Dengue Risk Areas for Thailand from Aedes Ovitrap Survey and Dengue Cases Analysis with Geographic Information System

Main Article Content

Chitti Chansang
Jariya Krutbut
Thanyapak Makruen
Wannisa Suebsaard
Ekarat Denchonchai
Suwannapa Ninphanomchai
Uruyakorn Chansang

Abstract

       Dengue fever is still the public health problem in Thailand. The population and distribution of Aedes mosquitoes are important information for disease control. The visual larval survey that calculated larval index based on containers with and without larvae is found not to relate directly to the disease. While the eggs stage that collected by Aedes ovitrap, is associated with adult stage which is the stage for viral transmission. This research used ovitraps for Aedes survey for 7 years by using 5,120 ovitraps in each year in 128 districts of 32 provinces in 4 geographical regions of Thailand. Data from Aedes ovitraps, dengue cases in each province were analyzed with Geographic Information System and statistics. The results showed that the average eggs per ovitrap and the percent positive ovitrap found the highest in the South followed by Central, Northeast and North parts respectively and these value varies by province. The relations between the Aedes egg data and dengue cases were statistically significant. In addition, Spatial estimation of the Aedes population in the entire country were analysis with the Geographic Information System in Ordinary Kriging method, using the data of all location surveys. The obtained results could be used to estimate the Aedes population in every province. These all results can be applied for risk areas and direct control of dengue in Thailand.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Original Articles

References

World Health Organization Regional Office for South East Asia (SEARO). Situation update of dengue in the SEA Region, 2010. New Delhi, India: World Health Organization Regional Office for South-East Asia (SEARO); 2010.

Shepard DS, Undurraga EA, Halasa YA. Economic and disease burden of dengue in Southeast Asia. PloS Negl Trop Dis 2013; 7(2): e2055. (12 pages).

Limkittikul K, Brett J, L’Azou M. Epidemiological trends of dengue disease in Thailand (2000-2011): a systematic literature review. PloS Negl Trop Dis 2014; 8(11): e3241. (11 pages).

จิตติ จันทร์แสง. การสำรวจยุงลายพาหะโรคไข้เลือดออกและการวิเคราะห์ด้านสถิติ. ใน: อุษาวดี ถาวระ, และคณะบรรณาธิการ. ชีววิทยา นิเวศวิทยา และการควบคุมยุงในประเทศไทย. พิมพ์ครั้งที่ 4. นนทบุรี: สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์; 2553. หน้า 44-64.

จิตติ จันทร์แสง, อุรุญากร จันทร์แสง, อุษาวดี ถาวระ, ประคอง พันธ์อุไร. การแพร่กระจายของยุงลายในชนบทช่วง พ.ศ. 2532-2534. ว กรมวิทย พ 2536; 35(2): 91-106.

Hasnan A, Dom NC, Rosly H, Tiong CS. Quantifying the distribution and abundance of Aedes mosquitoes in dengue risk areas in Shah Alam, Selangor. Social Behav Sci 2016; 234: 154-63.

Dibo MR, Chierotti AP, Ferrari MS, Mendonca AL, Chiaravalloti Neto F. Study of the relationship between Aedes (Stegomyia) aegypti egg and adult densities, dengue fever and climate in Mirassol, state of São Paulo, Brazil. Memorias do Instituto Oswaldo Cruz 2008; 103(6): 554-60.

จิตติ จันทร์แสง. การประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์และการสำรวจข้อมูลระยะไกลเพื่อการประเมินความเสี่ยงต่อไข้เลือดออกในประเทศไทย. [วิทยานิพนธ์]. ภาควิชาชีววิทยา, บัณฑิตวิทยาลัย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล; 2548.

Chansang C, Kittayapong P. Application of mosquito sampling count and geospatial methods to improve dengue vector surveillance. Am J Trop Med Hyg 2007; 77(5): 897-902.

จิตติ จันทร์แสง, อุษาวดี ถาวระ, อุรุญากร จันทร์แสง, อภิวัฏ ธวัชสิน, สุพล เป้าศรีวงษ์, ประคอง พันธ์อุไร. การสำรวจความชุกชุมของยุงลายแบบเลือกตัวอย่างเชิงสุ่มเพื่อการเฝ้าระวังโรคไข้เลือดออก. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2540; 6(1): 82-90.

สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค. จำนวนผู้ป่วย-เสียชีวิตรายเดือน แยกรายจังหวัด, จำนวนและอัตราป่วย-ตายต่อแสนประชากร แยกรายจังหวัด. [ออนไลน์]. 2563; [สืบค้น 15 ม.ค. 2564]; [14 หน้า]. เข้าถึงได้ที่: URL: http://www.boe.moph.go.th/boedb/surdata/

disease.php?dcontent=old&ds=262766.

จิตติ จันทร์แสง. การแปลงข้อมูลสำหรับวิเคราะห์ทางสถิติด้านชีววิทยา. ว กรมวิทย พ 2533; 32(1): 47-52.

Norusis, MJ. SPSS/PC+. Chicago: SPSS Inc.; 1988. p. 199-244.

จิตติ จันทร์แสง และคณะ. เอกสารการประชุมวิชาการวิทยาศาสตร์การแพทย์ ครั้งที่ 22 เรื่อง แผนที่ GIS เพื่อการประมาณค่าเชิงพื้นที่ของประเทศ จากผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์: กรณีศึกษาการตรวจไวรัสเดงกีและประชากรยุงลายพาหะนำโรคไข้เลือดออก. วันที่ 30 มิถุนายน - 2 กรกฎาคม 2557. นนทบุรี: กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข; 2557.

Ai-leen GT, Song RJ. The use of GIS in ovitrap monitoring for dengue control in Singapore. Dengue Bull 2000; 24: 110-6.

Focks DA. A review of entomological sampling methods and indicator for dengue vectors. Geneva, Switzerland: World Health Organization; 2003.

Hermann LL, Gupta SB, Manoff SB, Kalayanarooj S, Gibbons RV, Coller BAG. Advances in the understanding, management, and prevention of dengue. J Clin Virol 2015; 64: 153-9.

Focks DA, Brenner RJ, Chadee DD, Trosper JH. The use of spatial analysis in the control and risk assessment of vector-borne diseases. American Entomol 1999; 45(3): 173-83.