: W.H Freeman and company New York
House, J. S., Social support and social structure. Sociological Forum 1987; 2(1): 135.
Hendrix, C. C., Landerman, R., & Abernethy, A. P. Effects of an individualized caregiver training intervention on self-efficacy of cancer caregivers. Western journal of nursing research 2013, 35(5): 590-610. doi: 10.1177/0193945911420742.
สิรัชญา มารักษา และคณะ. ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพ และการสนับสนุนทางสังคม กับพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่รักษาด้วยเคมีบำบัด. วารสารพยาบาลทหารบก 2564; 22(2): 435-442.
ทิพรัตน์ อิ้ววังโส. ปัจจัยที่มีผลต่อการกํากับดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคมะเร็งที่ให้ยาเคมีบําบัดโรงพยาบาลทุ่งสง. มหาราชนครศรีธรรมราชเวชสาร 2565; 6(1): 44-53.
วรพรรณ เครือคล้าย และ มสินี สมภพเจริญ. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคมะเร็งตับในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยการพยาบาลและสุขภาพ 2564; 22(1): 125-137.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Kalasin Provincial Public Health Office
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆบทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทยก่อนเท่านั้น
