FFECTIVENESS OF THE SYSTEM AND MECHANISM FOR REPORTING EPIDEMIOLOGICAL DISEASE SURVEILLANCE IN NONG BUA LAMPHU PROVINCE

Authors

  • Nattayakorn Monkhan Belongs to the Communicable Disease Control Division, Nong Bua Lamphu Provincial Public Health Office

DOI:

https://doi.org/10.64962/rdhsj.v18i3.2025.276629

Keywords:

Disease surveillance, epidemiology, development patterns, innovation

Abstract

This study is a quasi-experimental research study. The objective is to develop a system and mechanism for reporting infectious diseases that require epidemiological surveillance in Nong Bua Lamphu Province to evaluate the effectiveness of the developed system and mechanism. Data were collected using questionnaires and in-depth interviews between August 5, 2024 and August 16, 2025. Descriptive statistics were analyzed and inferential analysis was performed using Paired t-test statistics.

The study results found that after the trial of the system and mechanism, epidemiologists had higher knowledge scores on the epidemiological communicable disease surveillance system after the trial than before the trial (Mean diff 2.27, 95% CI = 2.54-4.16) with statistical significance at 0.05. Their attitudes towards using the system after the trial were higher than before the trial (Mean diff 3.94, 95% CI = 3.75-5.04) with statistical significance at 0.05. Developing a system and mechanism for reporting communicable diseases requiring epidemiological surveillance enables all levels of stakeholders to access information easily, conveniently, and quickly, and keep abreast of the situation of communicable diseases requiring surveillance in Nong Bua Lamphu Province.

Developing a system and mechanism for reporting infectious diseases requiring epidemiological surveillance enables stakeholders at all levels to easily, conveniently, and quickly access information, keep abreast of the situation of infectious diseases requiring surveillance in Nong Bua Lamphu Province, and establish policies for planning and supporting infectious disease surveillance appropriately based on the local context, as well as reduce morbidity and mortality rates that impact health.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. การเฝ้าระวังและการสอบสวนโรคทางระบาดวิทยา [อินเทอร์เน็ต]. 2566 [เข้าถึงเมื่อ 10 ตุลาคม 2566]. เข้าถึงได้จาก: https://ddc.moph.go.th/uploads/publish/1317720220921103807.pdf

กองระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. นิยามโรคและแนวทางการรายงานโรคติดต่ออันตรายและโรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวังในประเทศไทย. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2563.

กมล พจชนะ และคณะ. การพัฒนาระบบสารสนเทศการเฝ้าระวังป้องกันโรคติดต่อ. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2566; 27: 699-709.

ดอกแก้ว ตามเดช. การพัฒนาระบบข้อมูลสารสนเทศด้านสุขภาพจังหวัดพะเยา. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2565; 5(1): 78-92.

กระทรวงสาธารณสุข.ความทันเวลาของสถานพยาบาลในการรายงานโรค [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 5 สิงหาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://dvis3.ddc.moph.go.th/t/DDC_ CENTER_DOE/views/coverage-timeliness-navigation/page2?%3Aembed=y&%3AisGuestRedirectFromVizportal=y

จรรรงค์ ลีสุรพงศ์, ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์, วัลลภา คชภักดี. ปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินงานป้องกันควบคุมโรคติดต่อขององค์การบริหารส่วนตำบล. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 6 ขอนแก่น 2553; 12(4): 16-17.

เจริญ สันติทวีชนะ. การประเมินมาตรฐานการดำเนินงานป้องกันควบคุมโรคและภัยสุขภาพ ขององค์การบริหารส่วนตำบล ในพื้นที่สาธารณสุข เขต 5. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 6 ขอนแก่น 2548; 13(4): 56-57.

Cohen, R., Lange, L., Slusser, W. A description of a male-focused breastfeeding promotion corporate lactation program. J Hum Lact 2002; 18(1): 61-64.

Kemmis, S., McTaggart, R. The action research planer. 3rd ed. Victoria: Deakin University; 1998.

ธนากิต พิมพลักษณ์. การควบคุมและป้องกันโรคติดต่อ. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาร์น; 2542.

ภูธร สารสวัสดิ์, วิทัศน์ จันทรโพธิ์ศรี. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการให้บริการสร้างเสริมสุขภาพและป้องกันโรคของบุคลากรสาธารณสุขโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลในจังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ 2555; 6(2): 24-26.

วันชัย เหล่าเสถียรกิจ, บังอร เหล่าเสถียรกิจ. การประเมินระบบเฝ้าระวังโรคไข้เลือดออก จังหวัดศรีษะเกษ ปี 2552. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 6 ขอนแก่น 2552; 18(3): 22-23.

วิชิต มธุรสภาษณ์. หลักการป้องกันและควบคุมโรค. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช; 2538

กฤษณะ สุกาวงค์ และคณะ. การพัฒนาโปรแกรมเฝ้าระวังโรคติดต่อ Z506 Dashboard รู้ทันป้องกันได้ เขตสุขภาพที่ 8. วารสารวิชาการสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 8 จังหวัดอุดรธานี 2566; 1(3): 1-19.

วลีรัตน์ อภัยบัณฑิตกุล. การพัฒนาระบบและกลไกการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคในสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อโควิด-19 ในเครือข่ายสุขภาพจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ 2565; 3(2): 55-71.

พุทธิไกร ประมวล, นิตยา ดวงแสง. การพัฒนาระบบและกลไกการรายงานโรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาผ่านระบบดิจิทัล 506 ของเครือข่ายนักระบาด จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิจัยและพัฒนาสุขภาพศรีสะเกษ 2567; 3(1): 141-155.

ปราโมทย์ เกิดผล. ประสิทธิผลของโปรแกรมการเรียนรู้ต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคฉี่หนูของเกษตรกรกลุ่มเสี่ยงในชุมชน. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน 2567; 9(6): 60-67.

จิตรานุช เขียวทิพย์. ประสิทธิผลของโปรแกรมการสร้างการมีส่วนร่วมและแรงสนับสนุนทางสังคมในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุตำบลห้วยม่วง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม. วารสารการสุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา 2566; 5(2): 22-33.

กนกวรรณ เชียวศิริถาวร, ฉัตรสุมน พฤฒิภิญโญ. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ทีมเฝ้าระวังสอบสวนเคลื่อนที่เร็วในกรุงเทพมหานคร. วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข 2561; 4(2): 195-207.

Downloads

Published

2025-11-20

How to Cite

Monkhan, N. (2025). FFECTIVENESS OF THE SYSTEM AND MECHANISM FOR REPORTING EPIDEMIOLOGICAL DISEASE SURVEILLANCE IN NONG BUA LAMPHU PROVINCE. Research and Development Health System Journal, 18(3), 168–180. https://doi.org/10.64962/rdhsj.v18i3.2025.276629