ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการช่วยเลิกบุหรี่ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน จังหวัดสมุทรสงคราม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายพฤติกรรมการช่วยเลิกบุหรี่ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน กลุ่มตัวอย่างคืออาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ในจังหวัดสมุทรสงคราม จำนวน 400 คน เลือกโดย การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือวิจัย เป็น แบบสอบถามประกอบด้วยข้อมูลทั่วไป พฤติกรรมการช่วยเลิกบุหรี่ และความฉลาดทางสุขภาพในองค์ประกอบของความรู้ความเข้าใจ การเข้าถึงข้อมูล ทักษะการสื่อสาร ทักษะการตัดสินใจ การจัดการตนเอง การรู้เท่าทันสื่อ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และการวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่สามารถทำนายพฤติกรรมการช่วยเลิกบุหรี่ของ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ได้แก่ ความฉลาดทางสุขภาพในองค์ประกอบของการจัดการตนเอง (Beta = 0.335) ทักษะการตัดสินใจ (Beta = 0.272) การรู้เท่าทันสื่อ (Beta = 0.220) และการเข้าถึงข้อมูล (Beta = 0.156) โดยสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของพฤติกรรมการช่วยเลิกบุหรี่ได้ ร้อยละ 76.6 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ละ เลิก บุหรี่ เหล้า. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.
กระทรวงสาธารณสุข กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2554). ความฉลาดทางสุขภาพ.
กรุงเทพมหานคร: นิวธรรมดาการพิมพ์.
กระทรวงสาธารณสุข กองสนับสนุนสุขภาพภาคประชาชน กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2557).
ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข ว่าด้วยอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) พ.ศ. 2554.
กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
กระทรวงสาธารณสุข, สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ, ชมรมสาธารณสุขแห่งประเทศ
ไทย, มูลนิธิเครือข่ายหมออนามัย, สมาคมหมออนามัย, สมาคมวิชาชีพสาธารณสุข, สมาคม
อาสาสมัครเพื่อสังคมไทย และภาคีเครือข่าย. (2559). 3 ล้าน 3 ปี เลิกบุหรี่ทั่วไทย เทิดไท้องค์
ราชัน. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2561, จาก http://www.quitforking.com/
กรองจิต วาทีสาธกกิจ. (2559). 1 อสม. ช่วย 1 คนเลิกยาสูบ. กรุงเทพมหานคร: ฑีรกานต์กราฟฟิค.
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง, และนฤมล ตรีเพชรศรีอุไร. (2561). ความรอบรู้ด้านสุขภาพ: เข้าถึง เข้าใจ และ
การนำไปใช้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์ พับลิชชิ่ง.
ณันฑิยา คารมย์, และสุนิดา ปรีชาวงษ์. (2558). ปัจจัยทำนายการเลิกสูบบุหรี่ในระยะสั้นในผู้ป่วยโรค
เรื้อรัง. พยาบาลสาร, 42(1), 1-11.
ประกิต วาทีสาธกกิจ. (2560). ข้อมูลบุหรี่กับสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร: ฑีรกานต์กราฟฟิค.
ประภัสสร งาแสงใส, ปดิรดา ศรสียน, และ สุวรรณา ภัทรเบญจพล. (2557). กรณีศึกษาความฉลาด
ทางด้านสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน. วารสารเภสัชศาสตร์อีสาน,
9 (ฉบับพิเศษ), 82-87.
วัฒนีย์ ปานจินดา, และสุรินธร กลัมพากร. (2555). บุหรี่กับสุขภาพ: พยาบาลกับการควบคุมการบริโภค
ยาสูบ. กรุงเทพมหานคร: เบญจผล.
ศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ. (2561). รายงานสถิติการบริโภคยาสูบของ
ประเทศไทย พ.ศ. 2561. กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.
สาวิตรี วิษณุโยธิน, ชนัดดา ชาติอนุลักษณ์, สุรีพร แสงสุวรรณ, อมร โรจนวราพงษ์, และภิญญดา
พรจรรยา. (2558). ความแตกฉานทางสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน
ในเขตเทศบาล จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย. วารสารสาธารณสุขและการพัฒนา, 13(1),
37-54.
อัญชลี จันทรินทรากร. (2557). ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางสุขภาพกับพฤติกรรมการป้องกัน
และควบคุมโรคไข้เลือดออกของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ในเขตเทศบาล
ตำบลสวนหลวง อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตี
พิมพ์). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.
.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research
activities. Psycholological Measurement, 30(3), 607-610.
Levin, I. R., & Rubin, S. D. (1991). Statistics for management (5th ed). New York:
Prentice Hall.
Nutbeam, D. (2000). Health Literacy as public health goal: A challenge for
contemporary health education and communication strategies into health 21st
century. Health Promotion International, 15(3), 259-267.
Nutbeam, D. (2009). Defining and measuring Health Literacy: What can we learn from
literacy studies? Journal of Public Health, 54, 303-305.
